Αρώτησα ένα γνωστό ποια χόρτα να μαζεύω

όσα δεν τρώνε τα οζά αυτά μην τα μαζεύω.

Τον γέρο πάντα να ρωτάς, εκείνος τα γνωρίζει

και ποια χόρτα είναι φάρμακο η φύση τα δωρίζει.

Να τρώγω λάδι καθαρό, ελιές από πυθάρι

και παξιμάδι σύμμεικτο, σιτάρι και κριθάρι.

Να πίνω κόκκινο κρασί μόνο απ’ το βαρέλι

και το πρωί μια κουταλιά από ατόφιο μέλι.

Να μη γυρεύω φάρμακα όταν υπάρχουν χόρτα

εκείνα κλείνουν των γιατρών

του κάθε ενός την πόρτα.

Αυτά ετρώγανε παλιά κι είχανε την υγειά τους

και δεν γνωρίζανε γιατρούς όλη η φαμελιά τους.

Τώρα εμάθαν τα παιδιά να τρώνει ό,τι βρούνε,

ένα γιατρό στην γειτονιά γυρεύουν για να βρούνε.

Η φύση έχει φάρμακα και όποιος τα γνωρίζει

όταν θα δει ένα γιατρό την πλάτη του γυρίζει.

Στο σούπερ μάρκετ όταν πας κουτάκια μην ψωνίσεις

γιατί θα έρθει η στιγμή φάρμακα να ζητήσεις.

Η δύναμη και ομορφιά περνά από το στόμα

και κάνουν δυνατά κορμιά και όμορφο το σώμα.

Μόνο τα ζώα ξέρουνε τι τρώνε για να ζούνε

και ό,τι είναι βλαβερό στην άκρη το πετούνε.

Όποιος ζητάει την ζωή διαλέγει την τροφή του

για να μην τρέξουν δάκρυα μια μέρα οι δικοί του.

Η φύση είναι ο γιατρός.

Ζ. Λιναρδάκης