Μία από τις πιο ολοκληρωμένες ταινίες της χρονιάς, μία από τις πιο αμφιλεγόμενες, και τρεις από τις πιο κοινότοπες.



ΝΥΚΤΟΒΙΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ

NOCTURNAL ANIMALS

Σκην.: Τομ Φορντ

Πρωτ.: Έιμι Άνταμς, Τζέικ Τζίλενχολ, Μάικλ Σάνον, Άιλα Φίσερ, Άαρον Τέιλορ- Τζόνσον

Στο σημερινό Λος Άντζελες, η Σούζαν είναι μια γκαλερίστα που λαμβάνει στο ταχυδρομείο ένα δακτυλογραφημένο αντίτυπο του νέου μυθιστορήματος του πρώην άντρα της. Η ανάγνωσή του θα την κάνει ν’ αναθεωρήσει τις επιλογές που καθόρισαν τη ζωή της.

Αισθηματικό δράμα, βασισμένο στο μυθιστόρημα του αμερικανού Ώστιν Ράιτ, «Tony and Susan», που εκδόθηκε το 1993. Μία από τις πιο εκλεπτυσμένες ταινίες εκδίκησης, χάρη στο μεθοδικό και μεστό σενάριο του Φορντ, τις εξαιρετικά προσεγμένες ερμηνείες όλου του καστ, από το οποίο ο Τέιλορ- Τζόνσον κέρδισε προχτές επάξια τη Χρυσή Σφαίρα β’ ανδρικού ρόλου, κι ίσως περισσότερο απ’ όλα, στο αριστοτεχνικό μοντάζ της Τζόαν Σόμπελ, που υφαίνει την αντανάκλαση των τριών υπο-πλοκών μεταξύ τους με σαφήνεια κι αιχμηρή λεπτότητα, ανάλογες με την κομψότητα της ενδυματολογίας της Αριάν Φίλιπς, του σχεδιασμού παραγωγής του Σέιν Βαλεντίνο και της φωτογραφίας του Σίμους Μαγκάρβι.



ΣΙΩΠΗ

SILENCE

Σκην.: Μάρτιν Σκορσέζε

Πρωτ.: Άντριου Γκάρφιλντ, Άνταμ Ντράιβερ, Λίαμ Νίσον, Σίνια Τσουκαμότο, Γιοσούκε Κουμποζούκα

Στα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ., δύο πορτογάλοι Ιησουίτες ιεραπόστολοι ταξιδεύουν στην Ιαπωνία για να εντοπίσουν τον μέντορά τους, που φημολογείται ότι αποστάτησε κι ασπάστηκε τον βουδισμό.

Θρησκευτικό δράμα εποχής, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του ιάπωνα Σουσάκου Έντο, που κυκλοφόρησε το 1966 κι έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο ακόμα μία φορά, στο «Chinmoku» (Μασαχίρο Σινόντα, 1971), ενώ ενέπνευσε επίσης το «Os Olhos da Ásia» (Ζουάο Μάριο Γκρίλο, 1996). Εδώ ο Σκορσέζε φέρνει αντιμέτωπες δύο θρησκείες με τις οποίες έχει ασχοληθεί ξεχωριστά στο παρελθόν: με τον χριστιανισμό στο «Ο τελευταίος πειρασμός» («The Last Temptation of Christ», 1988) και με τον βουδισμό στο «Kundun» (1997).

Η σχεδόν μυστικιστική φωτογραφία του Ροντρίγκο Πριέτο κι ο αδιόρατος σχεδιασμός του ήχου, δημιουργούν μια στοχαστική ατμόσφαιρα, που εξυπηρετεί ένα σενάριο εξαιρετικά πρόσφορο για συζήτηση, στην οποία όμως το ίδιο στέκεται περισσότερο μονομερές απ’ ό,τι προσωπικά τουλάχιστον θα περίμενε κανείς από έναν σκηνοθέτη της ωριμότητας του Σκορσέζε. Η εσωτερική αναζήτηση του Ροντρίγκεζ περνάει από πολυάριθμες δοκιμασίες κι εύλογα αντιφατικές μεταξύ τους διακυμάνσεις, που κάνουν την κατάληξη να μοιάζει συμβιβαστική, ανάλογα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός. Αυτός που είναι αναπάντεχα πιο ευδιάκριτος, είναι ο αξιολογικός διαχωρισμός μεταξύ των δύο πολιτισμών στο πλαίσιο της πλοκής, που παραμένει ως το τέλος ευνοϊκότερος προς τη Δύση και τον χριστιανισμό.



ASSASSIN’S CREED

Σκην.: Τζάστιν Κουρζέλ

Πρωτ.: Μάικλ Φασμπέντερ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Τζέρεμι Άιρονς, Σάρλοτ Ράμπλινγκ, Μπρένταν Γκλίσον, Αριάν Λαμπέντ

Ο θανατοποινίτης Κάλουμ Λιντς οδηγείται προς εκτέλεση, αλλά καταλήγει στα χέρια μιας ιδιωτικής εταιρείας που ανήκει στο Τάγμα των Ναϊτών. Αυτοί αναζητούν το Μήλο της Εδέμ για να διαγράψουν την ελεύθερη βούληση από τον ανθρώπινο πληθυσμό και χρειάζονται τον Κάλουμ για να τους οδηγήσει σ’ αυτό, μέσω των αναμνήσεων ενός προγόνου του, που έζησε στην Ισπανία του 15ου αιώνα και ήταν πολεμιστής του Όρκου των Ασασίνων, θανάσιμων εχθρών των Ναϊτών. Περιπέτεια φαντασίας, βασισμένη στο ομώνυμο βίντεο-γκέιμ που κυκλοφόρησε το 2007. Πρόκειται για τη δεύτερη συνεργασία των Κουρζέλ, Φασμπέντερ και Κοτιγιάρ, μετά από τον περυσινό «Macbeth» και πραγματικά είναι ακατανόητη η παρουσία ενός τόσο έγκριτου καστ σε μια τόσο συμβατική κι επιφανειακή ιστορία, βαλτωμένη στην κοινοτοπία και την ασυναρτησία.



ΤΟ ΣΙΝΙΚΟ ΤΕΙΧΟΣ

THE GREAT WALL

Σκην.: Ζανγκ Γιμού

Πρωτ.: Ματ Ντέιμον, Τιάν Τζινγκ, Πέντρο Πασκάλ, Γουίλεμ Νταφό, Άντι Λάου

Στη μεσαιωνική Κίνα, ο δυτικός πολεμιστής Γουίλιαμ βοηθάει τους ντόπιους να υπερασπιστούν την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας από τα τέρατα που προσπαθούν να κατασπαράξουν τον πληθυσμό.

Πολεμική περιπέτεια εποχής, γεμάτη πλούσια ψηφιακά εφέ και συνεχή δράση, η οποία προσωπικά μού φάνηκε τετριμμένη και χωρίς την ελάχιστη συναισθηματική βαρύτητα ή κρισιμότητα, αλλά πιθανότατα αρκεί για να ικανοποιήσει τους οπαδούς του είδους.



ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΝ;

WHY HIM?

Σκην.: Τζον Χάμπουργκ

Πρωτ.: Μπράιαν Κράνστον, Τζέιμς Φράνκο, Ζόι Ντόιτς, Μέγκαν Μαλάλι

Ο Νεντ είναι ένας επιτυχημένος μεσήλικος επιχειρηματίας, που ταξιδεύει με την οικογένειά του στο Λος Άντζελες για να γνωρίσουν τον σύντροφο της κόρης του, έναν πάμπλουτο προγραμματιστή πληροφορικής.

Κωμωδία που έχει στο κέντρο της το πρόσφορο θέμα της τεχνολογικής προόδου, κι επαναλαμβάνει το μοτίβο της γνωριμίας με τα πεθερικά, το οποίο ο σκηνοθέτης Χάμπουργκ έχει ξαναδουλέψει ως συν-σεναριογράφος του «Γαμπρός της συμφοράς» («Meet the Parents», Τζέι Ρόουτς, 2000), μαζί με τον Τζιμ Χέρτσφελντ.

Ένα εξαιρετικό καστ κι αμείωτος ρυθμός όμως δεν αρκούν για ν’ αποζημιώσουν για τα μόνο περιστασιακά επιτυχημένα γκαγκ, που δεν καταφέρνουν να σηκώσουν την ταινία στο ύψος των προηγούμενων σεναρίων που μας έχει δώσει ο Χάμπουργκ, μεταξύ των οποίων τα «Zoolander: o άρχοντας της πασαρέλας» («Zoolander», Μπεν Στίλερ, 2001) και «Όταν γνώρισα την Πόλι» («Along Came Polly», Τζον Χάμπουργκ, 2004).