Δεν εντάχθηκε ποτέ στα λεγόμενα «έργα βιτρίνας», με αποτέλεσμα μια από τις πιο όμορφες περιοχές του Ηρακλείου, και συγκεκριμένα αυτή περιμετρικά του ενετικού τείχους από το ύψους της Όασης μέχρι και το «Κομμένο Μπεντένι», να έχει βυθιστεί στο χάος και τη μακροχρόνια εγκατάλειψη. Και να σκεφτεί κανείς ότι η ίδια περιοχή αρκετά χρόνια πριν ήταν μια από τις πρώτες επιλογές για την αναψυχή των Ηρακλειωτών ή για τις εκδρομές των σχολείων που απολάμβαναν μια υπέροχη διαδρομή κατά μήκος ενός πανέμορφου τμήματος του μεγαλύτερου οχυρωματικού έργου της Μεσογείου, με θέα τις ομορφιές του βοτανικού κήπου και με παιχνίδια στην παιδική χαρά. Περασμένα μεγαλεία, όπως χαρακτηριστικά σχολιάζουν κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Όασης επί της οδού Γεωργίου Γεωργιάδη, οι οποίοι με κείμενο που συνυπογράφουν ζητούν την προσωπική παρέμβαση του δημάρχου Ηρακλείου κ. Βασίλη Λαμπρινού, αλλά και του Δημοτικού Συμβουλίου συνολικότερα, προκειμένου να ανατραπούν οι απαράδεκτες συνθήκες εγκατάλειψης. Όπως ξεκαθαρίζουν, η σημερινή κατάντια της περιοχής δεν τιμά την ιστορία της πόλης, ενώ την ίδια στιγμή στερείται και ο Ηρακλειώτης τη χαρά να απολαύσει μια διαδρομή που θα έπρεπε να συγκαταλέγεται στα συγκριτικά πλεονεκτήματα του Ηρακλείου.

Όπως αναφέρουν «το πάρκο που αναπτύσσεται περιμετρικά του τείχους είναι κυριολεκτικά πνιγμένο στα αγριόχορτα, στους θάμνους και στα ξερά φύλλα των δένδρων, που σωριάζονται σε στρώματα συνέχεια στο έδαφος και σαπίζουν, χωρίς κανείς να τα μαζεύει. Ειδικά τώρα, την άνοιξη, ιδίως στο δρόμο που εφάπτεται στα τείχη, έχουν σχηματιστεί ολόκληρα «τούνελ» από αγριόχορτα, που εμποδίζουν την διέλευση και ξεπερνούν σε ύψος ακόμα και το ύψος των ανθρώπων! Τα πεύκα που βρίσκονται μέσα και γύρω από την παιδική χαρά έχουν γεμίσει κουκούλια με κάμπιες, έχουν αρχίσει να ξεραίνονται, πολλές δε κάμπιες («λιτανεύουσες» είναι η ονομασία τους και είναι ιδιαίτερα τοξικές και επικίνδυνες), πέφτουν στο έδαφος και σχηματίζουν μακριές σειρές, στο χώρο ακριβώς που παίζουν τα παιδιά! Και όλα αυτά κάτω από τη μύτη των γεωπόνων, που εργάζονται καθημερινά στο χώρο της Υπηρεσίας Πρασίνου, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα, μετά την περίφραξη με συρματόπλεγμα!...

Την ίδια στιγμή τα δύο κανάλια ομβρίων που βρίσκονται κάτω ακριβώς από τα τείχη το ένα και κάτω από το πρανές της οδού Γεωργιάδη το άλλο, δεν έχουν ποτέ αποστραγγιστεί και καθαριστεί και είναι φραγμένα, με αποτέλεσμα να γεμίζουν με στάσιμα νερά που δημιουργούν έλος, αναδίδουν υπερβολική δυσοσμία και φυσικά αναπτύσσονται μικροοργανισμοί και σμήνη εντόμων, τα οποία ιδίως κατά τους θερινούς μήνες κατακλύζουν κυριολεκτικά τόσο το πάρκο όσο και την ευρύτερη περιοχή και δημιουργούν πραγματικό και σοβαρό κίνδυνο για την δημόσια υγεία. Να σημειωθεί ότι το βάθος των στάσιμων νερών των δύο καναλιών είναι τέτοιο, που εγκυμονεί σοβαρό κίνδυνο ακόμα και για την ίδια τη ζωή μικρών παιδιών - δημοτικού σχολείου, τα οποία επισκέπτονται το πάρκο με τους γονείς τους για να παίξουν στην παιδική χαρά». Όπως περιγράφουν οι κάτοικοι της περιοχής στην επιστολή τους «κλαδιά δέντρων σπάνε, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να προκληθεί ζημιά σε ένα σταθμευμένο όχημα που βρισκόταν στην καφετέρια στην έξοδο του πάρκου και από καθαρή τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα!» Ακόμα επισημαίνουν «την άθλια κατάσταση του αστικού εξοπλισμού, καθώς τα παγκάκια που υπάρχουν είναι σπασμένα, ενώ ο χωματόδρομος που ξεκινά από το βοτανικό κήπο και καταλήγει στο Κομμένο Μπετένι είναι γεμάτος τεράστιες λακούβες, που καταλαμβάνουν όλο το πλάτος του δρόμου και οι οποίες τις βροχερές μέρες γεμίζουν με νερό και καθιστούν αδύνατη τη διέλευση των δημοτών.

Οι περισσότεροι κάδοι απορριμμάτων είναι μισοκατεστραμμένοι και η αποκομμιδή των σκουπιδιών δεν γίνεται τακτικά, με αποτέλεσμα να ξεχειλίζουν, να σωριάζονται στο έδαφος και να δημιουργούν εστίες μόλυνσης. Εστίες μόλυνσης επίσης είναι και τα πτώματα αδέσποτων ζώων μέσα στα αγριόχορτα τα οποία αναδίδουν φοβερή δυσοσμία και για τη συλλογή των οποίων ουδείς ποτέ μεριμνά, αν και τόσο οι υπάλληλοι της υπηρεσίας Πρασίνου διέρχονται καθημερινά, όσο και αυτοί της Καθαριότητας, όποτε εισέρχονται για την αποκομμιδή των σκουπιδιών. Σε όλο το τμήμα αυτό του πάρκου δεν υπάρχει ουδεμία δημόσια τουαλέτα. Το πάρκο έχει ελλιπέστατο και κάποιες φορές ανύπαρκτο φωτισμό, και επανειλημμένα έχουμε βρει πεταμένες χρησιμοποιημένες σύριγγες…».