Συνέντευξη στην Κατερίνα Μυλωνά

Οι συνέργειες, η επένδυση στη νέα τεχνολογία και οι καινοτόμες ιδέες μπορούν να αποτελέσουν το «κλειδί» για μια επιχείρηση, όχι μόνο να σταθεί στα πόδια της, αλλά και να διαπρέπει, στην περίοδο της κρίσης.

Το παραπάνω υποστηρίζει, σε συνέντευξή του στην «Π» ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηρακλείου, κ. Μανώλης Αλιφιεράκης, ο οποίος επέστρεψε τον περασμένο Νοέμβριο από την Μπρατισλάβα με μία σημαντική πανευρωπαϊκή διάκριση για την Ελλάδα.

Στο Επιμελητήριο Ηρακλείου απονεμήθηκε βραβείο στην κατηγορία «Special Μentions and Grand Jury Prize» για την πρόταση «Παγκρήτιο Φόρουμ Προώθησης Τοπικών Προϊόντων», στο διαγωνισμό «Ευρωπαϊκά Βραβεία Προώθησης της Επιχειρηματικότητας 2016», που πραγματοποιήθηκε σε επίσημη τελετή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας.

Το Επιμελητήριο Ηρακλείου εκπροσώπησε την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό, καθώς είχε κατακτήσει την πρώτη θέση στο εθνικό σκέλος του διαγωνισμού, που διοργάνωσε η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης το περασμένο καλοκαίρι. Το βραβείο στην Μπρατισλάβα παρέλαβε ο πρόεδρος του ΕΒΕΗ, κ. Μανώλης Αλιφιεράκης, και ο διευθυντής του ΚΕΚ Τεχνικές Σχολές Επιμελητηρίου Ηρακλείου δρ. Μιχάλης Καθαράκης. Η συνέντευξη που ο κ. Αλιφιεράκης παραχώρησε στην «Π» έχει ως εξής:

- Τι σημαίνει η διάκριση για το Επιμελητήριο Ηρακλείου αλλά και η δημιουργία του φόρουμ για τους Κρήτες επιχειρηματίες;

«Ήταν ένας ευρωπαϊκός διαγωνισμός, γίνεται σε δύο επίπεδα, σε εθνικό και ευρωπαϊκό. Στο εθνικό επίπεδο συμμετέχουν δημόσιοι οργανισμοί είτε μικτού τύπου, σύμπραξη δημόσιου με ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι ασχολούνται με την επιχειρηματικότητα και έχουν να παρουσιάσουν κάποιο επιχειρηματικό έργο, το οποίο βοηθάει την τοπική, εθνική και, γενικότερα, την ευρωπαϊκή οικονομία.

Από εκεί γίνεται επιλογή μέχρι δύο προτάσεων σε δύο διαφορετικά αντικείμενα, η κάθε χώρα επιλέγει δύο προτάσεις, τις οποίες στέλνει προς την Ε.Ε. και γίνεται μία άλλη επιλογή και προκρίνονται οι καλύτερες σε ευρωπαϊκό πλέον επίπεδο.

Συνοδεύεται με ένα συνέδριο των εντεταλμένων σε κάθε χώρα που ασχολούνται με τη μικρομεσαία επιχείρηση, από υπουργεία, από θεσμοθετημένους οργανισμούς επιχειρηματικότητας, γενικότερα. Πλην της τελετής, στο συνέδριο καθορίζονται οι τάσεις του πώς πρέπει η επιχειρηματικότητα να κινηθεί τα επόμενα χρόνια. Συμμετέχουν 500 άτομα περίπου και γίνεται διάλογος για το ποιες είναι οι τάσεις και πώς θα βοηθηθεί περισσότερο η επιχειρηματικότητα βάσει των δεδομένων που υπάρχουν και των καλών πρακτικών που εφαρμόζουν κάποιοι από αυτούς».

-Η απάντηση του Επιμελητηρίου Ηρακλείου είναι «η ισχύς εν τη ενώσει»;

«Εμείς είχαμε προτείνει, σαν έργο, το φόρουμ των κρητικών προϊόντων. Η πρόταση πρέπει να έχει μία διάρκεια, να ξεκινάει από κάπου και να έχει μετρήσιμα αποτελέσματα. Εφόσον παρουσιαστούν, θεωρείται επιλέξιμη να συμμετέχει στο διαγωνισμό.

Το φόρουμ κρητικών προϊόντων είναι η διασύνδεση των παραγωγών αγροτικών προϊόντων με την άμεση κατανάλωση που υπάρχει στα ξενοδοχεία, στο τουριστικό τους κομμάτι. Θεωρείται σαν πράξη εξωστρέφειας, κυρίως, ανεξάρτητα που γίνεται στη χώρα μας. Οι τουρίστες καταναλώνουν και γνωρίζουν τα συγκεκριμένα προϊόντα και από την άλλη δίνεται μία δυνατότητα στους παραγωγούς να συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια και να προβάλουν τα τοπικά τους προϊόντα. Είναι το ζητούμενο σήμερα, και έχει να κάνει με συνέργειες, καθώς δεν είναι μεμονωμένα άτομα, είναι ένα σύνολο ανθρώπων. Πρέπει να υπάρξει μία επίσημη ομάδα παραγωγών για να ικανοποιήσει τις ανάγκες και από την άλλη χρειάζονται αρκετά ξενοδοχεία και προσωπικό, όπως οι μάγειρες, να συνδράμουν σε αυτό το κομμάτι».

- Μιλήσατε για μετρήσιμα αποτελέσματα. Γνωρίζουμε πόσοι παραγωγοί και πόσα ξενοδοχεία συμμετέχουν;

«Θα πούμε κάποιες αλήθειες. Δεν μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι παραγωγοί. Χρειάζονται κάποιες ποσότητες, πιστοποιήσεις και κάποια ιδιαίτερα προϊόντα από αυτά που έχουμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Δεν μπορούν όλα τα ξενοδοχεία να συμμετέχουν, αν είναι ένα ξενοδοχείο πολύ χαμηλού κόστους, αν θέλει να χαμηλώσει πάρα πολύ το κόστος, φυσικά, δε σκέφτεται κάτι τέτοιο. Είναι κυρίως για τα πεντάστερα, τετράστερα ξενοδοχεία, μεγάλα ξενοδοχεία, καθώς αυτά δίνουν τον τόνο των αλλαγών που μπορεί να προκύψουν και είναι ξενοδοχεία που, αν θέλετε, επιβάλλεται να χρησιμοποιούν τέτοια προϊόντα. Επιβάλλεται όχι από κάποια νομοθεσία, αλλά από καλές πρακτικές, όπως το we do local. Βοηθάει, δηλαδή, και ξενοδόχους οι οποίοι θέλουν να ανεβάσουν επίπεδο. Δε φτάνει να έχεις μόνο 5 αστέρια, είναι και τι άλλο αποδεικνύεις ότι κάνεις, προστατεύοντας, ας πούμε το περιβάλλον ή αφήνοντας μικρότερο αποτύπωμα των ενεργειών σου. Αυτό έχει να κάνει και με τη χρήση τοπικών προϊόντων, όσο πιο κοντά στην πηγή γίνεται, για να έχουμε αυτά τα οφέλη που προκύπτουν μέσω μελετών και αφήνουν το λιγότερο δυνατό αποτύπωμα παρενεργειών».

-Από τη μέχρι σήμερα εμπειρία, ποια προϊόντα είναι πιο δημοφιλή στους επισκέπτες της Κρήτης;

«Το φόρουμ έχει και την άλλη ιδιαιτερότητα: Γίνεται εκπαίδευση κυρίως των παραγωγών, πώς θα παράγουν και τι ποσότητες την εποχή που τις χρειάζονται και να είναι αυτά που θέλει ο ξενοδόχος.

Τα προϊόντα που μας ενδιαφέρουν είναι αυτά που χρησιμοποιεί το ξενοδοχείο. Είναι επώνυμα, τυποποιημένα, έχουν την ετικέτα τους και μπορεί να τα ψάξει ο τουρίστας και να τα βρει στη χώρα του. Σκοπός μας είναι να τα διαθέτουμε σε αγορές του εξωτερικού τα ίδια προϊόντα, όπως παρουσιάζονται εδώ. Κυρίως είναι το λάδι, το κρασί, μέλι, μαρμελάδες, θα δούμε όμως και άλλα προϊόντα που δεν έχουμε συνηθίσει, όπως σαλιγκάρια χωρίς κέλυφος, βλέπουμε και νέα προϊόντα συνεχώς, τα οποία επινοούν οι παραγωγοί, όπως κόλλυβα σε είδη dessert, γλυκισμάτων. Είχαμε κάνει ένα παρατηρητήριο τιμών το οποίο βοηθάει και θα το συνεχίσουμε, καθώς δείχνει τις τάσεις, τις καταναλώσεις των προϊόντων από τη μία και από την άλλη τις τιμές και τις περιόδους που καταναλώνονται.

Έτσι, ο παραγωγός είναι καλύτερα προετοιμασμένος, διότι, βλέπει πού κυμαίνονται τα κόστη και αν μπορεί να συμμετέχει».

-Σε μία παρουσίαση του φόρουμ, η τιμή ήταν ένα θέμα διαμάχης μεταξύ παραγωγών και ξενοδόχων.

«Υπήρχαν μεγάλα κενά που αμβλύνονται με το χρόνο. Υπήρχαν κενά, για παράδειγμα, αναφορικά με το πώς πληρώνονται οι παραγωγοί, εφόσον οι τιμές στις οποίες διέθεταν οι παραγωγοί μεμονωμένα ήταν πιο υψηλές από ό,τι θα έπρεπε να ήταν. Υπάρχουν ακόμα κενά. Δεν λύνονται. Χρειάζεται οργανωμένη παραγωγή. Ακολούθησε και συμβολαιακή γεωργία, την οποία εφαρμόζουν οι τράπεζες και αφορά συγκεκριμένες ποσότητες με υποχρέωση του ξενοδόχου και να πάρει μετά το προϊόν.Θέλω να πω ότι το φόρουμ δίνει δυνατότητες σε όσους σήμερα βρίσκονται στην ανεργία και μπορούν να ασχοληθούν με κάτι. Ας το έχουν υπόψη τους. Μάλιστα, το επιμελητήριο μπορεί να τους ενημερώσει κάλλιστα για το πώς μπορούν να συμμετέχουν. Εχουμε επαφή με τις ενώσεις ξενοδόχων και τους διευθυντές ξενοδοχείων. Μπορούμε να το οδηγήσουμε ώστε να πάει καλύτερα. Κάθε χρόνο πιστεύω ότι προσθέτουμε κάτι. Ισως στο τέλος να μας απαλλάξει από τα δεινά που υπάρχουν σήμερα».

- Ποια είναι τα «κλειδιά» μιας επιχείρησης ώστε να μπορέσει να αντεπεξέλθει σήμερα στην κρίση, όπως οι νέες ιδέες;

«Εμείς αυτό που πιστεύουμε ως Επιμελητήριο είναι ότι πρέπει να σκεφτούμε λίγο διαφορετικά από ό,τι σκεφτόμαστε μέχρι σήμερα. Πρέπει να εντάξουμε στην παραγωγική μας διαδικασία τις νέες τεχνολογίες, την καινοτομία, η οποία υπάρχει σε περίσσεια, θα έλεγα. Υπάρχει επιστημονικό προσωπικό, το οποίο φεύγει προς το εξωτερικό. Πρέπει κατά κάποιο τρόπο να το συγκρατήσουμε και αυτό θα είναι και η διαφορά που θα κάνει και τις επιχειρήσεις και τα προϊόντα μας να έχουν ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα από τη στιγμή που θα υπάρχει μια άμεση σύνδεση της τεχνολογίας, της νέας γνώσης με επιχειρήσεις που ήδη λειτουργούν σήμερα».

-Πώς βοηθάει σε αυτό το Επιμελητήριο;

«Παρακολουθεί στενά το ερευνητικό προσωπικό που έχουμε, όπως στο ΙΤΕ, με το οποίο συνεργαζόμαστε και ήδη σχεδιάζουμε να στήσουμε κάποιες κυψέλες, οι οποίες θα είναι φυτώρια της νέας επιχειρηματικότητας. Θα συνδυάζεται το παλιό με το καινούργιο που θα φέρουν το «χρυσό». Θα ενωθούν εμπειρία από τη μία και από την άλλη η νέα γενιά. Η νέα γενιά μπορεί να επινοήσει πράγματα και με την εμπειρία να συνθέσει κάτι διαφορετικό. Νομίζω ότι το αξίζουμε, μπορούμε να το κάνουμε και σε αυτό πάνω θα προσπαθήσουμε».

-Πόσο δύσκολο είναι να επιχειρεί κανείς σήμερα;

«Το περιβάλλον είναι αρκετά δύσκολο, αντίξοο, είναι πολλά τα προβλήματα. Οι φόροι είναι ένα μεγάλο θέμα. Οι δεσμεύσεις που έχουμε, το χρέος, είναι θέμα πολιτικής. Αυτό που κάνουμε με τα δεδομένα που έχουμε είναι ότι κοιτάζουμε να δούμε κάποιες διεξόδους, δεν είναι τόσο εύκολες. Δε θεωρούμε την κατάσταση δεδομένη και ότι θα είναι μια ζωή έτσι. Ευχόμαστε να είναι προσωρινό, να βρεθεί λύση. Αν δε βρεθεί, στην ανισότητα που υπάρχει μεταξύ των ελληνικών επιχειρήσεων και των υπολοίπων ευρωπαϊκών, μας φέρνει σε μία πολύ δύσκολη θέση. Εν τούτοις, όμως, θέλω να πω ότι είμαστε ακόμα στην Ε.Ε. Αυτό μας δίνει τα πλεονεκτήματα να εκμεταλλευτούμε τα εργαλεία που υπάρχουν σήμερα, από προγράμματα, χρηματοδοτήσεις, και ότι δεν είμαστε μια τριτοκοσμική χώρα. Σε αυτό το περιβάλλον δεν πρέπει να δρούμε βραχυπρόθεσμα. Πρέπει να σχεδιάσουμε το μέλλον διαφορετικά, λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουμε αυτές τις δυσκολίες. Πιστεύουμε, όμως, ότι και το τραπεζικό σύστημα θα έρθει σε κάποια ισορροπία. Αυτή τη στιγμή τα μεγάλα προβλήματα είναι η φορολογία, το τραπεζικό σύστημα, η αβεβαιότητα που υπάρχει, αλλά πρέπει και να λειτουργούμε μέσα σε αυτές τις συνθήκες. Καταλαβαίνετε ότι όταν οι συνθήκες βελτιωθούν, τα πράγματα θα είναι πολύ καλύτερα. Μια αισιοδοξία χρειάζεται».

-Μιλήστε μας για το σήμα «Κρητικά χέρια», που έγινε η απονομή σε οχτώ κρητικές επιχειρήσεις.

«Η τάση σήμερα είναι να έχουμε συνεργατικά σχήματα. Σε αυτές τις οικονομικές δυσκολίες θέλουμε άλλου τύπου αντιμετώπιση, συνεργασίες παραγωγών, με τη γνώση, όλα αυτά σε τομείς οι οποίοι μένουν πίσω. Η παραγωγή του πρωτογενούς τομέα έχει υποστεί μεγάλη συρρίκνωση.

Δίνοντάς του, όμως, ένα brand name, κάτι διαφορετικό, νομίζουμε ότι μπορεί να ξανασυσταθεί πάλι αυτός ο κλάδος που έχει χαθεί. Μπορεί να συσταθεί γιατί είναι παραγωγικές δυνάμεις, της τέχνης και πρέπει να αφήνουμε χώρο, περιθώριο, ώστε να αναπνέουν και να δημιουργούν και να διαχωρίζουν τα προϊόντα τους από τα τυποποιημένα που είναι ευτελούς αξίας, εισαγόμενα κυρίως και δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που θα μπορούν να δημιουργήσουν στο μέλλον».