Όταν υπηρετούσαμε στο στρατό, για να γινουμε αξιόμαχοι και γεναίοι, οι εκπαιδευτές μας κοντά στα τόσα άλλα σπουδαία και χρήσιμα μάς μάθαιναν ότι για να προφυλαχθούμε από μια πυρηνική έκρηξη,αν δεν υπήρχε άλλη δυνατότητα, όπως π.χ. να τρέξουμε σε υπόγεια καταφύγια μονωμένα με μόλυβδο και με αποθέματα τροφής και νερού για μια ζωή ή να εγκατασταθούμε σε κάποιο διαστημικό σταθμό ή να μετοικήσουμε σε άλλον πλανήτη και άλλα εφικτά παρόμοια, έπρεπε να κρυφτούμε πίσω από κάποιο βράχο ή δέντρο ή να βγάλουμε γρήγορα-γρήγορα το γυλιό, να τον αφήσουμε στο έδαφος και να... καλυφθούμε πίσω του!
Δεν ξέρω, αλήθεια, ποιοι ήταν πιο ηλίθιοι!
Οι λοχίες που μας έλεγαν τέτοιες μπούρδες ή εμείς που τους ακούγαμε χωρίς δυστυχώς να αντιδρούμε!
Τέλος πάντων, άλλα χρόνια τότε. Χούντα, βλέπεις και όποιος φορούσε χακί, μπορούσε να έχει άποψη και πρόταση και τη δυνατότητα να λέει ό,τι σαχλαμάρα ήθελε!
Θα μου πείτε τώρα ,τι σχέση έχει ο Α.Ρ.Β.Χ.Π. (ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΡΑΔΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ) που μαθαίναμε στο στρατό με τον τίτλο που έχω δώσει στο κείμενό μου.
Ε, πώς! Όταν ακούς πως δεν πρέπει να βγάζουμε τα σκουπίδια, αλλά να τα κρατάμε στα σπίτια μας για να αποφύγουμε το πρόβλημα της μπόχας και της δυσωδίας, δεν πάει το μυαλό σε τέτοιους παραλληλισμούς;
Τα σημεία που υπήρχαν οι κάδοι-υπάρχουν ακόμα αλλά δε φαίνονται-έχουν γίνει πυορροούσες πληγές πάνω στο σώμα της πόλης μας το οποίο-τυμπανιαίο και οδωδός- αποσυντίθεται κάτω από τον φονικό καλοκαιριάτικο ήλιο και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός. Και όμως! Είναι κάποια επαγγέλματα - λειτουργήματα θα τα έλεγα εγώ - απέναντι στα οποία θα έπρεπε να υπάρχει περισσότερη ευαισθησία! Άλλο να απεργεί ο έμπορος και άλλο ο οδοκαθαριστής!
Προς Θεού! Δε θέλω να απαξιώσω κανέναν επαγγελματία που προσπαθεί, και πολύ καλά κάνει(!), να βελτιώσει τη ζωή του! Απλά σκέφτομαι τις συνθήκες κατω από τις οποίες εργάζονται οι συμπαθέστατοι οδοκαθαριστές και... ντρέπομαι που μακαρίζω τον εαυτό μου που δεν είμαι στη θέση τους!
Πνιγόμαστε λοιπόν στα σκουπίδια και δε συμβαίνει τίποτα. Σκέφτομαι όμως και τούτο: Μήπως έχουμε εθιστεί στο σκουπιδαριό; Μήπως γίναμε σκουπιδολάγνοι και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι;
Σκουπίδια στην πολιτική, σκουπίδια στη δημοσιογραφία, σκουπίδια στην τηλεόραση σκουπίδια στην Τέχνη (δεν μπορω τελικά να ξεπεράσω αυτά τα υποπροϊόντα και την υποκουλτούρα που προβάλλουν κάποιοι... καλλιτέχνες της συμφοράς!). Σκέφτομαι πως αν δεν υπήρχαν και οι λόφοι των σεσηπότων απορριμμάτων να στολίζουν και να αρωματίζουν τις γειτονιές, θα βιώναμε μια μείζονα παραφωνία!
* O X.N. Kαραγιάννης είναι φιλόλογος
