Το κούρεμα του χρέους και η απορία μιας φίλης

Άκουσα μ’ ενδιαφέρον χθες την ένσταση (τηλεφωνικά) μιας φίλης αναγνώστριας για το σχόλιό μου περί της ανάγκης να διαγραφεί το δημόσιο χρέος της χώρας.

Και τι, μου είπε, δεν θα δημιουργηθεί και πάλι; Αναρωτήθηκε όμως και αν μοιάζουμε με... παιδιά που κάνουν μια... κατσουκανιά, κι έρχονται οι μεγάλοι για να... τακτοποιήσουν τα πράγματα...

Σωστές οι παρατηρήσεις και μακάρι να έκανε χρήση των φιλόξενων στηλών της “Π” για να τις προβάλει και να υπάρξει έτσι ένας διάλογος.

Επί της ουσίας τώρα και επί των παρατηρήσεων της φίλης.

Ασφαλώς και υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να δημιουργηθεί και πάλι το ίδιο ή μεγαλύτερο δημόσιο χρέος, αν κάνουμε τα ίδια (εγκληματικά) λάθη που γίνονταν μέχρι σήμερα απ’ όσους κυβέρνησαν αυτή τη χώρα (γιατί εκείνοι δημιούργησαν το δημόσιο χρέος) αλλά και απ’ όσους ασκούσαν αντιπολίτευση, γιατί δεν προειδοποίησαν ως όφειλαν τον... ανυποψίαστο λαό.

Και αυτό γιατί δεν γίνεται να μην χρεοκοπήσει μια χώρα που δίνει συντάξεις στα 30 ή 40, που έχει αναγάγει τη μίζα σε... εθνικό σπορ, που κάνει άχρηστα έργα ή εξαγοράζει την ψήφο (με διάφορα κόλπα) των πολιτών. Όποιος παρακολουθήσει την πορεία του δημοίου χρέους από το 1981 και μετά θα καταλάβει τι έχει συμβεί σ’ αυτή τη χώρα. Οι κυβερνήσεις δανείζονταν για να κάνουν πολιτική και για να παίρνουν μίζες τα στελέχη τους. Κράτος με τα δανεικά που πήραν δεν έφτιαξαν και αυτό φαίνεται καθαρά σήμερα όταν οι πάντες το κατακρίνουν για την ανικανότητά του. Ούτε έργα υποδομής όμως έκαναν αφού χρειάστηκε να μπουν ιδιώτες για να γίνουν οι μεγάλοι οδικοί άξονες ή και αυτό ακόμη το αεροδρόμιο της Αθήνας. Μήπως όμως θωράκισαν στρατιωτικά (με τους τόσους κινδύνους) τη χώρα; Ας μην το συζητήσουμε δημόσια αυτό. Τα όσα άλλωστε αποκαλύπτονται και σήμερα είναι ενδεικτικά.

Πού πήγαν λοιπόν τα εκατοντάδες εκατομμύρια (311 δισ. έχουν φτάσει) που δανειστήκαμε; Ας σκεφθεί ο καθένας.

Τώρα επί της ανάγκης για διαγραφή (καθαρή και χωρίς αστερίσκους) του δημοσίου χρέους: Αν δεν γίνει αυτή (το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν πολλά κράτη, ακόμη και μεγάλα), ελπίδα σωτηρίας για τη χώρα δεν υπάρχει. Όσο θα μας αναγκάζουν κάτω από την απειλή των μνημονίων να αποπληρώνουμε το χρέος και μάλιστα σ’ ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, να έχουμε πλεονάσματα δηλαδή, τόσο ο λαός θα υποφέρει και η χώρα θα βουλιάζει. Δείτε για παράδειγμα με πόσο χρέος (ως απόλυτα νούμερα, και ως ποσοστό του ΑΕΠ) μπήκαμε στα μνημόνια και πού βρισκόμαστε σήμερα. Προσθέστε παρακαλώ, καλή μου φίλη, στο δημόσιο χρέος και αυτό των ιδιωτών, αλλά και όσο χρήμα έχει χαθεί από τα νοικοκυριά, για να δείτε σε τι μπορεί να ελπίζει αυτή η χώρα.

Άλλωστε, κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι σε αυτό το χρέος που έχει φορτωθεί η χώρα υπάρχει ένα μεγάλο ποσό που επιβάλλεται να ελεγχθεί η νομιμότητά του, αλλά και ένα ακόμη που είναι τοκογλυφικό.

Δεν είναι δε τυχαίο ότι τα χρέη των κρατών συνήθως δεν αποπληρώνονται, αλλά απλώς εξυπηρετούνται...

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Ανεβάζει ξανά τους τόνους το Μαξίμου επιμένοντας πως η συμφωνία με τους δανειστές θα κλείσει χωρίς νομοθέτηση νέων μέτρων (άρα δεν θα περάσει από τη Βουλή;) αλλά ταυτόχρονα ψάχνουν το... δίλημμα που θα τεθεί στους ψηφοφόρους, αν από... ατύχημα πάμε σ’ εκλογές.

Εγώ προβλέπω πάντως πως η συμφωνία θα κλείσει, έστω και στα τέλη Φεβρουαρίου.

(Το έχω γράψει πως... χωρίς συμφωνία θα γιορτάσουμε τον Βαλεντίνο...).

Άλλωστε αν δεν κλείσει η συμφωνία, δεν θα πληρωθούν οι δανειστές μας.

ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ

Μπορεί να μην... εντόπισαν ευθύνες πολιτικών αλλά υπάρχει ποινικό θέμα με τα δάνεια που δόθηκαν σε κόμματα και μέσα ενηνέρωσης.

Ποιοι θα την πληρώσουν; Οι υπάλληλοι που έβαλαν τις υπογραφές κάτω από τις σκανδαλώδεις (όπου υπήρξαν) συμβάσεις...

ΕΡΧΟΝΤΑΙ

Έρχονται μεγάλες δημοσκοπήσεις για το ευρώ και την παραμονή μας σ’ αυτό.

Προφανώς και δεν γίνονται τυχαία, αφού βλέπουν (όσοι τις έχουν παραγγείλει) πως υπάρχει μεταστροφή της κοινής γνώμης.

Σε κάθε περίπτωση θα δώσουν τροφή για προβληματισμό...

Η ΕΚΘΕΣΗ

Έπρεπε ήδη να έχει δοθεί στη δημοσιότητα η έκθεση του ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος. Ύποπτη μού φαίνεται η καθυστέρηση...

ΤΟΤΕ

Άντε, θα την καβατζάρουμε την 2η αξιολόγηση, αλλά μην ξεχνάμε πως αναμένεται και η 3η που έπρεπε ήδη να έχει γίνει.

Τι θα γίνει τότε, αν το κλίμα θα είναι διαφορετικό;

Η ΣΥΝΑΞΗ

Περίεργη σύναξη καραμανλικών μαθαίνω πως έγινε προχθές στη βίλα στα νότια προάστια της πρωτεύουσας.

Ήταν άραγε μόνο κοινωνική εκδήλωση που συνδυάστηκε με τη γιορτή;

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

Τα πάνω-κάτω θα φέρει η χθεσινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία η Ευρωπαϊκή Τράπεζα δεν υποχρεώνεται να αποζημιώσει τις ελληνικές τράπεζες που κατείχαν (στο PSI) ελληνικά ομόλογα. Θα δείτε τι τζέρτζελο θα προκαλέσει...

ΣΤΗ ΛΙΣΑΒΟΝΑ

Νέα συνάντηση (μετά την πρώτη στην Αθήνα) θα έχουν το Σάββατο στη Λισαβόνα οι ηγέτες των μεσογειακών χωρών της ευρωζώνης. Την ιστορία την ξεκίνησε ο Τσίπρας, αλλά την αντιμετωπίζει με μεγάλη καχυποψία το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες που θεωρούν πως διασπά την Ε.Ε. σε “βόρειους και νότιους”...

ΟΙ ΒΟΛΕΣ

Βολές κατά της Γερμανίας ότι δεν συμπεριφέρεται ως σύμμαχος αλλά ως τοκογλύφος εξαπέλυσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, ενώ δήλωσε και υποστηρικτής του Τραμπ.

Όπως είπε μιλώντας στον ΑΝΤ1, οι ΗΠΑ παραδοσιακά στήριξαν την Ελλάδα στις δύσκολες εποχές. Δήλωσε υποστηρικτής του Ντόναλντ Τράμπ, εκτιμώντας ότι οι Ελληνοαμερικανοί που βρίσκονται δίπλα του θα βοηθήσουν όσο μπορούν τη χώρα μας, ενώ εξήρε τη θέση του νέου προέδρου των ΗΠΑ ότι δεν είναι εχθρός η Ρωσία, αλλά η ισλαμική τρομοκρατία.

Από άλλο μέσο ενημέρωσης τού απάντησε ο Κώστας Χρυσόγονος.

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε “ανεπιτυχή” την δήλωση του υπουργού Άμυνας και τόνισε πως “η διεθνής πολιτική δεν είναι παιδικό παιχνίδι”.

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ

Στα 600 εκατ. ευρώ ανεβάζουν οι «καθυστερήσεις» το συνολικό ύψος των αναγκαίων κεφαλαίων για τη διάσωση της “Μαρινόπουλος”, με τις τελευταίες πληροφορίες να αναφέρουν ότι η συζήτηση μεταξύ των τραπεζών και των εμπλεκόμενων αλυσίδων επικεντρώνεται στη «διεύρυνση» κατά 30 εκατ. ευρώ της ενδιάμεσης χρηματοδότησης.

Σημειώνω πως το ζήτημα της εξασφάλισης των κεφαλαίων κίνησης για την κάλυψη των υποχρεώσεων μέχρι και τον Μάρτιο αποτελεί βασικό προαπαιτούμενο, προκειμένου ο σχεδιασμός εξυγίανσης να τεθεί σε εφαρμογή.