Σημειώνουμε ότι με το Prix Mediterranee Etranger έχουν τιμηθεί σημαντικοί συγγραφείς, όπως ο Ορχάν Παμούκ, ο Άμος Οζ, ο Κλάουντιο Μάγκρις, ο Αντόνιο Ταμπούκι, ο Ουμπέρτο Έκο, ο Αρτούρο Πέρεθ Ρεβέρτε και άλλοι.
Το 2011 το βραβείο έλαβε ο Δημήτρης Στεφανάκης για το μυθιστόρημα «Μέρες Αλεξάνδρειας», ένα βιβλίο που αγαπήθηκε πολύ από το αναγνωστικό κοινό και εξακολουθεί να διαβάζεται πολύ. Ο φετινός νικητής θα ανακοινωθεί τον προσεχή Μάιο.
Το μυθιστόρημα εστιάζεται στη νύχτα που πυρπολήθηκε η Αθήνα, την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου του 2012.
Μια πρώην φιλόλογος και μια πρώην ζωγράφος, που βρίσκονται να συγκατοικούν σε έναν «ξενώνα» του υποβαθμισμένου κέντρου, βγαίνουν κρυφά στις διαδηλώσεις. Η λοξή ματιά τους εισδύει -με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο- στην αόρατη και συμβολική πλευρά των βίαιων συγκρούσεων. Πανικοβάλλονται, χάνονται μέσα στη δική τους πόλη, εξωθούγται στην επαιτεία, χωρίς να χάσουν την προσωπική τους αίσθηση πραγμάτων.
Επιστρέφοντας είναι πιο κοντά στην ανέφικτη Ιθάκη. Ο αναρχικός γιος της μιας, ο χρυσαυγίτης μιας τρίτης που τις φροντίζει, μια νεαρή μετανάστρια και το παιδί της, ο γιατρός και η κοινωνική λειτουργός, τα φαντάσματα ενός ετοιμόρροπου αθηναϊκού σπιτιού και, φυσικά, οι νεοάστεγοι διασταυρώνονται με ποικίλους τρόπους μαζί τους είτε στη σπαρασσόμενη Αθήνα είτε λίγο αργότερα. Σ’ αυτό το ανθρωποκεντρικό πολιτικό μυθιστόρημα, η απερχόμενη γενιά του Πολυτεχνείου ανοίγει τον δύσκολο, τον αναγκαίο, αν όχι και μοιραίο διάλογό της με τις σημερινές εξεγέρσεις, με τη μεγάλη ανατροπή της ζωής τα τελευταία χρόνια, με τη μνήμη αλλά και με την Άκρα Ταπείνωση του άστεως.
Μιλώντας σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην ‘’Π” η συγγραφέας τόνιζε μεταξύ άλλων για το βιβλίο της: “Η κρίση τάραξε βαθιά τις ζωές μας, ακύρωσε παλιές βεβαιότητες και ταυτό- χρονα έθεσε καινούρια ερωτήματα. Αυτό ακριβώς ήταν το χωράφι που προσπάθησα να οργώσω μέσα γράφοντας αυτό το μυθιστόρημα. Ξέρω τις προσωπικές μου ακυρώσεις, ξέρω τη φτωχοποίησή μας, ξέρω τις αυτοκτονίες και τους νεοάστεγους, ξέρω τους άνεργους νέους και πολλά ακόμη. Κι αν σπέρνω ερωτήματα, δεν ξέρω τι είδους δέντρο θα φυτρώσει. Δεν κρατώ εγώ τις απαντήσεις. Και δεν έχει τελειώσει η κρίση”.
