Ο λαϊκισμός και οι λαϊκιστές ως έννοιες υπάρχουν από τότε που το ανθρώπινο γένος άρχισε να συγκροτείται σε ανθρώπινες κοινωνίες.
Ο λαϊκισμός είναι μια πολιτική πρακτική που αποσκοπεί στον προσπορισμό πολιτικού οφέλους με προγράμματα και ενέργειες που φορτίζουν συναισθηματικά έναν λαό και ακυρώνουν την κριτική σκέψη του.
Λαϊκιστές υπήρχαν , υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα και συναντώνται συχνότατα στα δημοκρατικά πολιτεύματα όπου ο λαϊκιστής μιμείται επιφανειακά ένα λαϊκό πρότυπο χαρακτήρα για να ξεγελάσει τον πολίτη και να του αποσπάσει την πολύτιμη ψήφο του.
Οι τρόποι και οι μέθοδοι που μπορεί να σοφιστεί ο λαϊκιστής είναι ανάλογες των επιθυμιών και των αναγκών της κάθε κοινωνίας. όσο πιο ανώριμη είναι η κοινωνία τόσο περισσότερες ευκαιρίες παρέχονται στον λαϊκιστή να πραγματοποιήσει τους σκοπούς του π.χ. με φρούδες υποσχέσεις, με συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις, βαφτίσια, γάμους, κηδείες, φιλανθρωπίες, τηλεοπτικές εμφανίσεις και οποιοδήποτε άλλο μέσο που θα καταστήσει αρεστό το κοινωνικό προφίλ του λαϊκιστή στην ανώριμη μάζα των πολιτών.
Για να μπορέσει όμως ένας πολίτης να διαγνώσει τις πραγματικές από τις προσποιητές αξίες ενός ατόμου, απαιτούνται γνώσεις και εμπειρίες για να λειτουργήσει σωστά η κριτική του καθαρού λόγου, όπως θα έλεγαν οι κορυφαίοι φιλόσοφοι της ανθρωπότητας Αριστοτέλης και Καντ.
Το σοβαρότερο νόσημα του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι ο λαϊκισμός γιατί εμμέσως οδηγεί στην διαφθορά, την εξαπάτηση των νόμων και την αναρχία.
Τα μέσα που χρησιμοποιεί ο λαϊκιστής δεν πατάσσονται γιατί είναι πολλά και ενίοτε και αναγκαίες κοινωνικές ανάγκες. Αυτό όμως που καθιστά αναποτελεσματική την προσπάθεια του λαϊκιστή είναι η καλή γενική παιδεία του κάθε ατόμου και κατ’ επέκταση του λαού.
Όταν ο βασιλιάς Δαρείος κατέλαβε την εξουσία του θρόνου του, κάλεσε τους συμβούλους του να του υποδείξουν το σωστότερο πολίτευμα που θα εφήρμοζε στην χώρα του για να διοικείται δίκαια ο λαός του. Οι σύμβουλοι γνωρίζοντας το δημοκρατικό πολίτευμα των Ελλήνων και τα επιτεύγματά τους του πρότειναν το δημοκρατικό πολίτευμα. Αφού χαμογέλασε, τους απάντησε «Ναι πρέπει όμως και οι πολίτες να έχουν την ανάλογη παιδεία να σκέφτονται και να εφαρμόζουν τους νόμους όπως οι Έλληνες» (οι αρχαίοι).
Η μορφή και η ποιότητα κάθε πολιτεύματος είτε θρησκείας. είτε οικονομικού συστήματος απαιτούν και την ανάλογη παιδεία και ηθική της κοινωνίας που εφαρμόζονται και οιαδήποτε ονομασία και αν τους δίνουμε εμείς , η κοινωνία τα προσαρμόζει στα μέτρα της και τα μετατρέπει σε καρικατούρες.
*Ο Δημήτρης Δακανάλης είναι παθολόγος.
