Ο μεγαλύτερος κίνδυνος σ’ εμάς τους Έλληνες δεν έρχεται απ’ έξω, έρχεται από μέσα μας. Στους εξωτερικούς κινδύνους, που απειλούν την ελευθερία και εδαφική μας ακεραιότητα, μονοιάζομε και με σύμπνοια και αυταπάρνηση λέμε “ΟΧΙ”. Πολεμούμε, θυσιαζόμαστε, νικούμε και προξενούμε παγκόσμιο θαυμασμό. Στους εσωτερικούς μας εχθρούς, συνήθως λέμε “ΝΑΙ”.
Έτσι αλλοτριώνομε την ψυχή και την εθνική μας ταυτότητα. Γινόμαστε αξιολύπητοι και περίγελος του κόσμου, με τις διχόνοιες, ανομήματα και ξεπεσμούς μας. Ξεχνούμε την ιστορία κι αδυνατούμε να μιλήσομε για το παρελθόν, τις παραδόσεις, την ταυτότητα κι εθνική μας φυσιογνωμία. Όλα τα ποδοπατούμε και περιφρονούμε. Ανοίγομε διάπλατα τις πόρτες του σπιτιού μας να μπουν οι εχθροί μας. Καμιά αναφορά χρέους και ευγνωμοσύνης στα πρόσωπα των αγίων και ηρώων της πίστης και πατρίδας μας. Αντίθετα, τρέχομε βιαστικά τη νύχτα, προτού ξημερώσει, και μουτζουρώνομε με μπογές τα πρόσωπά τους, άναδρα και προδοτικά.
Για την άγνοια της ιστορίας και την περιφρόνηση των Ιερών και Οσίων μας, ήρθε ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, να μας υπενθυμίσει το θησαυρό της προγονικής μας κληρονομιάς. Να μας υπενθυμίσει ότι στο κομμάτι αυτό της Γης που κατοικούμε εμείς οι σημερινοί Έλληνες, κατοικούσαν ένδοξοι πρόγονοί μας που θεμελίωσαν τη Δημοκρατία και τον Πολιτισμό του κόσμο. Θεμελίωσαν το διάλογο, την αμφισβήτηση, έρευνα και το μέτρο στις ακρότητες και φανατισμό. Ήρθε στην πατρίδα μας, όπως μας είπε, για να πραγματοποιήσει το “παιδικό του όνειρο” να επισκεφθεί την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα του Περικλή. Ήρθε για να εμπνευστεί από τους μεγάλους των Ελληνιστικών χρόνων: Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αισχύλο, Όμηρο, Ηρόδοτο, Θουκυδίδη, Σωκράτη, Αριστοτέλη κ.ά. Ήρθε να μας ελέγξει γιατί θεωρούμε την “αριστεία ως ρετσινιά”. Γιατί καταργήσαμε τον “Επιτάφιο του Περικλέους” στο Λύκειο; Γιατί μειώσαμε τις ώρες διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών στο Γυμνάσιο και το Λύκειο; Γιατί διδάσκομε συνοπτικά στην Α’ Λυκείου και δεν εξετάζομε, τον κυκλαδικό, μινωικό και μυκηναϊκό πολιτισμό; Τον πρώτο και δεύτερο ελληνικό αποικισμό, τη σημασία του Πελοποννησιακού και των περσικών πολέμων και το οικουμενικό κράτος του Μ. Αλεξάνδρου; Ήρθε να μας ελέγξει και υπενθυμίσει την αξία της γλώσσας μας, που με αυτή διαδόθηκε ο Χριστιανισμός στον κόσμο και σ’ αυτή γράφτηκαν όλα τα κείμενά του. Αυτή τη γλώσσα αποφάσισε, πρόσφατα, το υπουργείο Παιδίας της Ρωσίας να συμπεριλάβει στα μαθήματα επιλογής των μαθητών που διδάσκονται στα σχολεία.
Ποιοι γονείς και ποιοι δάσκαλοι δίδαξαν τον Ομπάμα για την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα; Ποια σχολεία του γέννησαν το παιδικό του όνειρο να επισκεφθεί την Αθήνα και τους ξεχωριστούς τόπους του παγκόσμιου πολιτισμού; Εμείς, οι Έλληνες γονείς και δάσκαλοι, διδάσκομε και εμπνέουμε τα παιδιά και μαθητές μας γι’ αυτά τα σημεία αναφοράς της παγκόσμιας ιστορίας; Τα διδάσκουμε για τη συμβολή των αγίων και ηρώων της πίστης και πατρίδας μας στη θεμελίωση και εδραίωση των αξιών στον κόσμο; Κι αν τα διάσκομε, γιατί οι νέοι μας σε κάθε εθνική επέτειο αντί να τιμούν τις εικόνες, αδριάντες και τόπους θυσίας, βεβηλώνουν και καταστρέφουν, όπως στο Πολυτεχνείο; Γιατί καίνε το Σύμβολο της πίστης και πατρίδας, το Σύμβολο του Έθνους μας, την Eλληνική Σημαία; Φταίει η Πολιτεία λέμε. Φταίει το πολιτικό μας σύστημα. Ασφαλώς και φταίνε. Μήπως όμως κι εμείς οι γονείς και δάσκαλοι, βασικοί φορείς της παιδείας, δεν ζούμε το ύψιστο χρέος προς τους αγίους και ήρωες της πίστης και πατρίδας; Μήπως γι’ αυτό δεν αγγίζομε τις καρδιές των παιδιών και μαθητών μας αφού δεν είμαστε τα πρότυπά τους; Μήπως οι εορταστικές εκδηλώσεις για τους αγώνες και θυσίες των προγόνων μας δεν είναι καρδιακές αλλά τυπικές, κουραστικές και ανωφελείς; Μήπως γι’ αυτό οι νέοι μας τις περιφρονούν και βεβηλώνουν με τη δική μας ευθύνη κι αντοχή;
Ζούμε ανεξέλεγκτη κι ατιμώρητη βία. Οι νέοι μας εκπαιδεύονται, φαίνεται, στην απειθαρχία και ακραίες συμπεριφορές. Εκπαιδεύονται στην αντίληψη πως όλα επιτρέπονται σ’ αυτή την πληγωμένη χώρα. Οι κυβερνήσεις μας και προπαντός η σημερινή δείχνουν πως τ’ ανέχονται και δεν θέλουν να δώσουν λύση. Έτσι όμως συνεχίζεται ο ηθικός ξεπεσμός μας και τσακίζεται η πατρίδα. Σ’ εμάς τους Έλληνες συμπορεύονται πίστη και πατρίδα. Δεν χωρίζουν. Γι’ αυτό όταν πονεί η μια πονεί κι η άλλη και το αντίθετο. Με τη φλόγα της πίστης μονοιάζομε, γινόμαστε μεγάλοι και δοξάζομε την πατρίδα, όπως στους Βαλκανικούς πολέμους και τον πόλεμο του ‘40 με την Παναγία Υπέρμαχο Στρατηγό. Με τραυματισμένη την πίστη, χωρίς ανθρώπινες αξίες, είμαστε χωρίς ίχνος φιλότιμου. Χωρίς μπέσα, ευθυξία και τσίπα. Χωρίς αγάπη για τους προγόνους και την πατρίδα και δημιουργούμε εμφυλίους όπως το 1946-49.
Ζούμε μεγάλη ηθική και οικονομική κρίση. Φοβόμαστε να κυκλοφορούμε τη νύχτα στους δρόμους. Ληστεύονται νοικοκυριά μέρα-μεσημέρι. Ασήκωτοι κι αβάσταχτοι οι συνεχιζόμενοι φόροι. Φεύγουν τα παιδιά μας στην αλλοδαπή για να ζήσουν. Την ίδια ώρα, της δικής μας παρακμής, “ο καλός μας γείτονας” ζητά αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάννης. Ενισχύει την πολεμική του αεροπορία με αεροσκάφη F-35 στην κατασκευή των οποίων είναι συμπαραγωγός με εννέα εταιρείες και πολλά δισεκατομμύρια κέρδη. Και στην Ελλάδα είχε προταθεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα παραγωγής των F-35, επί των ημερών του Άκη Τσοχατζόπουλου, Γιάννου Παπαντωνίου και Ευάγγελου Μεϊμαράκη, στο ΥΠΕΘΑ και δεν πραγματοποιήθηκε. Χάθηκαν οι ευκαιρίες και ανατρέπονται οι ισορροπίες. Η Άγκυρα, δυστυχώς, αύξησε τις προκλητικές πτήσεις πάνω από το Αιγαίο και προχώρησε σε υπερπτήσεις πάνω από την “Παναγιά” στο νησιωτικό σύμπλεγμα των “Οινουσσών” (εφ. “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” 20-11-2016). Ο Τούρκος πρόεδρος συνεχώς επαναλαμβάνει για τα “σύνορα της καρδιάς του” και βρήκε σύμμαχο και τον Αλβανό πρωθυπουργό που ομιλεί κι αυτός για τους Τσάμηδες και τα δικαιώματα της Αλβανίας στο Ιόνιο Πέλαγος. Ονειρεύεται τη μεγάλη Αλβανία που θα φτάνει μέχρι την Πρέβεζα. Στο παραλήρημα του Τούρκου προέδρου “για τα σύνορα της καρδιάς του” απάντησε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς, ότι τα σύνορα της καρδιάς των Ελλήνων φτάνουν στην Ινδία. Ασφαλώς εννοούσε ο υπουργός το “οικουμενικό κράτος” του Μ. Αλεξάνδρου, που μετά το θάνατό του, διέλυσαν οι διάδοχοί του με τις διχόνοιες και συγκρούσεις.
Εκτός όλων αυτών των προβλημάτων που απειλούν την πατρίδα μας έχομε και το Κυπριακό. Στις διαπραγματεύσεις που ναυάγησαν, φαίνεται πως καλλιεργούσαν έναν νέο σχέδιο “Ανάν” όπως πιστεύουν πολλοί. Όταν παραπατεί ένας λαός, οι εχθροί τρέχουν. Κάτι να πάρουν. Κάτι να φάνε.
Προ πολλών ετών υπήρχε προειδοποίηση για την αμφισβήτηση των συνόρων μας. Για τις προκλητικές παραβιάσεις των Τούρκων στο Αιγαίο. Για την αμφισβήτηση της ελληνικότητας της Δυτικής Θράκης. Για τις διεκδικήσεις και την τουρκοποίηση των μουσουλμάνων της περιοχής (περ. “ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ, τ. 69, 27-28-6-2009). Προ πολλών ετών υπήρχε προειδοποίηση πως “βασική προτεραιότητα του ιδρύματος της παγκοσμιοποίησης “Σόρος” που δραστηριοποιείται σε 40 χώρες είναι η διάσπαση των Βαλκανίων. Η δημιουργία “Ισχυρής Τουρκίας και “Μεγάλης Αλβανίας” (περ. “ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ” τ. 70, 4-5-7-2009).
Εμείς χωρίς σύνεση και τροχάδην στον κατήφορο μπήκαμε στα μνημόνια. Χωρίς περίσκεψη δε και σύμπνοια των πολιτικών μας κομμάτων βολοδέρνομε μέχρι σήμερα, ενώ άλλοι λαοί μπήκαν και βγήκαν. Η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά και πολιτική, μας οδηγεί σε αδιέξοδα. Δίδει δε την ευκαιρία στο Σόιμπλε να μας προκαλεί πως ζούμε “πάνω από τις δυνάμεις μας”. Έρχεται όμως ο μεγάλος φιλέλληνας Τζάστιν Ουέλμπι, Προκαθήμενος της Αγγλικανικής Εκκλησίας να του φωνάξει για ν’ ακούσουν και οι ομοϊδεάτες του: “Μετατρέψατε την Ελλάδα, τη μεγαλύτερη φυλακή οφειλετών” (εφ. “ΠΑΤΡΙΣ” 22-11-2016).
Για τους Έλληνες ποτέ δεν είναι αργά. Η Ελλάδα όταν βρεθεί σε αδιέξοδο, όπως το σημερινό, αντιδρά επαναστατικά και σηκώνεται. Όλοι μαζί σαν μια γροθιά κερδίζομε τη μάχη. Γίνεται το θαύμα. Το ελληνικό θαύμα. Με τη βοήθεια και των αγίων της πίστης μας που πάντα τρέχουν στους μετανιωμένους.
