Το ακούσατε; Το 2016 ήταν χρονιά αφθονίας! Χορτάσαμε και είχαμε και « περίσσευμα» (αλλιώς: πλεόνασμα). Μας περίσσεψαν λεφτά και ο πρωθυπουργός μας σκέφτηκε να τα μοιράσει, σαν μποναμά για τις γιορτές, στους χαμηλοσυνταξιούχους. Να φάνε και οι πεινασμένοι. Να τους καλοπιάσει για να τον αγαπήσουν. Εξάλλου το Ευαγγέλιο λέει: «Κύριε, και γαρ τα κυνάρια εσθίει από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης των κυρίων αυτών». (Κύριε, ακόμη και τα σκυλιά τρώνε κάτι από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των αφεντικών τους). Ίσως ο πρωθυπουργός μας εκεί το διάβασε-χρονιάρες μέρες τώρα- και του ήρθε η έμπνευση.
Όμως τι περίσσευμα μπορεί να είναι αυτό, όταν συνταξιούχοι, που βγήκαν από καιρό στην σύνταξη, στην πραγματικότητα σύνταξη ακόμη δεν παίρνουν. Όταν το κράτος χρωστά σε όλους αυτούς εφάπαξ. Όταν χρωστά στα φαρμακεία, στους συμβεβλημένους με το δημόσιο μικροβιολόγους και σε όλους τους άλλους συμβεβλημένους γιατρούς, στις συμβεβλημένες με το δημόσιο κλινικές…
Το κράτος κατ’ αρχήν ας συμπληρώσει το λειψό προσωπικό στα δημόσια νοσοκομεία, ας εξοφλήσει όλες αυτές και ακόμη και τις άλλες οφειλές του, και αν τότε μείνει περίσσευμα, ας το μοιράσει φιλανθρώπως στους φτωχούς.
Όμως το να μοιράζει λεφτά προερχόμενα από μπαταξιλίκι, από χρέη ανεξόφλητα, που αν δοκιμάσει να τα εξοφλήσει, το σημερινό «περίσσευμα» δεν φτάνει, αυτό είναι απάτη.
Και ασφαλώς γίνεται αιτία να διαταραχθούν και οι σχέσεις μας με τους δανειστές μας.
Βέβαια αυτό το έχουν κάνει και άλλοι παλαιότερα, όχι όμως τόσο χονδροειδώς και με τέτοιο μπαγαπόντικο τρόπο.
Τέτοιο δούλεμα!
Άντε και του χρόνου.
*Ο Αιμίλιος Ψαθάς είναι εκπαιδευτικός
