Του Νίκου Καρούζου*

Δαφνές, ένα κεφαλοχώρι του Μαλεβιζίου. Πώς ήτανε πριν την κρίση και σε ποια κατάσταση είναι σήμερα.

Ήταν ένα από τα πλουσιότερα χωριά της Κρήτης με σταθερό υψηλό εισόδημα, τρεις χιλιάδες τόνους σταφίδα, κρασί, ρακή και λάδι. Οι κάτοικοι των Δαφνών τότε είχανε όλη την οικονομική ευχέρεια που πολλά χωριά δεν την είχαν.

Έτσι, πολλοί εργάτες πήγαιναν στις Δαφνές για το σκάψιμο των αμπελιών και για όποιες εργασίες χρειάζεται το αμπέλι. Κατά την διάρκεια του τρύγου πρόσφεραν εργασία σε όλα τα ορεινά χωριά, ακόμα και σε μικρά παιδιά. Θυμάμαι την Χανιώπορτα που ήταν γεμάτη εργάτες που κατάγονταν από περιοχές που δεν είχαν αμπέλια και πήγαιναν για τρύγο στις Δαφνές. Να σημειώσω εδώ λοιπόν, πως όλοι οι εργάτες ήταν Έλληνες. Οι Δαφνές, λόγω της μεγάλης οικονομικής τους ανάπτυξης τότε, εσπούδασαν πολλά παιδιά και είναι σήμερα επιστήμονες.

Εκτός όμως την μεγάλη προσφορά εργασίας, ήταν και η εξαγωγή σταφίδας που έφερνε συνάλλαγμα στην ελληνική οικονομία. Σήμερα βλέπουμε αυτά τα σταφιδοχώρια στο θέμα παραγωγής σταφίδας να έχουν καταρρεύσει τελείως. Για την σημερινή κατάσταση φέρουν μεγάλη ευθύνη συνδικαλιστές και πολιτικοί ανεγκέφαλοι που οδήγησαν τους αγρότες να ξεριζώσουν τα αμπέλια τους επιδοτούμενοι με εξήντα χιλιάδες δραχμές το στρέμμα. Φτάσαμε σήμερα να ερημώσουν τα χωριά, να κλείσουν τα σταφιδεργοστάσια και χιλιάδες σταφιδεργάτες να μείνουν άνεργοι που παλαιότερα είχαν το μεγαλύτερο εισόδημα στο Ηράκλειο.

Η κατάργηση ουσιαστικά της σταφιδοκαλλιέργειας ήταν ένα μεγάλο λάθος που βαραίνει τους βουλευτές της Κρήτης που δεν προστάτευσαν το προϊόν και σήμερα είναι τα ράφια των καταστημάτων γεμάτα με ξένη σταφίδα και πολλά άλλα αγροτικά προϊόντα...

* Ο Νίκος Καρούζος είναι συνταξιούχος