Για ένα διήμερο, η Ελλάδα χόρεψε στους ρυθμούς του απερχόμενου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα. Ήρθε αποκλειστικά για εμάς, φαινομενικά, έμεινε μαζί μας για σχεδόν δύο γεμάτες μέρες και νύχτες, και μας άφησε μερικές πολύτιμες παρακαταθήκες. Μεγάλη τιμή ομολογουμένως για έναν πρόεδρο υπερδύναμης να αποχωρήσει από την παγκόσμια πολιτική σκηνή επισκεπτόμενος τη μικρή και απόμακρη ετούτη χώρα.
Μας μίλησε σε διάφορα μέρη της Αθήνας, εκ βαθέων, επισκέφτηκε την Ακρόπολη και το αντίστοιχο Μουσείο κάνοντας ταυτόχρονα φιλελληνικές και ενδιαφέρουσες από επικοινωνιακής άποψης δηλώσεις περί ιστορίας, αρχαιολογίας και δημοκρατίας, στα οποία θέματα φρόντισε κατάλληλα να ενημερωθεί εκ των προτέρων, μας αποκάλυψε κάποια βαθύτερα μυστικά της τέλειας και χαρισματικής του επικοινωνίας με τους λαούς και το ακροατήριό του, φυσικά μας είπε ανοιχτά ότι είναι υπέρ μιας γενναίας ελάφρυνσης του υπέρογκου ελληνικού χρέους, μας αποκάλυψε ότι είναι υπέρ της γρήγορης και αποτελεσματικής λύσης του χρονίζοντος Κυπριακού προβλήματος, και μαζί με αυτά και με άλλα, μας αποχαιρέτησε και μας άφησε πάλι μόνους! Πριν όμως, πρέπει να προσθέσουμε, θαύμασε και γι’ αυτό ρώτησε τον δικό μας Πρόεδρο αν διαμένει στο εκπληκτικό προεδρικό μέγαρο, φέρνοντάς τον σε έκδηλη αμηχανία, και εντυπωσιάστηκε από τους νεαρούς άντρες της προεδρικής φρουράς, ενώ χαιρέτησε με ευκολία και όσους βρέθηκαν στον πέριξ ορίζοντα του βλέμματός του.
Μετά απ’ όλα αυτά, είναι απόλυτα φυσιολογικό για τον απλό Έλληνα πολίτη, να προβληματισθεί για τους πραγματικούς σκοπούς της εδώ επίσκεψής του. Δεν είναι κάτι συνηθισμένο για έναν πρόεδρο αυτής της χώρας να μας κάνει την υπέρτατη αυτή τιμή! Γιατί λοιπόν προτίμησε τα μέρη μας στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία; Τώρα που σε δύο μήνες λήγει η θητεία του ως προέδρου της μεγάλης χώρας του; Για να μας υπερασπισθεί ή ακριβέστερα να μας συμπαρασταθεί στις δύσκολες μέρες που περνάμε; Αν είναι πράγματι έτσι, γιατί δεν ενδιαφέρθηκε για την Ελλάδα τόσα χρόνια τώρα που βρίσκεται στο τιμόνι της υπερδύναμης που ηγείται; Γιατί δεν έκανε καμία δήλωση τα χρόνια που έφυγαν και πως να εξηγήσουμε το όψιμο τωρινό ενδιαφέρον του; Κι ακόμα γιατί δεν ενδιαφέρθηκε καν κι ούτε έκανε την παραμικρή νύξη στη γερμανίδα ομόλογό του στο Βερολίνο, αμέσως μετά που βρέθηκε εκεί, ούτε αυτός, αλλά ούτε και η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ; Μάλλον, κι εδώ, κάτι δεν ταιριάζει καλά με την όλη ιστορία! Όσον αφορά το πρόβλημα της μεγαλονήσου, δεν μας εξήγησε γιατί ήρθε τώρα, ή καλύτερα, γιατί ετούτο το επίσης όψιμο ενδιαφέρον του μετά από οκτώ χρόνια προεδρικής θητείας. Γιατί δεν ήρθε πριν ακριβώς από τόσα χρόνια, αφού το πρώτο ταξίδι του, ως Προέδρου της πέραν του Ατλαντικού υπερδύναμης, ήταν στη διπλανή χώρα μας, την Τουρκία η οποία και είναι σχεδόν αποκλειστικά υπεύθυνη για τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί εκεί, μεταξύ βεβαίων και των άλλων γνωστών; Γιατί στην αρχή της θητείας του δεν έθεσε τη δέουσα βάση και εκείνες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για τη λύση του συγκεκριμένου προβλήματος στη γείτονα χώρα; Μήπως, δεν μπορούσε άραγε αν πραγματικά ήθελε; Υποσχέθηκε ότι μπορούσε στα έκπληκτα αυτιά και μάτια μας, μας τόνωσε το πεσμένο μας ηθικό, προς στιγμή, θυμίζοντας λίγο τον εαυτό του από τις προεκλογικές του ομιλίες στη χώρα του, οι οποίες σημειωτέον δεν στοίχισαν και τίποτα, και χρησιμοποίησε κατά κόρον δημαγωγικές κορώνες παρμένες από το λεκτικό οπλοστάσιο της Αριστεράς, έστω εκείνης της Αριστεράς που εμείς τόσο καλά γνωρίζουμε!
Δεν μας αποκάλυψε, όμως, κι ούτε μας εξήγησε κάποια μικρά μυστικά της πετυχημένης για πολλούς πολιτικής του. Δεν μας είπε ποιος ευθύνεται για τη συνέχιση της πολιτικής του προκατόχου του στα μέτωπα του Αφγανιστάν και του Ιράκ, ποιος ευθύνεται για την πολύφερνη αραβική άνοιξη, το χάος στην κατακερματισμένη Συρία και τη Λιβύη, στους τοπικούς πολέμους που κατάφερε τεχνηέντως να φέρει σε αντιπαράθεση και εμφύλιες συρράξεις κάποια εκατομμύρια ψυχών, λαών και κοινωνιών κι αφήνοντας έξω από την καρδιά του χάους και του δημιουργηθέντος προβλήματος τους δικούς του στρατούς έξυπνα και αποτελεσματικά, και φυσικά δεν μας υπενθύμισε, αν και αυτό φυσικά δεν χρειαζόταν, ποιος ήταν επικεφαλής στην εξωτερική πολιτική της χώρας του, όλα αυτά τα χρόνια, κι ούτε τίποτα άλλο για την αναπάντεχη αποτυχία στην πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση, της επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Χίλαρι Κλίντον. Δεν μας εξήγησε ποιος είναι υπεύθυνος για την προσφυγική κρίση των τελευταίων ετών, για τα μεγάλα ρεύματα μεταναστών και προσφύγων τα οποία κατακλύζουν τη γηραιά ήπειρο λόγω των δικών τους πολιτικών επιλογών.
Δεν μας είπε, ακόμα, γιατί δεν ενδιαφέρθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια και το κάνει τώρα, ετούτη τη χρονική συγκυρία, για την πολιτική κρίση όπως αυτή εξελίσσεται στη χώρα μας, σύμμαχο της δικής του στο ΝΑΤΟ και συνοδοιπόρο στο δυτικό γενικότερα κόσμο, όταν ανελέητοι, ανεκδιήγητοι και ανεύθυνοι πολιτικοί χειρισμοί εγχώριων, ατιμώρητων ακόμα, πολιτικών την οδήγησαν μέχρι εδώ! Δεν είπε λέξη για κάποιους άλλους ευρωπαίους συμμάχους του, οι οποίοι φρόντισαν τόσο βρώμικα να φορτώσουν με τη μέθοδο της διαφοράς επιτοκίων των τραπεζών εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών, καθιστώντας ουσιαστικά την πολύπαθη χώρα γερμανικό, περισσότερο, προτεκτοράτο! Αλήθεια, δεν έμαθε τίποτα για όλα αυτά; Δεν παραξενεύτηκε ότι κάποιοι πολιτικοί ασκώντας εγκληματική και άφρονα πολιτική, εμμέσως συνεργάτες των προηγούμενων, βύθισαν τη χώρα όλοι μαζί στην άβυσσο; Κάποιοι που βρέθηκαν μπροστά του και κάποιοι που δεν προσκλήθηκαν ή δεν δέχτηκαν τη σχετική πρόσκληση για προφανείς λόγους; Δεν ακούσαμε να πει λέξη για κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες διορισμούς που έγιναν στην τάλαινα χώρα στις αρχές της κρίσης, την ώρα που έπιναν λευκό κρασί στην υγειά τους, αλλά όχι στην όποια υγεία της χώρας και των πολιτών της! Έναν κυριολεκτικά καταρράκτη διορισμών στο δημόσιο που συνετέλεσαν τα μέγιστα στη χρεοκοπία και τη σημερινή κατάντια! Δεν ακούσαμε να πει λέξη για κάποιους αισχρούς εκβιασμούς που δέχεται κατ’ επανάληψη τα τελευταία χρόνια, η χώρα μας στα ευρωπαϊκά φόρα από τους κατ’ ευφημισμό εταίρους, οι οποίοι ανενόχλητοι και σφυρίζοντας αδιάφορα συνεχίζουν ακάθεκτοι και απτόητοι; Αλήθεια τι είπαν, έτσι από περιέργεια, εκεί στο Βερολίνο με τη γερμανίδα καγκελάριο; Είναι προφανές ότι προσπάθησε να περάσει στην μετά αυτόν εποχή, περισσότερο την πορεία των Ηνωμένων Πολιτειών στις επόμενες λευκές και άγραφες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας. Όπως κι αυτός συνέχισε την πολιτική του προκατόχου του στο υψηλό αξίωμα και στο Λευκό Οίκο, έτσι κι ο νέος Πρόεδρος θα συνεχίσει τη δική του, παρά τα έως τώρα λεκτικά του ατοπήματα! Το υψηλότατο αυτό αξίωμα, δεν επιδέχεται παρερμηνειών ούτε και παρεκτροπών! Ο επικεφαλής του Λευκού Οίκου, βρίσκεται κοντά στα νύχια μεγάλων και επικίνδυνων ιεράκων οι οποίοι τον συγκρατούν αρκετά ψηλά στα μάτια του κόσμου, και οι οποίοι με την παραμικρή του παράκαμψη, τον επαναφέρουν στην ίσια και δρομολογημένη οδό, με τον τρόπο που εκείνοι γνωρίζουν καλύτερα! Αυτό ουσιαστικά είπε στους ηγέτες των μεγαλύτερων ευρωπαίων ηγετών οι οποίοι βρέθηκαν μαζί του ένα πρωινό στο Βερολίνο! Να συνεχίσουν να συνεργάζονται με τον καινούργιο πρόεδρο των ΗΠΑ για χάρη του φιλελεύθερου κόσμου και των αξιών της παγκοσμιοποίησης που όλοι μαζί πρεσβεύουν! Κι ακόμα πέρασε τη συζήτηση και το θέμα, ένα βήμα παραπέρα. Ενημέρωσε τους συμμάχους του, ότι θα πρέπει να φροντίσουν του λοιπού περισσότερο μόνοι τους για την ασφάλειά τους, εκ των ενόντων, και να μην στηρίζονται αποκλειστικά στον αμερικανικό παράγοντα, γιατί το τελευταίο μάλλον θα τους κοστίζει λίγο παραπάνω, αναφερόμενος σαφώς στην μεγαλύτερη συνεισφορά των ευρωπαίων στις αμυντικές δυνάμεις της βορειοατλαντικής συμμαχίας! Όσο για μας, τώρα που έφυγε, ας αναλογισθούμε λίγο, μόνοι μας και χωρίς αυτόν, κάποιες καινούργιες αλήθειες, όπως αυτές διαμορφώνονται στην διεθνή πολιτική σκηνή. Δεν είμαστε αναμφίβολα άμοιροι ευθυνών για ότι συμβαίνει στον τόπο μας, κι ας ευχηθούμε μια ολόψυχη καληνύχτα στον Αμερικανό πρόεδρο, αλλά όχι στους εαυτούς μας! Στην μετά τον Μπαράκ Ομπάμα εποχή, χρειάζεται περισσότερη ημέρα και φως, διαφάνεια και περίσκεψη, ολοκάθαροι ορίζοντες, νηφαλιότητα και περισσότερη γνώση, διάλυση της χρόνιας πυκνής ομίχλης που σκεπάζει τον προσωπικό μας ορίζοντα, κι όχι νύχτα και απύθμενο σκοτάδι στις σκέψεις μας! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μετά την επίσκεψή του, κάποιες παραπάνω ορδές ξένων τουριστών θα επισκεφτούν την Ακρόπολη και το Μουσείο της, και μαζί τους κάποιοι ακόμα Έλληνες που ίσως αναλογιστούν λίγο περισσότερο για την πραγματική, τη σύγχρονη κατάσταση της χώρας, αλλά και τους κύριους υπεύθυνους γι’ αυτό το κατάντημα! Ας είναι τουλάχιστον αυτό η μόνη κληρονομιά της επίσκεψής του, “σε τούτα εδώ τα χώματα”!
* Ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης είναι διευθυντής του χειρουργικού τομέα στο ΠΑΓΝΗ
