Με τη συνάντηση που εκτός απροόπτου θα πραγματοποιηθεί σήμερα με την πλευρά του Αιγύπτιου που ενδιαφέρεται για την ομάδα ξεκινάει η αντίστροφη μέτρηση για την επόμενη μέρα στον Εργοτέλη.

Η συνάντηση αναμένεται να γίνει σήμερα το μεσημέρι και τον Εργοτέλη θα εκπροσωπήσουν ο πρόεδρος του συλλόγου Γιώργος Βρέντζος, και οι κ.κ. Στειακάκης, Μπροκαλάκης, Φραγκάκης και Φιλιππάκης. Σε ότι αφορά την πλευρά του Αιγύπτιου Μαχέντ Σαμί δεν έχει γίνει γνωστό ακόμα αν θα έρθει ο ίδιος, ο γιος του ή κάποιος εκπρόσωπος του στην Ελλάδα. Στον Εργοτέλη περιμένουν με ενδιαφέρον την συνάντηση για να μάθουν από κοντά ποιο είναι το πλάνο του Αιγύπτιου για την ομάδα και αν έχει προοπτική για να πάρουν στην συνέχεια τις αποφάσεις τους.

Την ίδια ώρα ο κ. Βρέντζος με νέα του τοποθέτηση αναφέρει ότι ο Εργοτέλης πρέπει να εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες για την εξεύρεση λύσης αλλά και να μην βρεθεί, όπως λέει, η ομάδα δεν θα χαθεί.

Μεταξύ άλλων στην τοποθέτηση του αναφέρει: « Από χτες τελώ ουσιαστικά υπό παραίτηση ή αλλιώς αποχώρηση (πείτε το όπως θέλετε). Ο Σύλλογος θα οδηγηθεί σύντομα σε εκλογές, όπου εκεί τα μέλη θα κληθούν να εκλέξουν μια νέα διοίκηση. Πριν όμως αποχωρήσω τυπικά και οριστικά, όσο ακόμα κατέχω το ιδιαίτερα τιμητικό αλλά και με μεγάλες ευθύνες αξίωμα του Προέδρου του Εργοτέλη, θα αγωνιστώ μέχρι την τελευταία στιγμή να βρεθεί μια λύση για την ΠΑΕ.

Πρέπει να εξαντλήσουμε και την τελευταία πιθανότητα εύρεσης μιας ΕΝΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗΣ λύσης (όχι ό,τι να ‘ναι, είμαστε Εργοτέλης και τα λάθη του παρελθόντος δεν θα τα επαναλάβουμε). Το οφείλουμε στους εαυτούς μας, στην προσπάθεια που καταβάλαμε φέτος, στην προοπτική που υπάρχει, στα μέλη του ποδοσφαιρικού τμήματος που θα χάσουν χρήματα αν τελικά δεν τα καταφέρουμε (υπάρχουν κι αυτοί κι ας τους ξεχνάμε συνήθως στις “φιλοσοφικές” συζητήσεις μας), στον κόσμο μας, στην ιστορία και στο κύρος του Εργοτέλη, στον ίδιο τον Σύλλογο. Όσο υπάρχει έστω και μια πιθανότητα, καθώς και αρκετός χρόνος (προλαβαίνουμε ακόμα, έστω και με την ψυχή στο στόμα), εγώ προσωπικά, αλλά και όλη η διοίκηση, δεν πρόκειται να τα παρατήσω.

Επί τη ευκαιρία, θέλω να εκφράσω δημόσια την ευγνωμοσύνη και τον θαυμασμό μου στα μέλη του ποδοσφαιρικού τμήματος που είναι ακόμα “εδώ” (κι ας έχουν μείνει τυπικά ελεύθεροι), που περιμένουν και θα περιμένουν μέχρι την τελευταία στιγμή, που δεν έχουν χάσει την πίστη τους σε μένα και κυρίως στον Εργοτέλη, που δεν έχουν σταματήσει ακόμα να “ονειρεύονται” (και μάλιστα όχι επειδή δεν έχουν ή δεν είχαν άλλη επιλογή). Χωρίς φυσικά αυτό να αποτελεί μομφή για όσους αποφάσισαν να συνεχίσουν αλλού την καριέρα τους, άλλωστε περίμεναν αρκετά, περισσότερο απ’ ό,τι τους είχα ζητήσει αρχικά. Ξέρω ότι όλοι ήθελαν να παραμείνουν για να ολοκληρώσουμε μαζί αυτό που ξεκινήσαμε πέρυσι. Και μαζί μ’ αυτούς, περίμεναν κι άλλα παιδιά τον Εργοτέλη μέχρι την τελευταία στιγμή, όπως ο Ντιέγκο, ο Μπόκι, ο Μπρούνο και πολλοί άλλοι. Ακόμα και τώρα, που οι πιθανότητες είναι πλέον ελάχιστες, δεν μπορείτε να φανταστείτε τι “ονόματα” περιμένουν ακόμα τον Εργοτέλη…

Ας περιμένουμε όλοι μερικές μέρες ακόμα. Ο Θεός είναι μεγάλος (όχι ο Φαραώ)…

ΥΓ. Κι αν τυχόν δεν τα καταφέρουμε τελικά, δεν χάθηκε κι ο κόσμος. Ο Εργοτέλης υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, ανεξάρτητα από κάθε πρόεδρο, επενδυτή, ποδοσφαιριστή, προπονητή, επιτυχία ή αποτυχία κλπ. Όσο υπάρχει έστω κι ένας Εργοτελίτης, έτοιμος και ικανός να κρατήσει ψηλά το τιμημένο λάβαρο του Συλλόγου, ο Εργοτέλης θα συνεχίζει να διαπρέπει, σ’ όποια κατηγορία κι αν αγωνίζεται. Και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν όχι μόνο ένας αλλά περισσότεροι Εργοτελίτες παράγοντες που μπορούν και θέλουν να διατηρήσουν ψηλά το λάβαρο μας, βάζοντας πάνω απ’ όλα το ήθος και την αξιοπρέπεια του Εργοτέλη. Αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να στηρίξουμε όλοι στην επόμενη μέρα του Συλλόγου και πιστεύω δεν θα το μετανιώσουμε».