Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές, στις οποίες πρόκειται να αναμετρηθούν ένδεκα συνολικά υποψήφιοι, έχουν πάντα ενδιαφέρον, μιας και η Γαλλία παραμένει μεγάλη δύναμη σε πολλά επίπεδα που είναι μεταξύ άλλων το οικονομικό, το πολιτικό, το πολιτιστικό και οπωσδήποτε το στρατιωτικό μιας και είναι πυρηνική δύναμη. Για δε τα ευρωπαϊκά δεδομένα μαζί με την Γερμανία και μετά την επερχόμενη αποχώρηση της Μ. Βρετανίας από την Ε.Ε. το ειδικό της βάρος ήταν και παραμένει τεράστιο.
Στις εκλογές που πρόκειται να διεξαχθούν στις 23 Απριλίου ο πρώτος γύρος και στις 7 Μαΐου ο δεύτερος (οπωσδήποτε θα υπάρξει δεύτερος) οι υποψήφιοι που ανήκουν σε κόμματα καθώς και ανεξάρτητοι διεκδικούν την ψήφο του γάλλου πολίτη προτάσσοντας άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο την οικονομική και όχι μόνο ανόρθωση της Γαλλίας, καθώς και την σχέση της με την υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και με τον κόσμο γενικότερα. Σε αυτήν την πρώτη φάση σύμφωνα με τις σφυγμομετρήσεις, φαίνεται να προηγούνται δύο υποψήφιοι, ο πρώην υπουργός Οικονομίας, ο 39χρονος Εμμανουέλ Μακρόν και η Μαρί Λεπέν του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, με ποσοστά που κυμαίνονται γύρω στο 25%-26%. Στην τρίτη θέση, βρίσκεται ο νικητής των προκριματικών της κεντροδεξιάς Φρανσουά Φιγιόν, τον οποίον ως γνωστόν κατατρύχουν διάφορα δημοσιεύματα τα οποία φέρουν τη σύζυγό του να λαμβάνει επί σειρά ετών μισθό βοηθού βουλευτού χωρίς στην πραγματικότητα να εργάζεται. Στη συνέχεια ήλθαν να προστεθούν κάτι ρολογάκια και κουστουμιές που ελάμβανε σαν δώρο. Και οι γάλλοι εν αντιθέσει με μερικούς άλλους λαούς - ονόματα δεν λέμε - είναι πολύ ευαίσθητοι σε τέτοια ζητήματα. Οι δημοσκοπήσεις του δίνουν 16%-17%.Τις δυο άλλες θέσεις μοιράζονται ο Μπενουά Αμόν, νικητής των προκριματικών του σοσιαλιστικού κόμματος και ο επικεφαλής της «Ανυπότακτης Γαλλίας» αριστερός Ζαν Λικ Μελανσόν, που τελευταία «τσιμπάει» πλησιάζοντας τον Φιγιόν, ενώ ο Μπενουά Αμόν έχει με τη σειρά του γλιστρήσει κάτω από το 10%. Και πώς να κρατήσει ποσοστό υψηλό όταν βλέπει κανείς τον πρώην πρωθυπουργό και μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Μανουέλ Βαλς να συντάσσεται με τον Μακρόν προσβλέποντας σε νίκη του και σε πιθανή αξιοποίησή του από αυτόν αφήνοντας το κόμμα που τον ανέδειξε και τον τίμησε στα κρύα του λουτρού; Τα κόκκαλα του ιδρυτή του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ζαν Ζωρές ασφαλώς και θα τρίζουν βλέποντας πώς έχει καταντήσει το κόμμα-φάρος για την ευρωπαϊκή αριστερά. Ενώ λοιπόν φαίνεται ότι εκτός απροόπτου το δίδυμο Μακρόν – Λεπέν θα είναι οι διεκδικητές στον δεύτερο και φαρμακερό γύρο, αυτές οι εκλογές μπορούν να σημάνουν και το τέλος του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος ή τέλος πάντων την συρρίκνωσή του ώστε στο μέλλον να μην αποτελεί σοβαρό παίκτη στα γαλλικά πολιτικά πράγματα. Θα επανέλθουμε όμως επ αυτού.
Οι υπόλοιποι έξι «μικροί» υποψήφιοι, λίγο - πολύ άγνωστοι στο ευρύ κοινό, είναι οι εξής:
- Φρανσουά Ασελινό, 59 ετών. Στέλεχος πολλών υπουργείων ως ανώτατος οικονομικός διευθυντής. Το 2007 ίδρυσε το δικό του κόμμα «Λαϊκή Δημοκρατική Ένωση» (UPR), ζητά την έξοδο της Γαλλίας από το ευρώ και την ΕΕ.
- Νικολά Ντιπόν, 56 ετών, πρόεδρος του κινήματος «Όρθια η Γαλλία» (Debout la France). Υπήρξε υποψήφιος το 2012 και έλαβε ποσοστό 1,79%. Είναι υπέρ της διαφύλαξης της εθνικής κυριαρχίας (εθνικιστής) και υπέρ της ΕΕ αλλά «αναδιαμορφωμένης”.
- Ζακ Σεμινάντ, 76 ετών. Είναι πρόεδρος του κόμματος «Αλληλεγγύη και Πρόοδος» και είναι η τρίτη συμμετοχή του σε προεδρική εκλογή. Έχει γίνει γνωστός για την επιθυμία του να αποικήσει το φεγγάρι, υποστηρίζει την έξοδο από την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ.
- Ναταλί Αρτό, 47 ετών, είναι η εκπρόσωπος του ακροαριστερού κόμματος «Εργατική Μάχη» (Lutte Ouvrière). Ήταν υποψήφια το 2012, οπότε είχε συγκεντρώσει το 0,56% των ψήφων.
- Φιλίπ Πουτού, 50 ετών. Είναι εργάτης, συνδικαλιστής της άκρας αριστεράς. Είναι υποψήφιος του Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA), το δε 2012 είχε συγκεντρώσει 1,15% των ψήφων.
- Ζαν Λασάλ, 62 ετών. Είναι βουλευτής κεντρώος που όμως εγκατέλειψε το κόμμα (Modem) του Φρανσουά Μπαϊρού. Αρνήθηκε να υποστηρίξει τον Εμανουέλ Μακρόν από τη στιγμή που συνεταιρίστηκε με τον Μπαϊρού, εκτιμώντας ότι «αυτοί οι δύο θα πρέπει να χαμηλώσουν το εγώ τους». Ασχολείται ιδιαίτερα με τα αγροτικά θέματα.
*Ιστορικός, Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας που κατόπιν απόφασης της Συγκλήτου του Π.Κ. διαχειρίζεται την Έκθεση του ΜΦΙΚ στην παλιά Ηλεκτρική στον κόλπο Δερματά.
