Του Γιάννη Σπανάκη

Η τακτική των καθυστερήσεων μπορεί να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα σ’ έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, αλλά δεν είναι το ίδιο επωφελής σε μια διαπραγμάτευση, όπως αυτή της Ελλάδας με τους “Θεσμούς”. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει αυτή την τακτική σαν να μην διδάχτηκε τίποτα από το καταστροφικό καλοκαίρι του 2015. Καθυστερήσεις έκανε και τότε και με το σφύριγμα της λήξης (του συναγερμού), φόρτωσε την Ελλάδα με δεκάδες δισεκατομμύρια σε μέτρα και απαιτήσεις των δανειστών, που θα είχαν αποφευχθεί χωρίς την τεχνητή κωλυσιεργία.

Το deja-vu πρέπει να εξαλείψει πάση θυσία.

Η άμυνα του Μαξίμου στις επικρίσεις για την καθυστέρηση είναι ότι αυτή προέρχεται από τους “Θεσμούς”, οι εκπρόσωποι των οποίων δεν λένε να επιστρέψουν στην Αθήνα. Ναι αλλά πώς να επιστρέψουν όταν δεν σημειώνεται καμία πρόοδος στη διαπραγμάτευση; Είναι ξεκάθαρο πια ότι η κυβέρνηση αρνείται να νομοθετήσει νέα μέτρα φοβούμενη το πολιτικό κόστος και επιθυμεί διακαώς έναν συμβιβασμό - απόρροια πολιτικής λύσης.

Μόνο που η πολιτική λύση μοιάζει για την ώρα ουτοπία, λόγω των απανωτών εκλογών σε μια σειρά κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το αδιέξοδο δεν είναι προ των πυλών, για όσους δεν το κατάλαβαν έχει ήδη εδραιωθεί στην Αθήνα. Εξ αυτού πηγάζουν και τα σενάρια περί εκλογών, δημοψηφίσματος, Grexit και άλλων δεινών. Και γιατί είναι δεινά; Ας το υπενθυμίσουμε.

Στο τελευταίο δημοψήφισμα οι Έλληνες ψήφισαν μαζικά «ΟΧΙ» στα μέτρα που ζητούσαν οι δανειστές και ο Τσίπρας μετέτρεψε σε «ΝΑΙ» τη λαϊκή βούληση. Και εκλογές κάναμε για ν’ αποφύγουμε τα μέτρα, και η κυβέρνηση Τσίπρα που επανεξελέγη τα ψήφισε, και το κόστος δεν ήταν μόνο ο έρπης στα χείλη του πρωθυπουργού!

Και μπορεί να μην έχουμε αποδείξεις για τα αποτελέσματα του Grexit, αλλά σε κάθε περίπτωση, τουλάχιστον στην αρχή μια τέτοιας κατάστασης οι Έλληνες θα έρθουν αντιμέτωποι με το … σοκ και δέος. Η κυβέρνηση προφανώς και γνωρίζει τις συνέπειες των παραπάνω σεναρίων και για αυτό τα τελευταία 24ωρα εμφανίζεται πιο διαλλακτική στην ψήφιση μέρους των μέτρων που προτείνει το ΔΝΤ, για να ξεκολλήσει μια διαδικασία που μόνο σε βάρος της μπορεί ν’ αποβεί.