Επειδή η κατάρα του διχασμού στη χώρα μας, της ασυνεννοησίας (για να μην πω ανοησίας) και του «εγώ» αντί του «εμείς», είναι μια ιστορία που χρόνια τώρα πάει πίσω τη χώρα μας, έπρεπε τα ερωτήματα που θέλω να κάνω στους πολιτικούς μας, να τα αρχίσω από το 1944 που τελείωσε ο 2ος παγκόσμιος πόλεμος και έφυγαν οι Γερμανοί από τη χώρα μας. Γιατί από τότε η χώρα μας έμεινε πίσω σε σχέση με τις άλλες χώρες της κεντρικής Ευρώπης.
Για να αναλύσω όμως όλα όσα έγιναν στη χώρα μας στην περίοδο 1944-1974 θα χρειαστεί πολύ χαρτί και μελάνι και δεν θα το κάνω τώρα αυτό, τα έχω αναλύσει αυτά σε παλαιότερα άρθρα μου.
Θ’ αρχίσω λοιπόν από τη μεταπολίτευση του 1974 και θα ρωτήσω όλους εκείνους που κυβέρνησαν κατά καιρούς τη χώρα, «πώς την κυβερνούσαν έτσι;» Χωρίς μπούσουλα, χωρίς λογιστήριο, χωρίς περίσκεψη και χωρίς λογική. Πώς δανειζόσασταν κύριοι έτσι αλόγιστα και χρεώνατε τις επόμενες γενιές; Με ποιο δικαίωμα; Το σύνταγμα δεν είχε φραγμούς, ώστε η χώρα να δανείζεται τα απολύτως απαραίτητα και αυτά που θα μπορούσε να επιστρέψει; Όχι να χρεώνετε και τα δισέγγονά μας.
Τώρα μας φταίνε οι ξένοι. Όχι κύριοι, εσείς φταίτε. Γιατί με τις πιέσεις των συνδικαλιστών κάποιες τάξεις, ειδικά στο δημόσιο και στις ΔΕΚΟ, με τις ευλογίες σας έπαιρναν απαράδεκτα μεγάλους μισθούς και συντάξεις, μα και επιδόματα και εφαπαξάρες, που ήταν πέρα από τις δυνατότητες της χώρας. Αυτά βέβαια χρόνια τώρα, ήταν πρόκληση για τις άλλες τάξεις, χωρίς να θέλω να στρέψω την μία τάξη εναντίον της άλλης, γιατί ξέρω ότι αυτό θα ενοχλήσει κάποιους. Τι να κάνομε όμως που αυτή είναι η πραγματικότητα και μια από τις αιτίες που ήρθε η χώρα στο σημερινό χάλι, μαζί βέβαια με τις άλλες ρεμούλες, σπατάλες, κλεψιές και μίζες που έφαγαν κάποιοι και που τώρα γι’ αυτό είναι στη φυλακή.
Και τώρα θέλω να ρωτήσω πρώτο τον κύριο Σημίτη. Πώς, κύριε Σημίτη, με τόση πείρα στην πολιτική και τόση μόρφωση σου ξέφυγαν κάποια λαμόγια και έκαναν ό,τι έκαναν; Πώς ο Τσοχατζόπουλος και η παρέα του έκανε αυτά που έκανε κάτω από τη μύτη σου και δεν έπαιρνες χαμπάρι; Αυτές ήταν μεγάλες συμφωνίες και μεγάλες υπογραφές που έπρεπε να ελέγχονται και από εσένα, να εγκρίνονται και μετά να προχωρούν. Μετά; το χρηματιστήριο, κύριε Σημίτη; Τι παιχνίδι ήταν αυτό; Ξεγελάστηκαν άνθρωποι απλοί και άπειροι και έχασαν τα λεφτά τους, τους τα έφαγαν οι ξύπνιοι. Πώς γίνονταν αυτά, σύντροφε Σημίτη; Που ήσουν εσύ; Πρέπει όμως να ξέρεις ότι κάθε κυβερνήτης, είτε κυβερνά μια χώρα είτε μία ΔΕΚΟ είτε έναν οργανισμό είτε μία υπηρεσία, στο τέλος της θητείας του κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Εσείς για όλα αυτά δεν κριθήκατε με καλό βαθμό, ούτε από τον λαό ούτε από τους συντρόφους σας.
Και τώρα, 2004-2009 περίοδος που έγινε ο οικονομικός εκτροχιασμός της χώρας. Και ερωτώ τον λαλίστατο κύριο Καραμανλή, πώς έγινε αυτό. Τα ολυμπιακά έργα τα βρήκες έτοιμα, πως διπλασιάστηκε το χρέος της χώρας; Όλες οι μεγάλες εφημερίδες του τόπου τότε έγραψαν ότι το χρέος της χώρας το 2004 ήταν 184,5 δισ. Πώς διπλασιάστηκε επί των ημερών σας; Δεν είναι λογικό οι έλληνες να θέλουν να μάθουν πώς χρεώθηκε η χώρα τόσο; Σας άφησε ο Σημίτης χρέη που πληρώσατε εσείς; Πρέπει να πείτε στον λαό όλη την αλήθεια. Έφυγες και δεν ξαναμίλησες πουθενά και για τίποτα, ούτε στη βουλή. Οι Έλληνες όμως πονούν γιατί από τη μία στιγμή στην άλλη έχασαν τις συντάξεις τους. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες πεινούν. Οι νέοι και οι νέες, οι μισοί είναι άνεργοι και ψάχνουν δουλειές σε άλλες χώρες να φύγουν. Για το κατάντημα λοιπόν της χώρας όλα τα στοιχεία δείχνουν, κύριε Καραμανλή, πως όλη η αιτία του κακού ήταν η θητεία σας 2004-2009 στο τιμόνι της χώρας. Αν είναι άλλη η αλήθεια, πείτε το.
Και τώρα ερωτώ τον κύριο Παπανδρέου. Γιατί, Γιώργο, μόλις κέρδισες τις εκλογές το 2009 και είδες την κατάσταση της χώρας και τον οικονομικό της εκτροχιασμό δεν είπες όλη την αλήθεια στον λαό; Και μετά, είτε με εκλογές είτε με δημοψήφισμα, δηλαδή με την έγκριση του λαού να πας σε δανεισμό ή πτώχευση, που να ‘χει αυτός την ευθύνη κι όχι εσύ; Αυτά όμως, κύριε Παπανδρέου, έπρεπε να γίνουν αμέσως μόλις κέρδισες τις εκλογές το 2009, πριν πλησιάσει η δεκάτη ένατη του Μάη που η Ελλάδα έπρεπε να πληρώσει ένα παλιό χρέος ή να δηλώσει πτώχευση. Θυμάσαι τι τρέξιμο έκαμες στις τελευταίες μέρες του 2010 στην Ευρώπη για να βρεις τα πρώτα λεφτά και να προλάβεις τις ημερομηνίες; Αυτές οι καθυστερήσεις Γιώργο ήταν τα λάθη σου και όχι αυτά που σου καταμαρτυρούν.
Και τώρα η σειρά του κυρίου Τσίπρα, του αριστερού πρωθυπουργού. Θέλω να σας ρωτήσω, κύριε πρωθυπουργέ, νιώθετε καλά με την συνείδηση σας, που ο παππούς σας, η γιαγιά σας και όλοι οι μικροσυνταξιούχοι της χώρας με τις ενέργειές σας πεινούν; Μου θυμίζετε, κύριε πρωθυπουργέ, εκείνους τους αδύναμους αριστερούς, τότε στα «πέτρινα χρόνια», που με τον πρώτο «μπάτσο» στην ασφάλεια έκαναν δήλωση για να γλυτώσουν. Έτσι και εσύ, με τον πρώτο «μπάτσο» έκοψες το ΕΚΑΣ γιατί ήταν επίδομα. Ναι, σαν επίδομα το είχε δώσει το ΠΑΣΟΚ, για να μπορούν να ζήσουν και οι φτωχοί μικροσυνταξιούχοι. Σάμπως δεν είναι και οι άλλες συντάξεις επιδοτούμενες. Όλοι οι ειδικοί λένε κάθε μέρα στην τηλεόραση ότι για να πληρωθούν οι συντάξεις χρειάζονται 30 δισ., τα ταμεία όμως εισπράττουν μόνο 13 δισ. Τα υπόλοιπα 17 ποιος τα βάνει; Δεν τα βάνει το κράτος; Επιδοτείτε λοιπόν τις μεγάλες συντάξεις και οι μικροί οι φτωχοί ας πεθάνουν. Ωραία πολιτική για αριστερό πρωθυπουργό. Θα περιμένουμε λοιπόν τώρα να ψηφίσεις νόμο για ευθανασία των συνταξιούχων μετά τα 70 έτη, γιατί έτσι που ανεβαίνει το προσδόκιμο ζωής, αν καθίσεις πολλά χρόνια πρωθυπουργός, πού θα βρίνεις τα λεφτά να μας πληρώνεις;
Ξέρω καλά, κύριε πρωθυπουργέ, πως δεν φταις εσύ για την οικονομική καταστροφή της χώρας. Όμως εμείς οι φτωχοί, οι μικροσυνταξιούχοι και γενικά τα αδύναμα στρώματα της κοινωνίας περιμέναμε από εσάς, σαν αριστερός πρωθυπουργός, δικαιότερη αναδιανομή των βαρών και του πλούτου της χώρας. Αυτό δεν το κάνετε όμως και σας το χρεώνουμε.
Και ένα μικρό υστερόγραφο. Χωρίς ανάπτυξη και δουλειές και χωρίς παραγωγή πλούτου, ό,τι και να κάνετε, η χώρα δεν βγαίνει από την κρίση.
