Η Άνοιξη μάς έφτασε
εμπρός βήμα ταχύ
να την προϋπαντήσουμε
μην φτάσει μοναχή.

Ν’ ανοίξει τις αγκάλες της
μέσα να μασε βάλει
να αισθανθούμε μυρωδιά
που δεν υπάρχει άλλη.

Να πιάσουμε και τα βουνά
βοτανικό να βρούμε
από τη κρίση τη πολλή
λίγο να γιατρευτούμε

Να κόψουμε τσι βρούβες μας
μα και τσι μαργαρίτες
πριχού από τη πείνα μας
γίνουμε μακαρίτες.

Χίλια καλώς μας έφτασες
Άνοιξη λουλουδάτη.
Σ’ εσένα ελπίδες έχουμε
η τσέπη νά ‘ν’ γεμάτη.

Αν τύχει και οι ελπίδες μας
αποδειχτούνε φρούδες
ε, τότε εις τις τσέπες μας
θα μπαινοβγαίνουν φλούδες
(Μη γένοιτο!).