Του πατρός Εμμανουήλ Σταυρουλάκη

Ἅγιοι ἔσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν Ἅγιός εἰμί». Ἀδελφοὶ μου οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ ἔχουμε διδαχθεῖ ἀπὸ τὴν ἁγία μας ἐκκλησία, νὰ τιμοῦμε τοὺς ἁγίους γιατὶ ἔχουν πραγματώσει τὸ σκοπὸ τῆς ὑπάρξεώς τους καὶ ἔχουν ἑνωθεῖ μὲ τὸ Χριστό. Φθάνοντας στήν ἁγιότητα ὁ ἄνθρωπος ἐγγίζει τὸν Θεό, ἑνώνεται μαζὶ του, γίνεται Θεὸς κατὰ χάριν καὶ ὀνομάζεται ἅγιος, ἐκεῖνος πού μετέχει τοῦ ἁγίου Θεοῦ, ζεῖ κατὰ Θεὸν καὶ καθίσταται «κοινωνὸς θείας φύσεως».

Ἡ ἁγιότητα ἑπομένως εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Κάθε ἄνθρωπος εἶναι μία ζωντανὴ εἰκόνα αὐτῆς τῆς θεϊκῆς παρουσίας, εἶναι μία θεοφάνεια.

Στὴν ὀρθόδοξη πνευματικότητα, μᾶς διδάσκουν καὶ μᾶς παιδαγωγοῦν μόνο οἱ ἅγιοι. Αὐτοὶ κατέχουν τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ βιώνουν τὴν «βιαίαν πνοήν» τοῦ Παρακλήτου ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, γιατὶ ἡ ἐκκλησίᾳ εἶναι ἐργαστήριο τῆς ἁγιότητος. Ἐντὸς τῆς ἐκκλησίας ζοῦν οἱ ἅγιοι καὶ κατακτοῦν τήν ἁγιότητα οἱ ἐν Χριστῶ ζῶντες ἐν αὐτῆ. Οἱ ἅγιοι εἶναι ἡ δόξα τῆς ἐκκλησίας ἀλλὰ καὶ ὁ σκοπὸς τῆς ὑπάρξεὼς της ἐπὶ τῆς γῆς.

Ἡ ἐκκλησία τῆς Κρήτης, ἡ ἐκκλησία τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου Τίτου πρώτου Ἐπισκόπου Κρήτης, ἡ ἁγιοτόκος ἐκκλησία μας, ἀναδεικνύει συνεχῶς ἁγίους, γιατὶ ἡ Κρήτη μὲ τὸν κλῆρο καὶ τὸν πιστὸ λαὸ της, ζεῖ τὴν ὀρθόδοξη λειτουργικὴ παράδοση καὶ διαφυλάττει ἀνόθευτον τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας. Ὅπως γνωρίζετε ἡ Κρήτη δέχθηκε τὸν χριστιανισμὸν διὰ τοῦ ἀποστόλου τῶν ἐθνῶν Παύλου (περὶ τὸ 64 μ.Χ.) ὁ ὁποῖος καὶ κατέστησε πρῶτον Ἐπίσκοπον αὐτῆς τὸν μαθητὴν του Τίτον καὶ ἀδιάκοπα μέχρι σήμερον μὲ ἀδιάσπαστον τὴν ἀποστολικὴν διαδοχήν, διδάσκει τὴν ὀρθὴν πίστιν καὶ διδασκαλίαν.

Οἱ ἅγιοι τῆς Κρήτης πάντοτε ἐνέπνεαν τοὺς Κρῆτες κι ἐνῶ συγκινοῦσε τοὺς πιστοὺς ἡ ἐν Χριστῷ ζωῇ τους, πολλοὶ ἅγιοι τῆς Κρήτης ἔμεναν ἀνεόρταστοι, δέν εἴχαν οὔτε Ναό οὔτε εἰκόνισμα, δέν ὑπῆρχαν ἀκολουθίες γιά νά ψαλλῆ ἡ ἑορτή τους, ἀκόμα καὶ σὲ ἐκεῖνα τὰ μέρη πού ἔζησαν οἱ Κρῆτες ἅγιοι ἤ μαρτύρησαν ἤ ἀσκήτευσαν ἤ ἐδίδαξαν ἤ ἐθαυματούργησαν, ἔμεναν εἰς τήν ἀφάνειαν. Δὲν πρέπει να ἀποσιωπήσουμε τὴν ἀγωνία καὶ τὴν μέριμναν ὅλων τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης οἱ ὁποῖοι μὲ ἀποφάσεις συνοδικές, ἐπεσήμαιναν τὸ ἱερὸν καθῆκον, ὡς χριστιανοὶ ἀπόγονοι ἁγίων νὰ τιμοῦνται, νὰ προβάλλονται καὶ νὰ ἑορτάζονται οἱ ἅγιοι τῆς Κρήτης. Ὁ ἀγῶνας καὶ ἡ ἀγωνία τῶν ποιμένων Ἐπισκόπων τῆς Κρήτης μας, ἐπέφερε καρποὺς πνευματικούς.

Σημεῖον ἀναφορᾶς διὰ τὸν ἑορτασμὸν ἐπίσημα πλέον τῶν ἁγίων τῆς Κρήτης, ἦταν ὁ ἑορτασμὸς τοῦ Χριστιανικοῦ Ἰωβηλαίου τῆς συμπληρώσεως δηλαδὴ 2000 ἐτῶν ἀπὸ τὴν κατὰ σάρκα Γέννησιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εὐγνώμονες πρὸς τὴν Ἱερὰν Ἐπαρχιακὴν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης μὲ τὴν Συνοδικὴν διαγνώμην της, καὶ μὲ πρωτοβουλία τοῦ τότε προέδρου αὐτῆς Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης κηροῦ ΤΙΜΟΘΕΟΥ ἀπηύθυνε πρὸς τὴν αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον, γράμμα συνοδικόν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐγνωστοποιοῦσε τὴν ἀρξαμένη ἐργώδη προσπάθεια πρὸς περισυλλογήν, ταξινόμησιν καὶ καταρτισμὸν πλήρους συλλογῆς βίων, ἀκολουθιῶν καὶ εἰκόνων τῶν ἁγίων τῆς Κρήτης.

Μετὰ ἀπὸ πολὺ μόχθο ἕνα τρίτομο ἔργο ἐκδόθηκε προνοία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πέτρας Νεκταρίου μὲ τὸν τίτλο ΚΡΗΤΙΚΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ἐπιμέλεια ἐκλεκτῶν ἐργατῶν τῆς ἐκκλησίας μας ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ ὑμνογράφου, τοῦ τότε Πρωτοσυγκέλου τῆς Ι.Α.Κ. καὶ νῦν Μητροπολίτου Ρόδου κ. Κυρίλλου.

Μία εἰκόνα τῆς συνάξεως τῶν Κρητῶν ἁγίων φιλοτεχνήθηκε ἀπὸ τὸν ἁγιογράφο Γ. Χειρακάκη ἀντίγραφο τῆς ὁποίας προσκυνοῦμε εἰς τὸν Νάρθηκα τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ.

Σταδιακὰ ἄρχισαν να οἰκοδομοῦνται καὶ νά ἐγκαινιάζονται ναοὶ ἐπ' ὀνόματι τῶν ἁγίων τῆς Κρήτης, (Ι.Ν. Συνάξεως Κρήτὼν Ἁγίων Πλάτανος Μεσσαράς) ἀρχικὰ στούς τόπους τῆς δράσης ἢ τοῦ μαρτυρίου των, ὑποδηλώνοντας τὴν πίστιν τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ τὴν ὑγιή ὀρθόδοξον συνείδησιν τοῦ πληρώματος τῆς ἐκκλησίας τῆς Κρήτης.

Εἰς τὴν Ἱερὰν Ἀρχιεπισκοπὴν Κρήτης καὶ εἰς τὸν Ἱερὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον πρότεινε εἰς τὸν Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Κρήτης κ.κ. Εἰρηναῖον μαζὶ μὲ τὸν ἐγκαινιασμὸν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης (σήμερον στεγάζει καὶ τὴν ἔκθεσιν χριστιανικῶν κειμηλίων) νὰ ἐγκαινιασθῆ καὶ τὸ παρεκκλήσιον τοῦ ἰδίου Ναοῦ (τὸ ἄλλοτε τιμώμενον εἰς τοὺς Δέκα Μάρτυρες τῆς Κρήτης) εἰς τὴν σύναξιν πάντων τῶν ἐν Κρήτη διαλαμψάντων Ἁγίων συμπεριλαμβάνοντας καὶ τοὺς Δέκα Μάρτυρας καὶ ἔγιναν τὰ ἐγκαίνια ἐν πᾶσι μεγαλοπρέπεια τὸ 2012.

Ὁ Σύνδεσμος Ἐφημερίων τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης ἑορτάζει κατ' ἔτος τὴν μνήμην των γιατὶ εἶναι οἱ προστάτες τῶν κληρικῶν τῆς Ἱερὰς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης. Ἡ μνήμη τῆς Συνάξεως πάντων τῶν ἐν Κρήτη διαλαμψὰντων Ἁγίων ὁρίστηκε νὰ ἑορτάζεται τὴν πρώτη Κυριακὴ τοῦ μηνὸς Ἰουλίου.

Τελειώνω, ἀντιγράφοντας τὸν ἐπίλογο τοῦ Πατριαρχικοῦ γράμματος πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον τής Ἐκκλησίας Κρήτης: «Τὴν πολυθαύμαστον Κρήτην τιμήσωμεν τὴν ἐξανθήσασαν ἄνθη τὰ τίμια. Τὸ ἐγκώμιον τοῦτο ἰσχύει δι' ὅλους τοὺς Κρήτας καὶ τοὺς ἄλλοθεν προερχομένους καὶ ἐν Κρήτῃ ζήσαντας καὶ ὁσίως βιώσαντας ἢ μαρτυρικῶς ἀθλήσαντας Ἁγίους τοὺς στεφανωθέντας διὰ τοῦ ἀμαραντίνου τῆς δόξῃς στεφάνου».

Αὐτῶν μιμητὰς εἴθε νὰ ἀναδείξῃ ὁ Κύριος πάντας ὑμᾶς τοὺς τιμῶντας τὴν μνήμην αὐτῶν «ἐν συγγραφαῖς, ἐννοήμασιν, ἐν Ναοῖς, ἐν Εἰκονίσμασι», ὡς γνησίους Αὐτοῦ θεράποντες, τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέμοντες, τὸν ἐν Τριάδι Θεὸν δοξάζομεν.

ΑΜΗΝ.