«Σας πήραμε σας πήραμε φλουρί Κωνσταντινάτο, μας πήρατε μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο!» Στο παραπάνω τραγουδάκι με το οποίο ξεπερνάγαμε τις παιδικές διαμάχες και τα καπρίτσια μας αντικατοπτρίζονται τα συμπεράσματα από το πολυθρύλητο Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Μια ημερομηνία στην οποία είχε επενδύσει η κυβέρνηση και επικοινωνιακά έπαιζε τα ρέστα της, όχι τόσο για τη δόση- απόρροια του κλεισίματος της δεύτερης αξιολόγησης, όσο για τα μέτρα της ελάφρυνσης του χρέους.
Και τελικά το αποτέλεσμα ήταν το αναμενόμενο, αν όχι για την κυβέρνηση, σίγουρα γι’ αυτούς που έχουν πετάξει τις κομματικές παρωπίδες. Κατά τη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης πήραμε τη δόση των 8,5 δισεκατομμυρίων ευρώ και υποσχέσεις για την ελάφρυνσή του χρέους Ανέξοδες και καθόλου δεσμευτικές.
Μια συνεδρίαση στην οποία αποδείχτηκε για μία ακόμα φορά ότι ο «άρχοντας» της ευρωζώνης- και του σκότους για κάποιους- είναι ο Σόιμπλε. Η κυβέρνηση περίμενε κι είχε καλλιεργήσει ανάλογο κλίμα για τη λήψη μέτρων ελάφρυνσής του χρέους, εδώ και τώρα. Τελικά έγινε του Σόιμπλε. Τα όποια μέτρα θ’ αποφασιστούν το δεύτερο εξάμηνο του 2018 με την ολοκλήρωση του ελληνικού προγράμματος.
Παρά ταύτα ο Τσίπρας πανηγυρίζει άντε και το Μαξίμου με την προσφιλή τακτική των non papers. Ο Τσακαλώτος πάλι είναι πιο μαζεμένος και ο Σκουρλέτης κάνει λόγο για συνέχεια της λιτότητας. Πάντως ο Τσίπρας γραβάτα δεν έβαλε, αλλά τι να την κάνεις τη γραβάτα καλοκαιριάτικα; Όσο για τη δόση των 8,5 δισ. αυτή θα πάει στην κάλυψη των δανειακών υποχρεώσεων. Θα επιστραφεί δηλαδή στις δανειστές.
Το υπόλοιπο 1,8 δισ. θα πάει για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου στους ιδιώτες. Συνεπώς η ανάπτυξη μπορεί να περιμένει. Αλλά τώρα που θα βάλουν και ρήτρα (ανάπτυξης) έχουμε ελπίδα. Η ποσοτική χαλάρωσηακόμα καθυστερεί και η έξοδος στις αγορές εξαρτάται από τη διάθεση των εταίρων μας και τη γενναιοδωρία των τραπεζιτών.
Πού θα πάει, κάποια στιγμή θα βρούμε και τον πάτο του βαρελιού και τότε μόνο προς τα πάνω θα πηγαίνουμε.
