Μία από τις καλύτερες κινηματογραφικές εβδομάδες της χρονιάς.

ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

MANCHESTER BY THE SEA

Σκην.: Κένεθ Λόνεργκαν

Πρωτ.: Κέισι Άφλεκ, Λούκας Χέτζις, Μισέλ Γουίλιαμς, Κάιλ Τσάντλερ.

Ο Λη ταξιδεύει στο Μάντσεστερ της Μασαχουσέτης για να κηδέψει τον αδερφό του που πέθανε ξαφνικά, κι εκεί πρέπει ν’ αποφασίσει αν θα δεχτεί την κηδεμονία του 16χρονου ανιψιού του.

Βραβευμένη με Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου και α’ ανδρικής ερμηνείας, αυτή η ‘δραμεντί’ είναι η τρίτη ταινία του 54χρονου αμερικανού σκηνοθέτη, μετά από τα εξαιρετικά «Στηρίξου πάνω μου» («You can count on me», 2000) και «Margaret» (2011), τα οποία έχει επίσης γράψει, κερδίζοντας για το πρώτο απ’ αυτά μια υποψηφιότητα για Όσκαρ σεναρίου. Ο Λόνεργκαν είναι ένας παραγνωρισμένος σκηνοθέτης, άγνωστος στο ευρύ κοινό και περισσότερος διακεκριμένος ως σεναριογράφος γνωστών τίτλων άλλων σκηνοθετών όπως τα «Ανάλυσέ το» («Analyze This», Χάρολντ Ράμις, 1999) και «Οι συμμορίες της Νέας Υόρκης» («Gangs of New York», Μάρτιν Σκορσέζε, 2002).

Αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει, είναι η ψυχραιμία, η αισιοδοξία και το λεπτό χιούμορ με τις οποίες προσεγγίζει τις ανθρώπινες σχέσεις, αναδεικνύοντας τις φωτεινές πλευρές τους μέσα ακόμη κι απ’ τις χειρότερες τραγωδίες. Εδώ αφηγείται την ιστορία μιας εκτεταμένης οικογένειας που παρά την περιστασιακή υπερβολή της, είναι μαεστρικά γραμμένη απ’ τον σκηνοθέτη, για τον τρόπο με τον οποίο αποκαλύπτει σταδιακά τους χαρακτήρες, παραθέτει γεγονότα κι εκτονώνει απωθημένα χωρίς ανούσιες εξάρσεις. Αντιθέτως, χρησιμοποιεί συγκινητική εσωτερική φόρτιση κι ελεγχόμενα καίρια ξεσπάσματα, που υπενθυμίζουν πως ακόμα και μετά από τις μεγαλύτερες δυστυχίες, η ζωή -πρέπει να- συνεχίζεται κι ότι ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να υπάρχει αγάπη.

Σημαντική λεπτομέρεια, τα σύντομα φευγαλέα πλάνα που περιβάλλουν την ιστορία με τον ψυχρό καιρό της περιοχής, και τον οποίο η φωτογραφία του Τζόντι Λη- Λάιπς αποδίδει απλά αλλά γλαφυρά, δημιουργώντας αίσθημα καταφυγής στη ζεστασιά ακριβώς αυτής της αγάπης που μοιράζονται οι χαρακτήρες.

ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΙΔΕΣ

HIDDEN FIGURES

Σκην.: Θίοντορ Μέλφι

Πρωτ.: Ταράτζι Π. Χένσον, Οκτάβια Σπένσερ, Τζανέλ Μονέ, Κέβιν Κόστνερ, Μαχέρσαλα Άλι, Κίρστεν Ντανστ.

Το 1961, η Κάθριν Τζόνσον, η Ντόροθι Βων κι η Μαίρη Τζάκσον είναι τρεις ιδιοφυείς μαύρες μαθηματικοί που εργάζονται ως απλές υπολογίστριες για τη NASA, αλλά στην πορεία ξεκινούν να διεκδικούν θέσεις αντάξιες της ευφυΐας και των ικανοτήτων τους.

Υποψήφια για τρία Όσκαρ, αυτή η κομεντί αφηγείται την αληθινή ιστορία, όπως αποτυπώθηκε στο ομώνυμο βιβλίο της 48χρονης αμερικανίδας Μάργκο Λη Σέτερλι, που κυκλοφόρησε πέρυσι.

Μια τυπικά χολιγουντιανή ιστορία επικράτησης του -φυλετικού- underdog, η οποία συνολικά μιλάει για το πέρασμα των ορίων σε τρεις τομείς της ανθρώπινης ιστορίας: φυλετική ισότητα, εξερεύνηση του διαστήματος, επιστήμη της πληροφορικής. Ένα λαμπρό καστ ζωντανεύει με ζωηρές και δυναμικές ερμηνείες μια feelgood ιστορία που ενδείκνυται για τους λάτρεις των μαθηματικών.



ΝΕΡΟΥΔΑ

NERUDA

Σκην.: Πάμπλο Λαραΐν

Πρωτ.: Γκαέλ Γκαρθία Μπερνάλ, Λουί Νιέκο, Μερσέντες Μοράν, Εμίλιο Γκουτιέρεθ Κάμπα.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 ως τις αρχές της επόμενης δεκαετίας, ο χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούδα καταδιώκεται από την αστυνομία για τις κομουνιστικές του πεποιθήσεις.

Μετά το «Jackie» που είδαμε πριν από λίγες εβδομάδες, αυτό το βιογραφικό δράμα είναι η δεύτερη ταινία που γύρισε πέρυσι ο 40χρονος χιλιανός σκηνοθέτης Λαραΐν, και βρέθηκε υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Η ταινία ξεδιπλώνει τη συναρπαστική προσωπικότητα του Νερούδα, μέσα από την καταδίωξή του από τον αστυνομικό Πελουτσονώ. Αντικατοπτρίζει τον έναν χαρακτήρα μέσα στον άλλο και χρησιμοποιεί το voice- over και τη μουσική για να προσδώσει στην πλοκή μια λυρική ροή που μπορεί από ένα σημείο και μετά να πλατειάζει και να επαναλαμβάνεται

σ’ έναν βαθμό, αλλά ευτυχώς εξακολουθεί να διατηρεί την πολιτική της αιχμηρότητα, τη μελαγχολία, το παιχνίδισμα και τον ερωτισμό της.