Όταν ο Λουδοβίκος Nobel πέθανε το 1888, σύμφωνα με τον Olov Amel, διευθυντή του Μουσείου Nobel στην Στοκχόλμη της Σουηδίας, ο Γαλλικός τύπος τον έκανε σύγχυση με τον αδελφό του, τον Αλφρέδο, που είχε εφεύρει την δυναμίτιδα και τα σχετικά καψούλια και που κατείχε 355 πατέντες συνολικά και αντίστοιχα μεγάλα ποσά που είχε κερδίσει από τις εφευρέσεις του. Για τον παραπάνω, τον εφευρέτη της δυναμίτιδας, τον Αλφρέδο, με τον θάνατό του ο Γαλλικός τύπος αναφέρθηκε εκτενώς σε αυτόν και την ζωή του με βασικό μοτίβο: «O Έμπορος του θανάτου, ο Nobel, πέθανε και άφησε μιά κληρονομιά για την πρόοδο της Επιστήμης».
Και πραγματικά ο Αλφρέδος είχε αποφασίσει να αλλάξει την κληρονομιά του γιατί παράλληλα είχε επηρεαστεί από τον θάνατο του νεώτερου αδελφού του Emil το 1864 που οφειλόταν σε μια έκρηξη σε ένα από τα δικά του εργοστάσια νιτρογλυκερίνης.
Για την πραγματοποίηση αυτής της απόφασης στις 27 Νοεμβρίου του 1895 ο Αλφρέδος πήγε στη Σουηδική - Νορβηγική Λέσχη στο Marais των Παρισίων και κατέθεσε την τελευταία του θέληση και διαθήκη καταθέτοντας και ένα ποσόν ισόποσο με 3,5 εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια με σκοπό να δημιουργηθεί ένα κεφάλαιο από το οποίον κάθε χρόνο να διανέμεται ένα ποσόν εν είδει βραβείου σε αυτούς που το προηγούμενο έτος θα παρείχαν το μεγαλύτερο επιστημονικό όφελος στην ανθρωπότητα.
Το ποσόν αυτό θα γινότανε πέντε ίσα ποσά και από αυτά τα τρία θα προορίζονταν για την Φυσική, την Χημεία και την Φιλολογία ή την Ιατρική. Επειδή τα παραπάνω ίσως φαίνονταν σαν μια αμελέτητη πράξη παρακάλεσε τέσσαρες από τους τυχαίως παρευρισκομένους στην Λέσχη Κυρίους να είναι μάρτυρες των παραπάνω και στη συνέχεια κατέθεσε ολόκληρο το σχετικό ποσόν με την τελευταία του θέληση για τον παραπάνω σκοπό.
Ο Αλφρέδος Nobel πέθανε τον επόμενο χρόνο αφού κατέθεσε σε μια Τράπεζα στη Στοκχόλμη τις μετοχές του που ρευστοποιήθηκαν τμηματικά για να μην υπάρξει επιρροή στην αγορά. Η οικογένειά του και η σουηδική κυβέρνηση κατέθεσαν αντιρρήσεις για τα παραπάνω, γιατί κατά την γνώμη των μόνο Σουηδοί επιστήμονες θα έπρεπε να επωφελούνται από την γενναιοδωρία του συμπατριώτη τους.
Πέρασαν πέντε ολόκληρα χρόνια για να αρχίσει να εφαρμόζεται έκτοτε, κάθε χρόνο, η παραπάνω ρηξικέλευθος ιδέα του Αλφρέδου Νόμπελ και να διανέμεται από σχετικές σουηδικές επιστημονικές επιτροπές το παραπάνω κληροδότημα του Alfred Nobel και τον 21ο αιώνα.
* Ο Γιώργος Παπαματθαιάκις είναι ηλεκτρολόγος-μηχανικός
