Ώρα πολλή σκεφτόμουνα να γράψω
Μα τίποτα δεν μού ’ρχονταν στο νου
Ώρα πολλή σκεφτόμουνα να πάψω
Γιατί κουράστηκα, πολλά είχα σκεφτεί.

Η μία σκέψη περνούσε απ’ το μυαλό μου
Μα την απέρριπτα ευθύς σαν περιττή
Κι ύστερα άλλη ξεθώριαζε εμπρός μου
«Ούτε αυτή μου κάνει είναι σαχλή».

Έτσι πολλή ώρα μοναχός αναπολούσα
Και διάλεγα την μια απ’ την άλλη σαν καλή
Μα φαίνεται, με τίποτα δεν ικανοποιούσα
Τη σκέψη μου που ήτανε θολή.

Τότε βαρέθηκα και πήγα να διαγράψω
Κάθε τι που μου έρχονταν στο νου
Μα ήταν βάρβαρο κι άπρεπο ν’ ανάψω
Μια πυρκαγιά με τις σκέψεις που μου έρχονταν
στο νου.-
Γιάννης Πετσαλάκης