Του Θάνου Περβολαράκη
Λίγο πριν πέσουν στο τραπέζι τα υπέροχα κοψίδια σε ταβέρνα στο οροπέδιο του Καθαρού στο Λασίθι, ξένοι και Έλληνες εκδρομείς μένουν με ανοικτό το στόμα για έναν άλλο λόγο. Μαθαίνουν για την Κρήτη πριν από περίπου 500 χιλιάδες χρόνια, όπου ζούσαν ελέφαντες στο μέγεθος μις αγελάδας, ιπποπόταμοι στο μέγεθος ενός γουρουνιού και ελάφια.
Αρκετοί που δεν γνωρίζουν δεν μπορούν να πιστέψουν ότι πρόκειται για μια πραγματικότητα. Υπάρχουν όμως και κάποιοι που έχουν διαβάσει επιστημονικά άρθρα σε ελληνικά και ξένα περιοδικά, αλλά και εκτενή ρεπορτάζ στον ελληνικό και ξένο Τύπο και ζητούν να δουν από κοντά τις … αποδείξεις
Τα τεκμήρια αυτά τα φυλάσσει και τα επιδεικνύει μιλώντας σε άπταιστα για την περίσταση Αγγλικά ο άνθρωπος που έτρεξε, έσκαψε, βρήκε τα οστά των ζώων αυτών, ο κ. Γιάννης Σιγανός.
Φυλαγμένα και προστατευμένα από τη φθορά του χρόνου, ο κ. Σιγανός σαν ένας γνήσιος περφόρμερ εμφανίζεται κρατώντας στα χέρια του ευρήματα που εντυπωσιάζουν.
«Πολλοί είναι δύσπιστοι, αλλά πάντα υπάρχουν και κάποιοι που θα γνωρίζουν ότι είναι αλήθεια και τότε η όποια αμφιβολία εξαφανίζεται» μας λέει ο ίδιος.
Η αναζήτησή του με το «ζωικό βασίλειο» περασμένων χιλιετιών στην περιοχή ξεκίνησε από ένα άρθρο που και ο ίδιος είχε διαβάσει για το οροπέδιο του Καθαρού.
«Ήμουν στην Αθήνα όταν έτυχε να διαβάσω αυτό το αφιέρωμα. Ήρθα πίσω και ζήτησα από τους ντόπιους να με κατατοπίσουν. Δεν έχανα εκσκαφή. Ό,τι έβρισκα το συγκέντρωνα και η πρώτη μου ενέργεια ήταν να δείξω τα οστά αυτά στο Μουσείο Γουλανδρή» αναφέρει.
Ειδικοί επιστήμονες τού επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για ελέφαντες και ιπποπόταμους νάνους που ξεκίνησαν το μακρινό τους ταξίδι για την Κρήτη από την Πελοπόννησο.
Ο κ. Σιγανός σε κάθε αναζήτησή του ενημέρωνε και τα Πανεπιστήμια Κρήτης και Αθήνας, ώστε να γίνει μια σοβαρή δουλειά που θα αναδείξει το «μαγευτικό» παρελθόν της περιοχής.
«Δυστυχώς, σε παλιότερες ανασκαφές που είχαν γίνει πολλά από τα οστά αυτών των ζώων είτε πετάχτηκαν, καθώς οι άνθρωποι δεν γνώριζαν είτε ξένοι επιστήμονες τα πήραν και τα κράτησαν στις χώρες τους» τονίζει ο κ. Σιγανός.
Μουσείο
Οι προσπάθειες του ίδιου δεν σταματούν μόνο στην εύρεση των οστών των προϊστορικών αυτών ζώων. «Θέλω να μπορεί ο κόσμος να έρχεται και να μπορεί να τα δει σε έναν κατάλληλο χώρο. Πρώτα όμως θα πρέπει να συνεχιστούν οι εκσκαφές και μετά να γίνει ένας κατάλληλος εκθεσιακός χώρος. Όμως, η χρηματοδότηση και προς τη μία και προς την άλλη κατεύθυνση έχει σταματήσει και είναι κρίμα» σχολιάζει.
Πώς ήρθαν στην Κρήτη
Όπως αναφέρει το destinationcrete.gr πριν από δύο εκατομμύρια (2.000.000) χρόνια η Κρήτη, η οποία μέχρι τότε βρισκόταν κάτω από τη θάλασσα, άρχισε να αναδύεται. Το νησί ήταν αρχικά άδειο από ζωή. Στη πορεία του χρόνου αναπτύχθηκε η βλάστηση στο νησί, έφθασαν τα πουλιά φέρνοντας μαζί τους αβγά σαλιγκαριών και άλλων μικρών ζώων.Στην εποχή των παγετώνων όμως το νερό πάγωσε, η στάθμη της θάλασσας υποχώρησε και η απόσταση της Κρήτης από την Πελοπόννησο μίκρυνε.
Την περίοδο αυτή μικρές αγέλες ιπποπόταμων που ζούσαν στη Πελοπόννησο, παρασύρθηκαν προς τη θάλασσα και έφθασαν ως την Κρήτη στην οποία βρήκαν καταφύγιο. Όταν παρήλθε η εποχή των παγετώνων και οι πάγοι έλιωσαν οι ιπποπόταμοι εγκλωβίστηκαν στο νησί.
Στην Κρήτη οι ιπποπόταμοι βρήκαν ένα μέρος ουσιαστικά ακατοίκητο από άλλα μεγάλα θηλαστικά. Τα μόνα μεγάλα ζώα που υπήρχαν στο νησί ήταν οι ελέφαντες, οι οποίοι είχαν καταφτάσει στην Κρήτη με παρόμοιο τρόπο. Καθώς δεν υπήρχαν άλλα μεγάλα φυτοφάγα και προπαντός κανένα σαρκοφάγο αρπακτικό, οι ιπποπόταμοι και οι ελέφαντες άρχισαν να αναπτύσσονται ανενόχλητοι. Σύντομα ο πληθυσμός τους αυξήθηκε τόσο ώστε αντιμετώπιζαν προβλήματα υπερπληθυσμού. Τα ζώα έτρωγαν οτιδήποτε μπορούσε να φαγωθεί, βλάπτοντας ανεπανόρθωτα τη χλωρίδα του νησιού.
Παράλληλα, αγέλες ελαφιών κατάφεραν να διασχίσουν τη θάλασσα. Όταν τα ελάφια έφτασαν στην Κρήτη, όπως ακριβώς και οι ιπποπόταμοι πριν από αυτά, άρχισαν να αναπτύσσονται ανενόχλητα. Σύντομα εξελίχθηκαν προς οκτώ διαφορετικά είδη με διάφορα μεγέθη. Τα μικρόσωμα ζούσαν στις απόκρημνες πλαγιές των βουνών, τα μεσαίου μεγέθους στις πεδιάδες και τα μεγαλόσωμα στα δάση. Τα ελάφια τελικά αποδείχθηκαν πιο ευπροσάρμοστα από τους ιπποπόταμους, οι οποίοι οδηγήθηκαν σε εξαφάνιση.
