Επιστροφή στις Δαφνές μ’ ένα βιβλίο

Ο Γιώργος Κοκοτός παρουσιάζει “Το χωράφι της Μαρούλαινας”


Στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε, τις Δαφνές, επιστρέφει ο γνωστός επιχειρηματίας του τουρισμού και συγγραφέας Γιώργος Κοκοτός για την παρουσίαση του νέου του βιβλίου ‘’Το χωράφι της Μαρούλαινας”.

Το βιβλίο θα παρουσιαστεί το Σάββατο 28 Ιανουαρίου στις 7.30 το βράδυ,στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων των Δαφνών.

Την εκδήλωση οργανώνουν ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δαφνών και οι εκδόσεις Πατάκης ενώ για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Ο συγγραφέας και εκδότης της εφημερίδας ‘’Μεσόγειος”, Κώστας Γραμματικάκης ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Δαφνών Νίκος Γιακουμάκης, η Γραμματέας του Πολιτιστικού Συλλόγου Δαφνών, καθηγήτρια και συγγραφέας Έλενα Κατσαντώνη και ο πρώην πρόεδρος Νεολαίας του Πολιτιστικού Συλλόγου Δαφνών κ.Γιώργος Σενετάκης.

Δημιουργός πολυτελών ξενοδοχείων με ανησυχίες

Ο Γιώργος Κοκοτός γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1936 στην Κρήτη. Εκεί πέρασε τα χρόνια του πολέμου, καθώς και τα πρώτα μαθητικά του χρόνια.

Τελείωσε το Β’ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών και στη συνέχεια φοίτησε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, από το οποίο απέκτησε τα διπλώματα του Αγρονόμου και Τοπογράφου Μηχανικού και του Πολιτικού Μηχανικού.

Ασχολήθηκε με πολεοδομικές μελέτες, μεταφορές κατολισθαινόντων οικισμών στην Ευρυτανία και με μελέτες και εφαρμογές ρυμοτομικών σχεδίων. Αργότερα, ασχολήθηκε με μελέτες και κατασκευές κτηριακών κυρίως έργων, ιδιωτικών και δημοσίων, στη Ρόδο και στην Κρήτη.

Είναι δημιουργός πολυτελών ξενοδοχειακών μονάδων στην Ελούντα της Κρήτης, όπως επίσης και ιδρυτής της εταιρείας Κτήμα Γ. Κοκοτού και της οινοποιητικής εταιρείας Σεμέλη, παραγωγού των ομώνυμων κρασιών. Διετέλεσε επί σειρά ετών μέλος των διοικητικών συμβουλίων του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου και είναι τακτικό μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Από μικρός ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, αρχικά ως κολυμβητής, στη συνέχεια ως αθλητής στίβου στον Πανελλήνιο Αθλητικό Σύλλογο και αργότερα ως μέλος του Πανελληνίου Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Ανοικτής Θαλάσσης και κυβερνήτης ιστιοπλοϊκού σκάφους σε αγώνες ανοικτής θαλάσσης.

Παράλληλα, ασχολήθηκε με τα διοικητικά αθλητικών ομίλων, διατελέσας αντιπρόεδρος του Π.Ο.Ι.Α.Θ., πρόεδρος του Ιππικού Ομίλου Αθηνών, μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας και Πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής Ιππικού Τριάθλου.Τα τελευταία χρόνια έχει αφοσιωθεί στο golf.

Είναι παντρεμένος και έχει δυο γιους, μια κόρη και μια εγγονή.

Ο πόλεμος και ο εμφύλιος μέσα από τα μάτια ενός παιδιού

Αιγαίο, Αύγουστος του 1989. Το Tani Blue ανοίγει πανιά για την Κρήτη, σ’ ένα ταξίδι επιστροφής προς την πατρίδα. Πάνω στο µμικρό ιστιοφόρο, ο Γιώργος µμε σύντροφο τον γιο του, αποτολμώντας µμια γενναία κατάθεση ψυχής, ξεκινά να ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του από τα παιδικά του χρόνια στο χωριό του, τις Δαφνές, έως την απότομη τραγική «ενηλικίωσή» του.

Η αποκρουστική πραγματικότητα του Β’ Παγκομίου πολέμου αλλά και της εµφύλιας σύρραξης δοσμένη µμέσα από τα µμάτια ενός παιδιού… Κι η Ελλάδα που αλλάζει µμέχρι τα µμέσα της δεκαετίας του 1960, µμέσα από τα µμάτια ενός νέου.

«Διαβάζοντας το βιβλίο του Γιώργου Κοκοτού, καθώς το μεγαλύτερο µμέρος του αφορά την Κρήτη και κυρίως το χωριό Δαφνές, όπου µεγαλώνει το µμικρό αγόρι (ο Γιώργος της αφήγησης), µμου ήρθε στον νου το θεατρικό του Κεχαΐδη “Δάφνες και πικροδάφνες” που, τονίζοντας τη λήγουσα, θα µμας έδινε το “Δαφνές και πικροδαφνές”. Γιατί ο πόλεμος που ξεκινά µμε τη µμάχη της Κρήτης κι ο Εμφύλιος που ακολουθεί μόνο πίκρες φέραν στο νησί και στην υπόλοιπη χώρα. Ωστόσο, αυτό που καταφέρνει ο συγγραφέας είναι την “πίκρα” να τη βιώνουν µόνο οι µμεγάλοι, ενώ το παιδί (πρωταγωνιστής του βιβλίου) έχει, σαν παιδί που είναι, το µμερτικό του στο παιγνίδι και τη χαρά. Κατά τη διάρκεια της ενηλικίωσής του, η Ελλάδα της δεκαετίας του ’50 επιστρέφει µμε συναρπαστική ενάργεια στους συνομήλικους σήμερα –τότε έφηβους– αναγνώστες, ενώ για τους νεότερους που δε ζήσαν αυτή την εποχή, ο ταλαντούχος συγγραφέας µμε σπαρταριστές περιγραφές που βασίζονται στη λεπτοµέρεια θα τους κάνει να νομίζουν ότι βλέπουν µμια ασπρόμαυρη ταινία του παλιού, καλού ελληνικού κινηματογράφου», γράφει στον πρόλογο του ο Βασίλης Βασιλικος.