Κάποτε είχα ρωτήσει μεταξύ αστείου και σοβαρού (αντίδραση ήθελα να δω) μία καλοκάγαθη ηλικιωμένη γυναίκα: «Τι θα προτιμούσατε: έναν τρομοκράτη γιο ή έναν ομοφυλόφιλο γιο;». Αιφνιδιάστηκε λίγο, το σκέφτηκε μερικά δευτερόλεπτα και μου απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Τρομοκράτη παιδί μου, τρομοκράτη!». Μήνες αργότερα συνομιλούσα με αξιωματικό που υπηρετούσε χρόνια σε υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών. Είχαν δει τα μάτια του τόσα και τόσα. Μου περιέγραφε απίστευτες ιστορίες οικογενειακών δραμάτων με γονείς να ρημάζονται ψυχολογικά, σωματικά και οικονομικά από την «αρρώστια» των παιδιών τους.