Η εσάρπα

(Ισιδώρα Ντάνκαν, χορεύτρια, το ρόλο της έπαιξε στον κινηματογράφο η Βανέσα Ρέντγκρέιβ)

Πώς ξαναζείς στη σκέψη μου Ισιδωρα
πιο πολύ τώρα παρά ποτέ
ήσουν μια νέα Καρυάτις
λευκοφόρα.
Στροβιλιζόσουν μες στης μουσικής το ονειρεμένο χάδι στα
κυματάκια του βιολιού,
στου πιάνου τη φουρτούνα
έτσι όπως στροβιλίστηκε και η αιθέρια εσάρπα στο λαιμό σου
Πάλαιψε η Τέχνη με την Τεχνική στο πρόσωπό σου
μεγάλη ιέρεια του χορού,
εκστατική
και η εσάρπα γύρω
απ’ το λαιμό σου
από στολίδι έγινε ο δήμιος
του χορού... με μουσική.

Γιώργος Λεμπιδάκης Δικηγόρος, π. Καθηγητής Τ.Ε.Ι.


Ο φόβος των ηλικιωμένων
Αναπολώ το παρελθόν και ζω
με τσ'αναμνήσεις
μέχρι ο κύκλος της ζωής σιγά σιγά να κλείσει.

Φτωχά τα χρόνια τα παλιά,
μα' ταν ευτυχισμένα
οι άνθρωποι εζούσανε χωρίς φόβο κανένα.

Τις πόρτες δεν εκλείδωναν,
στα δώματα κοιμόταν
κάτω απ'τον έναστρο ουρανό και κλέφτες δε φοβόταν.

Το φεγγαράκι από ψηλά,
το φως του θα σκορπίσει
και τ'αεράκι τ'απαλό εκείνους θα δροσίσει.

Τα πάντα τώρα άλλαξαν,
παντού υπάρχει φόβος πολλές φορές το σκέφτεσαι,
ιδίως να'σαι μόνος.

Και μανταλοκλειδώνεσαι
οι κλέφτες να μην μπούνε
μ'αυτοί είναι αδίσταχτοι -
πόρτες, παράθυρα σπούνε.
Σαν ποντικοί ανενόχλητοι
στο σπίτι μέσα μπαίνουν
αν βρούνε γέρο ή γριά
εις την καρέκλα δένουν.

«Γριά που'ναι τα λεφτά
και τα χρυσαφικά σου;
Γιατί σε λίγο θα θρηνούν εσένα τα παιδιά σου».

«Χρυσαφικά ούτε λεφτά,
παιδιά μου δε θα βρείτε
γιατί 'μαι ολομόναχη, μη με ταλαιπωρείτε!»

Τα πάντα ανακατεύουνε,
παίρνουνε ο,τι βρούνε
πολλές φορές και τη ζωή
των γέρων αφαιρούνε.

Ο Θεός που'ναι ψηλά φώτιση να τους δώσει
να ξαναβρούμε τα παλιά
ο νους μας να μερώσει.

Καλλιρρόη Θεριάκη Κουφάκη