Τι κι αν μας δέρνει η καταιγίδα
με αστραπές και με βροντές·
μείνε κοντά μου αγαπημένη,
θα ’ρθουν και πιο όμορφες στιγμές.

Τι κι αν βρισκόμαστε μονάχοι
μες την αρένα της ζωής,
κι αντίπαλοί μας είναι τ’ άγχη
και το μαρτύριο της σιωπής.

Είν’ οι καρδιές μας παλληκάρια
κι είν’ έτοιμες ν’ αγωνιστούν
και με χιλιάδες λεοντάρια
κι όσους πόνους χρειαστούν.

Μες το ξωκλήσι της ψυχής μας,
σε μια γωνιά ευλαβική,
είναι η εικόνα μιας Αγίας
και ίσως να είναι μαγική.
Είναι η εικόνα της ελπίδας,
που στέκει εκεί μοναχική.

Αγγελος Μ. Κούρκουλος