Η σημασία του παρελθόντος στη συγκρότηση και την πληρότητα του εαυτού.



LION

Σκην.: Γκαρθ Ντέιβις

Πρωτ.: Ντεβ Πατέλ, Σάνι Παγουάρ, Νικόλ Κίντμαν, Ντέιβιντ Γουέναμ, Ρούνι Μάρα, Αμπίσεκ Μπαράτε. Στην Ινδία της δεκαετίας του ’80, ο Σαρού είναι ένα πεντάχρονο αγόρι που χάνει τον μεγαλύτερο αδερφό του και στην προσπάθειά του να γυρίσει σπίτι του, χάνει εντελώς επαφή με την οικογένειά του. Μετά από διάφορες περιπέτειες, καταλήγει σε ανάδοχους γονείς στην Αυστραλία, αλλά όταν ενηλικιώνεται αποφασίζει ν’ αναζητήσει τη βιολογική του οικογένεια.

Δράμα που αφηγείται την αληθινή ιστορία του Σαρού Μπρίρλι, όπως την εξιστορεί ο ίδιος στο βιβλίο του, «A Long Way Home». Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο αυστραλός Ντέιβις φτιάχνει ένα συγκροτημένο, συγκινητικό φιλμ με εξαιρετικές ερμηνείες, για τη μνήμη, το παρελθόν, τον εαυτό, την ολοκλήρωση και την οικογένεια. Η αθωότητα του μικρού Παγουάρ κι η εσωτερικευμένη ένταση του σταθερά ανερχόμενου Πατέλ, είναι οι ερμηνευτικοί πυλώνες της ταινίας, την οποία ο Ντέιβις ευτυχώς φροντίζει να κρατήσει μακριά από μελοδραματικές ευκολίες.



ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΗ - SHUT IN

Σκην.: Φάρεν Μπλάκμπερν

Πρωτ.: Ναόμι Γουότς, Τσάρλι Χίτον, Τζέικομπ Τρέμπλεϊ, Όλιβερ Πλατ

Μία παιδοψυχολόγος χάνει τον άντρα της σε δυστύχημα κι αναλαμβάνει να φροντίζει τον θετό γιό της, που μένει ανάπηρος απ’ αυτό. Μια μέρα φτάνει στο γραφείο της ένα κωφό παιδί, το οποίο εκείνη προθυμοποιείται ακόμη και να υιοθετήσει, ώσπου αυτό εξαφανίζεται κι αρχίζει να την επισκέπτεται στα όνειρά της.

Ψυχολογικό θρίλερ, που βαλτώνει στην κοινότοπη πλοκή και την αδέξια σκηνοθεσία του. Παρότι καθόλου αβάσιμη, η ανατροπή της ταινίας μοιάζει απότομη κι εξεζητημένη, ενώ θα λειτουργούσε αποτελεσματικότερα αν ήταν εξυπνότερα προετοιμασμένη και πειστικότερα δικαιολογημένη. Ο Τρέμπλεϊ δυστυχώς αφήνεται αναξιοποίητος, ενώ τόσο η περίοδος κατά την οποία η Μαίρη βρίσκεται σε σύγχυση, όσο κι η σεκάνς του εγκλωβισμού, είναι σκηνοθετημένες με αναληθοφάνεια κι αστοχίες.

UNDERWORLD: Η ΑΙΜΑΤΟΧΥΣΙΑ

UNDERWORLD: BLOOD WARS

Σκην.: Άννα Φόρστερ

Πρωτ.: Κέιτ Μπέκινσεϊλ, Θίο Τζέιμς, Τομπάιας Μένζις, Λώρα Πάλβερ,Τσαρλς Ντανς

Η Σελίν κι ο Ντέιβιντ μαζί με του υπόλοιπους βρικόλακες, ξεκινούν ακόμα μία μάχη εναντίον των λυκανθρώπων.

Πρόκειται για την πέμπτη προσθήκη στη γνωστή σειρά περιπετειών φαντασίας, που περιλαμβάνει επίσης τα «Underworld» (Λεν Γουάισμαν, 2003), «Underworld: η εξέλιξη» («Underworld: Evolution», Λεν Γουάισμαν, 2006), «Underworld: η εξέγερση των Λύκων» («Underworld: Rise of the Lycans», Πάτρικ Τατόπουλος, 2009) και «Underworld: η αναγέννηση» («Underworld: Awakening», Μονς Μόρλιντ και Μπιόρν Στάιν, 2012).

Εν ολίγοις, ο πόλεμος μεταξύ των δύο ειδών πάντοτε θα βρίσκει μια καινούρια αφορμή για να συνεχίζεται, δυστυχώς τόσο τυποποιημένα όσο χρειάζεται για ν’ αφορά μόνο τους αριθμητικά περιορισμένους οπαδούς της σειράς, η οποία δεν αισθάνεται την ανάγκη να μπει στον κόπο για ν’ ανανεωθεί στο ελάχιστο, με αποτέλεσμα όλες οι ταινίες να μοιάζουν τόσο πολύ οπτικά κι αφηγηματικά μεταξύ τους, ώστε θα μπορούσε άνετα κανείς να μεταθέσει σκηνές από τη μία στην άλλη, χωρίς να γίνεται αντιληπτή η διαφορά. Κερασάκι, η -βασιλικότερη της βασιλίσσης- αγγλική προφορά, η οποία υιοθετείται για να προσδώσει κύρος στους χαρακτήρες και βαρύτητα στις καταστάσεις, αλλά καταντάει το πιο επιτηδευμένο κι ακούσια αστείο στοιχείο του φιλμ, καθώς παρακολουθεί κανείς αιμοβόρα υπερφυσικά τέρατα να σφάζονται μεταξύ τους, μιλώντας σαν ξιπασμένες αριστοκράτισσες.



THE BACHELOR

Σκην.: Αντώνης Σωτηρόπουλος

Πρωτ.: Γιάννης Ζουγανέλης, Γιάννης Τσιμιτσέλης, Αποστόλης Τότσικας, Θανάσης Βισκαδουράκης, Κατερίνα Γερονικολού, Νίκος Βουρλιώτης. Καθώς ο Αντώνης κι η Κατερίνα ετοιμάζονται να παντρευτούν, η δεύτερη ετοιμάζει μια έκπληξη στον πρώτο, ειδοποιώντας τους κολλητούς του να του οργανώσουν πάρτι. Κωμωδία που επιχειρεί μια ελληνική παραλλαγή του «The Hangover» (Τοντ Φίλιπς, 2009), αλλά καταλήγει μία από τις χειρότερες ταινίες της φετινής σεζόν, που σε προηγούμενη δεκαετία θα γινόταν ωραιότατη βιντεοκασέτα, διαθέτοντας όλη την απαιτούμενη προχειρότητα κι ανοησία. Το σενάριο δεν είναι ικανό να διασαφηνίσει τα στοιχειώδη κίνητρα και τις επιδιώξεις του, οι συνδέσεις κι οι μεταβάσεις μεταξύ πλάνων και σκηνών τις περισσότερες φορές είναι ασυνάρτητες, οι διάλογοι παιδαριώδεις, η φωτογραφία, η ηχοληψία κι η σκηνοθεσία απλώς ανύπαρκτες.