
Της Άννας Κωνσταντουλάκη
Οι τραυματισμοί λόγω τροχαίου ατυχήματος καταλαμβάνουν ένα σημαντικό κομμάτι στα ΤΕΠ των νοσοκομείων, ενώ ανάλυση που έγινε στο Βενιζέλειο έδειξε ότι σε διάστημα ενός χρόνου το 10% των ασθενών - οι μισοί 20-40 ετών - που κατέληξαν στο χειρουργικό ιατρείο, δηλαδή 1.274 άτομα, είχαν εμπλακεί σε τροχαίο.
Τα στοιχεία μάλιστα δεν έδειξαν πρώτη αιτία των ατυχημάτων το αλκοόλ, αλλά την κακή οδική συμπεριφορά και τη μη συμμόρφωση με τον ΚΟΚ.
Με έκλεισαν...
Ο υπεύθυνος του χειρουργικού τομέα στα ΤΕΠ του Βενιζελείου, Στέλιος Κτενιαδάκης είπε στην “Π”:
“Η φράση που συχνότερα ακούγεται στο Χειρουργικό Τμήμα Επειγόντων είναι η φράση «με έκλεισαν», που συμπυκνώνει αφενός την αδυναμία του τραυματία να αντιδράσει στο προκληθέν ατύχημα και την μετατόπιση ευθύνης (δικαίως η αδίκως) σε κάποιον άλλο. Η μοιρολατρική σχεδόν αποδοχή της «κακιάς ώρας» είναι κοινό χαρακτηριστικό της φυλής μας για κάθε είδους «ατύχημα»..
Σε πρόσφατη μεγάλη μετανάλυση τροχαίων περιστατικών που πραγματοποιήθηκε στο Χειρουργικό Τμήμα Επειγόντων του Βενιζελείου Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου, όπως παρουσιάστηκε σε πρόσφατα επιστημονικά συνέδρια από τον Μάιο του 2015 μέχρι τον Μάιο του 2016, προέκυψαν πολύ σημαντικά στοιχεία τα οποία ενδεχομένως αλλάζουν τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε το τροχαίο ατύχημα”.
“Τα δίκυκλα κύριο μέσο πρόκλησης ατυχήματος”
Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία που μας παρέθεσε ο κ. Στέλιος Κτενιαδάκης. Συγκεκριμένα:
“Σχεδόν των 10% των ασθενών στο διάστημα ενός χρόνο στο χειρουργικό ιατρείο αποτελούν θύματα τροχαίων ατυχημάτων (1.274 σε 13.241 ασθενείς). Οι μισοί σχεδόν ήταν νεαρής ηλικίας 21-40 ετών (46%) με το 70% αυτών να είναι άνδρες. Δυστυχώς πολύ υψηλό είναι και το ποσοστό ατόμων πολύ νεαρής ηλικίας 1-20 ετών που φτάνει στο 18%. Τα δίκυκλα αποτελούν το κύριο μέσο πρόκλησης ατυχήματος σε ποσοστό 65%. Τα ποσοστά και ο αριθμός των ατυχημάτων διαφέρουν αρκετά από τον επίσημο αριθμό της ΕΛΣΤΑΤ, καθώς πολλοί τραυματίες δεν δηλώνουν το ατύχημα στην Τροχαία ή προσέρχονται άλλη μέρα μετά το ατύχημα αιτιώμενοι μετατραυματικές κακώσεις και άλγος”.
Για τα συμπεράσματα από την έρευνα ο χειρουργός σημειώνει: “Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι το αλκοόλ, παρότι και με τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Ιατροδικαστικής Εταιρείας αποτελεί το κύριο αίτιο στο 33% των βαριών τροχαίων ατυχημάτων που μπορεί να οδηγήσουν σε θανατηφόρα κατάληξη, δεν είναι το κύριο αίτιο των τροχαίων ατυχημάτων που οδηγούν σε μικρότερης βαρύτητας τραυματισμούς. Η κυριότερη αιτία φαίνεται να αποτελεί η κάκιστη οδική μας συμπεριφορά με την απουσία συμμόρφωσης μας στα σήματα κυκλοφορίας (πινακίδα STOP, μονόδρομος, ερυθρός σηματοδότης), στη μη χρήση των δεικτών αλλαγής πορείας (φλας) και φυσικά στη μη χρήση καθρέφτη και στην σημαντικού βαθμού απουσία προστατευτικών μέσων (κράνος μηχανής, ζώνη ασφαλείας) αλλά και πλημμελή συντήρηση οχήματος (φρένα, φωτά στάσης). Λιγότερο συχνά οφείλονται στο κακό οδόστρωμα και τις διάσπαρτες λακκούβες που αφήνουν πίσω τα συνεργεία ύδρευσης και αποχέτευσης αλλά και οι βλάβες που προκαλούν στο οδόστρωμα οι κάτοικοι για να συνδεθούν με τα δίκτυα.
Οι τραυματισμοί αυτοί πέρα από το τεράστιο υγειονομικό (σωματικές βλάβες, μέρες νοσηλείας, μέρες ανάρρωσης) και ψυχολογικό κόστος έχουν και αντίστοιχα τεράστιο οικονομικό κόστος που υπολογίζεται στο 2,5% του ΑΕΠ της χώρας μας!”.
Τα περισσότερα συμβάντα γίνονται πρωινές ώρες και με σχετικά καλό καιρό, ενώ το χειμώνα συμβαίνουν βαρύτερα ατυχήματα, αλλά πολύ λιγότερα συνολικά σε αριθμό.
Πώς μπορούμε λοιπόν να αντιμετωπίσουμε αυτή τη σύγχρονη μάστιγα; Ο κ. Κτενιαδάκης επισημαίνει σχετικά:
“Συμβουλές και ημίμετρα δυστυχώς δεν υπάρχουν. Εντατική οδική εκπαίδευση από τα σχολεία, συχνές ημερίδες με ενημέρωση σε σχολεία και σε νοσοκομεία και αυστηρή αστυνομική επιτήρηση είναι τα κύρια μέσα. Τι μπορούμε να κάνουμε ατομικά; Να φοράμε τα προστατευτικά μέσα που σώζουν ζωές. Να φοράμε ζώνη ασφαλείας σε εμάς και στα παιδιά μας. Να φοράμε κράνος σε εμάς και τα παιδιά μας. Να οδηγούμε χωρίς καφέ και κινητό στο χέρι. Να μην κάνουμε σλάλομ οδηγώντας μηχανάκι, δεν είμαστε σε χιονοδρομικό κέντρο.
Να παρατηρούμε και να ειδοποιούμε τις αρχές σε παράνομα και επικίνδυνα παρκαρισμένα οχήματα. Να δίνουμε σημασία στα σήματα κυκλοφορίας γιατί μάλλον έχουν τοποθετηθεί για να διευκολύνουν τη ζωή μας και όχι για να τη δυσκολέψουν. Να μην πίνουμε και να οδηγάμε. Να σεβόμαστε τον άλλο. Και κυρίως να σεβόμαστε τον εαυτό μας γιατί είναι πολύτιμη η ζωή μας και η ζωή των παιδιών μας”.

