ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ : BEYOND BORDERS

Σκην.: Μάρτιν Κάμπελ

Πρωτ.: Κλάιβ Όουεν, Αντζελίνα Τζολί

Περιπετειώδες ρομάντζο μεταξύ μιας Αμερικανίδας, παντρεμένης με το γιο ενός Βρετανού βιομηχάνου, κι ενός γιατρού, μέλους ανθρωπιστικών αποστολών.

Η σχέση τους αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια τριών συναντήσεών τους, σε ισάριθμα διαφορετικά χρονικά σημεία και μέρη του πλανήτη, όπου αντιμετωπίζονται ‘ιστορικές’ κρίσεις κάθε εποχής. Η ιστορία ξεκινάει το 1984 με φόντο την Αιθιοπία, μεταφέρεται το 1989 στην Καμπότζη και καταλήγει το 1995 στην Τσετσενία.

Ο Μάρτιν Κάμπελ είναι ενας Νεοζηλανδός σκηνοθέτης, από τους καλύτερους στο είδος της δράσης, έχοντας στο ενεργητικό του ταινίες όπως το GOLDENEYE, τη ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΖΟΡΟ και τα ΟΡΙΑ ΑΝΤΟΧΗΣ. Εδώ δοκιμάζεται στο δράμα, διαχειρίζεται μια χαρά τους ηθοποιούς του, η ταινία ξεκινάει κι εξελίσσεται συναρπαστικά, αλλά τελικά παρασύρεται και ‘πνίγεται’ στην έκρηξη και τη φασαρία.

Το φιλμ αρχίζει δυναμικά στο Λονδίνο κι έπειτα μεταφέρεται στην Αιθιοπία, όπου ο σκηνοθέτης με τη βοήθεια του τακτικού διευθυντή φωτογραφίας του, Φιλ Μεό, φτιάχνει εντυπωσιακά πανοραμικά του καταυλισμού ανθρωπιστικής βοήθειας. Τα χρώματα του περιβάλλοντος σκουραίνουν όσο περνάμε από τη μια τοποθεσία στην άλλη, με το εκτυφλωτικό φως της ερήμου στην αρχή, το πράσινο της ζούγκλας αργότερα και τελικά τα ‘βαριά’ χιονισμένα βουνά, προφανώς εκφράζοντας την αυξανόμενη δραματικότητα της σχέσης: το ρίσκο, την αποφασιστικότητα, τον κίνδυνο μέσα στον οποίο διαδραματίζεται.

Ευτυχώς, το πρωταγωνιστικό ζευγάρι είναι ταιριαστό κι η μεταξύ τους έλξη πειστική. Ίσως οι περισσότεροι από σας να μην έχετε ξαναδεί τον Όουεν, αλλά μάλλον από ‘δω και πέρα θα τον βλέπετε συχνά. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά ταλαντούχο Βρετανό ηθοποιό, που φέτος θα δούμε στο ΒΑΣΙΛΙΑ ΑΡΘΟΥΡΟ του Μπράκχαϊμερ, ενώ μαζί με το Χιου Τζάκμαν αποτελούν τους δύο επικρατέστερους διαδόχους του Μπρόσναν στο ρόλο του Μποντ. Στον Όουεν πάντως οφείλεται πολύς απ’ το δυναμισμό της ταινίας ενώ η παρουσία της Τζολί είναι από τις λίγες φορές που μοιάζει με ‘ερμηνεία’.

Παρολαυτά όσο προχωράει η ιστορία, δίνεται περισσότερη σημασία στις σκηνές δράσης. Ενώ η ταινία κάνει μια αρκετά ρεαλιστική εκκίνηση, υποκύπτει στις απιθανότητες του είδους της περιπέτειας, πράγμα που εγώ τουλάχιστον νομίζω ότι αποδυναμώνει τη δραματική αξία της σχέσης των πρωταγωνιστών, η οποία επιλύεται εν μέσω εκρήξεων και πυροβολισμών. Επίσης θα ήθελα να δω ν’ αφιερώνεται περισσότερος χρόνος στις κοινές στιγμές του ζευγαριού. Το ότι η σχέση τους ορίζεται ως προκαθορισμένη απ’ τη μοίρα στην αρχή της ταινίας δεν απαλλάσσει το σενάριο απ’ την υποχρέωση περισσότερων κοινών σκηνών του Νικ και της Σάρας, που την περισσότερη ώρα ζουν χωριστά. Ίσως όμως αυτό να είναι απ’ τα πράγματα που μετριάζονται από θεατή σε θεατή οπότε μπορεί εσάς να μη σας πειράξει, ανάλογα με το τι ζητάει ο καθένας.

Καλοπαιγμένη, καλογυρισμένη, αλλά σεναριακώς λοξοδρομημένη αισθηματική/ δραματική περιπέτεια.



ΟΙ ΕΝΟΡΚΟΙ

THE RUNAWAY JURY

Σκην.: Γκάρι Φλέντερ

Πρωτ.: Τζον Κιούζακ, Ρέητσελ Γουάιζ, Ντάστιν Χόφμαν, Τζην Χάκμαν

Ο Τζον Γκρίσαμ είναι ίσως ο πιο γνωστός συγγραφέας δικαστικών μυθιστορημάτων και πολλά από τα βιβλία του έχουν συναντήσει ανάλογη επιτυχία και στον κινηματογράφο. Σας θυμίζω μεταξύ άλλων τη ΦΙΡΜΑ, το PELICAN BRIEF και το ΒΡΟΧΟΠΟΙΟ.

Εδώ έχουμε μια πολύκροτη υπόθεση μεταξύ της χήρας ενός δολοφονηθέντος χρηματιστή και της κατασκευαστικής εταιρείας του όπλου με το οποίο εκείνος δολοφονήθηκε. Η δίκη είναι εξαιρετικής σημασίας για την οπλοβιομηχανία από το φόβο δημιουργίας δεδικασμένου, βάσει του οποίου χιλιάδες θύματα θα μπορούν να διεκδικήσουν αποζημιώσεις.

Το φιλμ δεν εστιάζει στην αντιπαράθεση μεταξύ των συνηγόρων, όπως συνηθίζεται, αλλά στους μηχανισμούς και τις σκοπιμότητες επηρεασμού των ενόρκων. Ο Χάκμαν είναι ένας διεφθαρμένος σύμβουλος επιλογής ενόρκων, ο Χόφμαν ο αντίπαλος ιδεαλιστής δικηγόρος κι ο Κιούζακ ένας πανέξυπνος ένορκος.

Ο Χάκμαν έχει τα μέσα, τις μεθόδους και κανένα δισταγμό. Ο Χόφμαν έχει μόνο τα επιχειρήματά του και την καλή του θέληση. Ο Κιούζακ τώρα έχει το δικό του σχέδιο που εκτελεί με τη Γουάιζ και δεν το μαθαίνουμε παρά μέχρι το τέλος της ταινίας. Καθένας απ’ αυτούς τους τρεις κινείται πάντα σύμφωνα με αυτό που πιστεύει κατά τη διάρκεια του φιλμ και τελικά το ότι κανείς τους δεν εγκαταλείπει το σκοπό του, παρά το ότι όλοι τους δοκιμάζονται, οδηγεί στη συγκεκριμένη έκβαση της δίκης.

Αυτός ο ‘συγχρονισμός’ μεταξύ διαθέσεων, χαρακτήρων και επιρροών σε μερικούς ίσως φανεί υπερβολικός, αφού στην πραγματικότητα θα ήταν πολύ περισσότερο συμπτωματικός απ’ ότι φαίνεται στην ταινία. Τα πράγματα για τους Γουάιζ και Κιούζακ ίσως έρχονται περισσότερο βολικά απ’ ότι θα περίμενε κανείς, παρολαυτά νομίζω όχι τόσο απίθανα ώστε να ξεφεύγουν απ’ τα όρια της αληθοφάνειας. Το κίνητρό τους είναι εξαιρετικά ισχυρό, είναι έξυπνοι, αποφασισμένοι, αλλά κι ευάλωτοι (η Γουάιζ μετά τη συνάντησή της με το Χάκμαν στο τραμ). Οι Χάκμαν και Χόφμαν σε ιδανικούς ρόλους είναι απολαυστικότατοι, ενώ ο Φλέντερ καταφέρνει να περιπλέκει χωρίς να μπερδεύει και διατηρεί την αγωνία μέχρι το τέλος της δίκης.

Με ελάχιστες ρεαλιστικές παραχωρήσεις από πλευράς θεατή, αυτό είναι ένα εξαιρετικά διασκεδαστικό δικαστικό δράμα.

GOTHIKA

Σκην.: Ματιέ Κασοβίτς

Πρωτ.: Χάλι Μπέρι, Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Πινέλοπι Κρουζ

Η ψυχίατρος Μιράντα Γκρέι ξυπνάει εσώκλειστη σ’ ένα θάλαμο της κλινικής στην οποία εργαζόταν ως γιατρός μέχρι και την προηγούμενη μέρα. Ο σύζυγός της είναι δολοφονημένος κι όλα τα στοιχεία δείχνουν αυτήν ως θύτη. Εκείνη όμως δε θυμάται τίποτα.

Λοιπόν αυτή είναι η κλασική συνταγή, εκτελεσμένη με όλα τα βασικά στοιχεία και δυστυχώς χωρίς την παραμικρή παραλλαγή. Η κοινοτοπία όμως δεν είναι το μόνο πρόβλημα της ταινίας.

Όποιος δεν έχει δει τον πρόσφατο συρφετό ταινιών με φαντάσματα όπως ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ, THE RING, ΨΙΘΥΡΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ και ΕΝΟΧΟ ΜΥΣΤΙΚΟ μάλλον θα μείνει ευχαριστημένος. Σε σύγκριση με τα παραπάνω όμως το GOTHIΚΑ μοιάζει κακέκτυπο.

Η λύση του μυστηρίου είναι προφανής από τη μέση του φιλμ, η σκηνοθεσία αναλώνεται σε εύκολα τρομάγματα, αν και σε μερικές σκηνές η ατμόσφαιρα όντως λειτουργεί. Τέλος, η βασική ιδέα ‘μπάζει’ από παντού, αλλά δε θα πω περισσότερα σε περίπτωση που σκοπεύετε να το δείτε.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Κάθε Τρίτη η στήλη σας πληροφορεί για την εβδομαδιαία προβολή της Κινηματογραφικής Λέσχης Αγίου Νικολάου, που πραγματοποιείται κάθε Πέμπτη στο δημοτικό κινηματογράφο της πόλης, Rex.

Αυτή την Πέμπτη 22-4:

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΙ (Ελλάδα, 1981)

Σκ.: Φρίντα Λιάππα

Πρωτ.: Μαριτίνα Πάσσαρη, Σταμάτης Φασουλής, Χρυσούλα Διαβάτη, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Μαρία Σκούντζου

Δυο αδερφές φεύγουν απ’ το χωριό τους και μετακομίζουν σ’ ένα μικρό διαμέρισμα στην Αθήνα. Μοναδικός τους συγγενής ένας ξάδερφος, ένας ζωγράφος που ζει στο Παρίσι. Δεμένες μεταξύ τους με μια σχεδόν παθολογική αγάπη, μοιράζονται επίσης έναν κρυφό έρωτα για τον ξάδερφο τους. Όταν εκείνος επιστρέφει στην Αθήνα το δράμα φτάνει στην κορύφωσή του. (Κείμενο προγράμματος)

Δημοτικός Κινηματογράφος Rex

Λασθένους και Σφακιανάκη, Άγιος Νικόλαος

Τηλ.28410 82047