Έντονες είναι οι αντιδράσεις και σάλος έχει ξεσπάσει για το Π.Δ/μα με το οποίο ο σημαιοφόρος στα Δημοτικά Σχολεία θα ορίζεται με κλήρωση και όχι σύμφωνα με την αριστεία. Σχετικοί οι παρακάτω στίχοι μου, αλλά και το ποίημά μου "ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ- ΑΡΙΣΤΕΙΑ" από τη σελ. 136-137 του βιβλίου μου "Ποιητικοί Στοχασμοί- Σκόρπιες Ρίμες".



Μήνυμα μετριότητας

αντί για αριστεία

στέλνει στη νέα τη γενιά

μα και στην κοινωνία,

το τελευταίο διάταγμα,

πως το σημαιοφόρο...

με κλήρωση θα βγάνουνε σαν σε λαχειοφόρο!

Προσπάθεια δε χρειάζεται, αρκεί μόνο η τύχη

ο άνθρωπος εις τη ζωή

αν θέλει να πετύχει!!

Βραβείο στην προσπάθεια είναι η αριστεία,

κάποιοι τη μετατρέπουνε, όμως, σε λοταρία!

Την ίση μεταχείριση άνισων αν πιστεύγεις,

φαίνεται το πιο άδικο

να πράξεις διαλέγεις.

ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ - ΑΡΙΣΤΕΙΑ

«Αίεν αριστεύειν» έλεγαν πάντοτε οι αρχαίοι,

που πρέπει να εφαρμόζομε

κι οι Έλληνες οι νέοι.

Στο σώμα το εφάρμοζαν

κι ήτανε ιδεώδες,

στην Ολυμπία αθάνατο, τρανό, μεγαλειώδες!

Στο πνεύμα η προσπάθεια καρπούς πολλούς αφήκε,

η Ελλάδα μεγαλούργησε,

στο Πάνθεον εμπήκε.

Άφησε έργα αθάνατα

σε όλους τους αιώνες,

μνημεία του πολιτισμού,

ένδοξους Παρθενώνες.

Παράδειγμα να έχομε

τους ένδοξους προγόνους,

μαθήματα ας γίνουνε

σ’ εμάς τους επιγόνους.

Διαρκής μας επιδίωξη

το υψηλό κι ωραίο,

να μην το θεωρήσομε

πως είναι τελευταίο.

Η ευγενής η άμιλλα κ

ι η αξιοκρατία

καταξιώνει τ’ άτομα

κι όλη την κοινωνία.

Σήμερα λένε «ρετσινιά»,

πως είν’ η αριστεία

και πολεμούν φανατικά

την αξιοκρατία.

Όλα τα ισοπεδώνουνε

από ιδεοληψία

κι ο μαρασμός επέρχεται

και η αδιαφορία.

Ό,τι κι αν κάνεις στη ζωή, μπράβο ν’ ακούσεις θέλεις,

έργα χεριών ή πνεύματος, όταν τα ξετελεύγεις.

Τη διάκριση επιδιώκομε

πάντοτε στη ζωή μας,

αυτό ‘ναι απαραίτητο

για την εξέλιξή μας.

Θέλομε αναγνώριση

εις την προσπάθειά μας,

για να πετάξομε ψηλά,

τονώνει τα φτερά μας.

Στο στίβο τον αθλητικό

το ‘χομε συνηθίσει

βραβεία και μετάλλια

καθένας ν’ αποκτήσει.

Χειροκροτούμε την πρωτιά, νιώθομ’ υπερηφάνεια,

οι Έλληνες οι αθλητές

σαν φέρνουν τα μετάλλια.

Σ’ όλους σκορπά συγκίνηση, σαν την Ελληνική σημαία

βλέπομε να υψώνεται πρώτη εις τον αέρα.

Υποδοχή στους νικητές

επίσημη οργανώνουν,

ποζάρουν δίπλα, να φανούν, το σώμα τους κορδώνουν!

Όμως αριστεία, όταν ακούν, τους πιάνει αλλεργία,

γιατί την ισοπέδωση

έχουν ιδεολογία.

Δεν θέν’ αξιολόγηση

ούτ’ αξιοκρατία,

να επιπλέει θέλουνε

η κομματοκρατία.

Μόν’ τα «δικά μας» τα παιδιά να πάρουνε τις θέσεις,

όσους σε λιβανίζουνε,

οφείλεις να βολέψεις!!

Η χώρα οπισθοδρομεί,

οι άξιοι την αφήνουν,

με ιδεολογική αγκύλωση

στον τόπο πώς να μείνουν;

Στάδιο να εξελιχθούν,

δεν βλέπουνε μπροστά τους

κι εδώ να αποδείξουνε

την ικανότητά τους.

Μην τα τραβήξει η ξενιτιά,

η Ελλάδα τά ‘χει ανάγκη,

τα προικισμένα τα μυαλά

δεν πρέπει να εξάγει!



* Ο Γεώργιος Εμμ. Αυγουστινάκης είναι συνταξιούχος δάσκαλος