Του Ζαχαρία Λιναρδάκη*

Μόνο έτσι θα μπορούσε κάποιος να πει τον πόλεμο της Συρίας.

Αυτός δεν είναι πόλεμος, είναι μια σύγκρουση βρυκολάκων. Ένας πόλεμος των αμάχων και των μικρών παιδιών και γερόντων.

Ένας πόλεμος με νέους, θυριοδείες για ανύμπορους πολίτες.

Ποτέ δεν έχουν σφαγιασθεί τόσοι πολίτες;

Aυτός ο πόλεμος αποτελεί εξαίρεση άλλων πολέμων, με την ανανδρεία των αντιπάλων να βομβαρδίζουν νοσοκομεία και σχολεία μικρών παιδιών.

Η ανανδρεία των αντιπάλων είναι τόση, που προκαλεί εμετό σε κάθε άνθρωπο, καταστρέφοντας αρχαιολογικούς χώρους αιώνων, για να μη θυμούνται οι λαοί την καταγωγή τους.

Οι σημερινοί πόλεμοι συμβολίζουν την νέα ανανδρεία των βρυκολάκων. Δεν έχουν σχέση με τον ανδρισμό των βετεράνων άλλων πολέμων. Μόνο ντροπή και τάση προς εμετό προκαλούν τα νέα κατορθώματα των ανδρών αντιπάλων στη Συρία, μετατρέποντας σε ερείπια παλιές πόλεις και μνημεία πολλών αιώνων.

Οι σημερινοί πόλεμοι πρέπει να αλλάξουν όνομα, γιατί δεν θυμίζουν τίποτα από τους πολέμους που έκαναν οι άνδρες κάποτε.

Μόνο ντροπή και αγανάκτηση προκαλεί ο νέος πόλεμος των λαών. Αυτός ο πόλεμος να ονομαστεί πόλεμος των βρυκολάκων.

* Ο Ζ. Λιναρδάκης είναι συνταξιούχος