
Ταινίες που ανοίγουν κουβέντες.
Η ΑΦΙΞΗ
ARRIVAL
Σκην.: Ντενί Βιλνέβ
Πρωτ.: Έιμι Άνταμς, Τζέρεμι Ρένερ, Φόρεστ Γουίτακερ, Μάικλ Στούλμπαργκ
Όταν δώδεκα εξωγήινα σκάφη καταφτάνουν στη Γη, ο αμερικανικός στρατός καλεί τη διακεκριμένη γλωσσολόγο Λουίζ Μπανκς να βοηθήσει στην επικοινωνία με τους επισκέπτες.
Δράμα επιστημονικής φαντασίας, βασισμένο στο διήγημα του κινεζο-αμερικανού Τεντ Τσιάνγκ, «Story of your life», που δημοσιεύτηκε το 1998. Μια στοχαστική παραβολή για την ανθρώπινη φύση, με τις αδυναμίες και τις προοπτικές της. Για τις δυνατότητες της γλώσσας και της επιστήμης, για τους τρόπους με τους οποίους εξυπηρετούν την ανάγκη επικοινωνίας μας και κατανόησης του κόσμου που μας περιβάλλει. Για τη σημασία του συναισθήματος και του βιώματος, αντί του φόβου και της απόστασης από τη ζωή. Και βέβαια για τη μητρότητα. Μόνο η τελική ανατροπή μοιάζει ασυνεπής σ’ ένα σημείο της, αλλά όχι σε βαθμό ώστε να ζημιώσει την ουσία της ταινίας.
ΟΔΥΣΣΕΙΑ
L’ ODYSSÉE
Σκην.: Ζερόμ Σαλ
Πρωτ.: Λάμπερτ Γουίλσον, Πιέρ Νινέ, Ωντρέ Τοτού, Λωράν Λουκάς
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο αξιωματικός του γαλλικού πολεμικού ναυτικού, Ζακ-Υβ Κουστώ παραιτείται από το αξίωμά του κι αποφασίζει ν’ ασχοληθεί με την εξερεύνηση των ωκεανών της Γης.
Βιογραφικό δράμα για τη ζωή του διάσημου εξερευνητή της θάλασσας, βασισμένο στα βιβλία «Capitaine de la Calypso» των Αλμπέρ Φαλκό και Ιβ Πακαλέ, και «Mon père, le commandant» του Ζαν-Μισέλ Κουστώ.
Οι καλές ερμηνείες κι η όμορφη φωτογραφία του Ματιάς Μπουκάρ υποστηρίζουν επαρκώς το μεθοδικό σενάριο των Σαλ και Λωράν Τερνέρ, το οποίο δε διστάζει ν’ απομυθοποιήσει τον Κουστώ, πάντα μέσα σε μια τροχιά εξιλέωσης και τελικής αποκατάστασής του.
TONI ERDMANN
Σκην.: Μάρεν Άντε
Πρωτ.: Πέτερ Σιμόνισεκ, Σάντρα Ούλερ, Μάικλ Γουίτενμπορν, Τόμας Λόιμπλ
Ο Βίνφριντ είναι ένας καθηγητής μουσικής, που αποφασίζει να επισκεφτεί απροειδοποίητα την κόρη του, η οποία δουλεύει ως σύμβουλος επιχειρήσεων στο Βουκουρέστι.
Κομεντί που κέρδισε το βραβείο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) στο φετινό φεστιβάλ Καννών. Δεδομένου ότι πρόκειται για μία από τις οικουμενικά αναγνωρισμένες φετινές ταινίες, με τις περισσότερες κριτικές να την αναγνωρίζουν ως την αστειότερη της χρονιάς και με πολλές κορυφαίες δεκάδες να την περιλαμβάνουν στις επιλογές τους, βρίσκομαι στη μάλλον άβολη θέση να ομολογήσω ότι δεν καταλαβαίνω ακριβώς τον γενικότερο θόρυβο.
Το χιούμορ και το συναίσθημα είναι ευδιάκριτα, ακόμη και περιστασιακά συγκινητικά, αλλά προσωπικά τουλάχιστον νιώθω ότι τα έχασα κάπου αναμέσα στην έλλειψη εξοικείωσής μου με την εκφορά και τους ιδιωματισμούς της γλώσσας, καθώς και στο σχεδόν ανύπαρκτο κωμικό τάιμινγκ, που υπονομεύεται από τον αργό ρυθμό και την αδικαιολόγητα μεγάλη διάρκεια της ταινίας.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΕΙΔΥΛΛΙΟ
AMERICAN PASTORAL
Σκην.: Γιούαν Μαγκρέγκορ
Πρωτ.: Γιούαν Μαγκρέγκορ, Τζένιφερ Κόνελι, Ντακότα Φάνινγκ, Πίτερ Ρίγκερτ
Ο ‘Σουηδός’ κι η Ντον Λέβοφ είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι που ζει μια ειδυλλιακή εύπορη ζωή στην επαρχιακή Αμερική της δεκαετίας του ’50. Όμως η κόρη τους, Μέρι, μεγαλώνοντας θα εξελιχτεί σε φανατισμένη τρομοκράτη, με δράση που θα καταστρέψει την οικογενειακή ευτυχία.
Οικογενειακό και κοινωνικό δράμα, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του αμερικανού Φίλιπ Ροθ, που εκδόθηκε το 1997 και τιμήθηκε με το βραβείο Πούλιτζερ λογοτεχνίας το 1998.
Ο σκηνοθετική σιγουριά του Μαγκρέγκορ που αντανακλάται στον σφιχτό ρυθμό της πλοκής και τις στιβαρές ερμηνείες, υπονομεύεται απ’ το άνισο σενάριο του Τζον Ρομάνο που, χωρίς να ξέρω κατά πόσο συμφωνεί με το βιβλίο, νομίζω ότι χειρίζεται τις καταστάσεις με τρόπο που καταλήγει απολιτικός, τη στιγμή που θα περίμενε κανείς μια πολύ πιο σύνθετη οπτική στα ζητήματα ανθρώπινων δικαιωμάτων και κριτικής του αμερικανικού ιμπεριαλισμού που εντάσσει στην ιστορία του.
OFFICE CHRISTMAS PARTY
Σκην.: Τζος Γκόρντον, Γουίλ Σπεκ
Πρωτ.: Τζέισον Μπέιτμαν, Τι Τζέι Μίλερ, Τζένιφερ Άνιστον, Κέιτ Μακίνον, Ολίβια Μαν, Τζέισον Κόρντρι
Προκειμένου να εξασφαλίσει μια εξαιρετικά προσοδοφόρα συμφωνία που θ’ αποτρέψει το κλείσιμό του, η διεύθυνση του παραρτήματος μιας εταιρείας πληροφορικής στο Σικάγο, αποφασίζει να διοργανώσει χριστουγεννιάτικο πάρτι, το οποίο μετατρέπεται σε μια τεράστια οργιαστική ανεξέλεγκτη κραιπάλη.
Χριστουγεννιάτικη κωμωδία που αποτελεί τη δεύτερη συνεργασία των σκηνοθετών με τους Άνιστον και Μπέιτμαν, μετά από το «Δωρητής σπέρματος» («The Switch», 2010). Το φιλμ συγκεντρώνει μερικά από τα καλύτερα κωμικά ταλέντα του σημερινού αμερικανικού θεάματος και προσφέρει αρκετό μπάχαλο για να περάσει διασκεδαστικά η ώρα, χωρίς να επιδιώκει ή να πετυχαίνει περισσότερα απ’ αυτό.

