Γιάννη μου έζησες καλά μα τώρα τελευταία

υπόφερε πάρα πολλά και όλη σου η παρέα.

Δυο μήνες στην Εντατική ήσουν καθηλωμένος

και τέλος ήλθε ο θάνατος κι έφυγες πληγωμένος.

Πολύ στεναχωρέθηκαν γυναίκα και παιδιά σου

αι πληγωθήκανε πολύ τ’ αδέλφια τα δικά σου. 

Κανείς δεν επερίμενε του Χάρου το δρεπάνι

να κάνει την επιλογή τον Γιάννη μας να πάρει.

Εξι παιδιά απόκτησες κι ήσουν ευτυχισμένος

το τέλος ήταν θλιβερό, έφυγες πληγωμένος.

Σαράντα μέρες σήμερα από το θάνατό σου

ήρθαμε για να κάνομε και το μνημόσυνό σου

“Ηρθανε φίλοι, συγγενείς, γυναίκα και παιδιά σου

και τα καλά αδέλφια σου που ήτανε κοντά σου.

Εργατικός και τίμιος σε όλη τη ζωή σου

έξυπνος, δημιουργικός, παράδειγμα τιμή σου.

Αθάνατο σε κάνουνε τα έξι τα παιδιά σου

πλούσια αγάπη σου δώσανε τ’ αδέλφια τα δικά σου.

Χρυσά γράμματα εγράψανε Γιάννη το περασμά σου

μνήμη αθάνατη άφησε εδώ το όνομά σου.

Σπίτια πολλά έφτιαξες, μαζί και το δικό μου

γι αυτό πολύ σε ευχαριστώ από τον εαυτό μου.

Πρόεδρος στην Κοινότητα κι εγώ εις το Σχολείο

για τη συνεργασία μας σου δίνω το βραβείο.

Και στις βαφτίσεις των παιδιών στο σπίτι μας καλούσες

και πλούσια κι αγαπητά πολλούς φιλοξενούσες.

Γιάννη μου τον Λευτέρη μου ανε τον συναντήσεις

κι από τα δυο τα μάγουλα θέλω να τον φιλήσεις.

Πες του πως η Μαρία του είναι ανεπτυγμένη

στην Εκτη του Δημοτικού του χρόνου θα πηγαίνει.

Το χρέος σου το έκανες και με το παραπάνω

για όλη την πορεία σου το “άριστα” σου βάζω.

Φεύγεις λιγάκι πρόωρα έτσι ‘τανε γραμμένο

αυτό που γράφει η μοίρα μας το λέμε πεπρωμένο.

Οπλο σου η αγάπη σου μα και η καλωσύνη

ευτυχισμένο σ’ έκαναν που θεία δώρα δίνει.

Εκανες το καθήκον σου και με το παραπάνω

για όλη την πορεία σου το άριστα σου βάνω

Ανέβηκες τον Γολγοθά, περπάτησες με θλίψη

τα τελευταία έζησες με πόνο και με λύπη.

Ησουν λεβέντης Ρωτασανός με ευγένεια και θάρρος

εγκώμιο θα σου ‘πλεκε μονάχα ο Κορνάρος

Για την πολλή αγάπη σου και τη φιλοξενία

το χώμα ας είναι ελαφρό και η μνήμη αιωνία.



Δασκαλάκης Μανόλης

συνταξιούχος δάσκαλος