
Ταινίες για ανθρώπους με το θάρρος ν’ ακολουθήσουν τις αρχές τους και την ωριμότητα να δεχτούν τις συνέπειες.
ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ - ALONE IN BERLIN
Σκην.: Βίνσεντ Πέρεζ
Πρωτ.: Μπρένταν Γκλίσον, Έμα Τόμσον, Ντάνιελ Μπρουλ
Στο Βερολίνο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι γονείς ενός γερμανού στρατιώτη που σκοτώνεται στη μάχη, αποφασίζουν να ξεκινήσουν μια εκστρατεία δυσφήμισης του ναζισμού, γράφοντας και μοιράζοντας κάρτες με αντικαθεστωτικά μηνύματα.
Ιστορικό δράμα, βασισμένο στην αληθινή ιστορία του Όττο και της Ελίζε Χάμπελ, όπως αποτυπώθηκε στο μυθιστόρημα του γερμανού Χανς Φαλάντα, «Jeder stirbt für sich allein», που εκδόθηκε το 1947 κι έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο προηγουμένως δύο φορές, με τα φιλμ των Φαλκ Χάρνακ το 1962 και Άλφρεντ Φόρερ το 1975, που διατηρούν τον τίτλο του βιβλίου.
Παρά τη γενικότερη υποτονικότητα με την οποία αδικείται ένα τόσο πρόσφορο θέμα, ο Γκλίσον με την Τόμσον είναι συγκινητικοί καθώς κουβαλούν τη συντριβή τους με εξαιρετικά δουλεμένη εσωτερικότητα, ενώ η μεταστροφή του Μπρουλ ως ακέραιου αστυνόμου Έσεριχ αποδίδεται επίσης με προσεκτική και πειστική εγκράτεια. Μαζί με τις μετρημένες ερμηνείες του υπόλοιπου καστ και τη λιτότητα των διαλόγων, βοηθούν την υποτονικότητα να μετατραπεί ως έναν βαθμό σε στωικότητα, αποδίδοντας την ατμόσφαιρα καταπίεσης, μυστικοπάθειας και κινδύνου που διατρέχει την ιστορία.
CAPTAIN - FANTASTIC
Σκην.: Ματ Ρος
Πρωτ.: Βίγκο Μόρτενσεν, Τζωρτζ Μακέι, Σαμάνθα Άιλερ, Κάθριν Χαν, Φρανκ Λανγκέλα
Ένας πατέρας μεγαλώνει τα έξι παιδιά του στο αυτοσχέδιο σπίτι τους μέσα στο δάσος, αποκομμένα από τον υπόλοιπο κόσμο. Ο θάνατος της άρρωστης μητέρας τους, θα οδηγήσει την οικογένεια στην πρώτη τους μεγάλη εξόρμηση στον πολιτισμό, ώστε να παρευρεθούν στην κηδεία της.
Οικογενειακή κοινωνική κομεντί που αντιπαραθέτει δύο διαφορετικές κοσμοθεωρίες, οι οποίες αντιστοιχούν σε δύο διαφορετικά συστήματα λειτουργίας της κοινωνίας, τον καπιταλισμό και την αναρχία. Δυστυχώς για την ταινία, τα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται είναι πολύ πιο βαριά και περίπλοκα απ’ όσο ενδιαφέρεται να συζητήσει. Ευτυχώς τουλάχιστον, αντισταθμίζει την αφέλειά της με μετριοπαθή ελαφρότητα κι εύστοχο χιούμορ, χωρίς ακρότητες και περιττές εξάρσεις, καταφέρνοντας να διατηρήσει σχετικές ισορροπίες που αντανακλώνται ιδανικά σ’ ένα συμβιβαστικό τέλος.
ΣΥΜΜΑΧΟΙ - ALLIED
Σκην.: Ρόμπερτ Ζεμέκις
Πρωτ.: Μπραντ Πιτ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Τζάρεντ Χάρις, Ντάνιελ Μπετς
Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μαξ κι η Μαριάν είναι δύο κατάσκοποι που ερωτεύονται σε μια αποστολή, παντρεύονται κι εγκαθίστανται στο Λονδίνο για μια ειδυλλιακή ζωή, ώσπου ο Μαξ πληροφορείται από την υπηρεσία του, ότι η γυναίκα του είναι κατάσκοπος των Ναζί.
Πολεμικό αισθηματικό περιπετειώδες δράμα, μ’ ένα λαμπρό πρωταγωνιστικό δίδυμο, κομψότατη ενδυματολογία από τη Τζοάνα Τζόνστον, επιβλητικό σχεδιασμό ήχου από τον Τζέρεμι Μπάουκερ και στιβαρή σκηνοθεσία του Ζεμέκις, ο οποίος παρά τις λιγοστές στιγμές αγωνίας που εξασφαλίζει, εξακολουθεί να μη μπορεί ν’ ανακτήσει τη μαγεία της πρώιμης φιλμογραφίας του.
Συγκεκριμένα, παρά τη δίωρη διάρκεια και τις επιμέρους αρετές της, η ταινία μού μοιάζει πιο σύντομη και πιο ‘άδεια’, ίσως επειδή τα κρισιμότερα περιστατικά εκτυλίσσονται με ταχύτητα κι ευκολία, κι ίσως επειδή οι συναισθηματικές σκηνές δεν είναι αρκετές σε αριθμό και διάρκεια ώστε να δημιουργήσουν αρκετή συμπάθεια για τους ήρωες ως ζευγάρι.
ΣΦΑΓΕΙΟ - ABATTOIR
Σκην.: Ντάρεν Λιν Μπάουσμαν
Πρωτ.: Τζέσικα Λάουντς, Τζο Άντερσον, Ντέιτον Κάλι, Λιν Σέι
Όταν η αδερφή της κι ο ανιψιός της δολοφονούνται βάναυσα από τον γαμπρό της χωρίς προφανή λόγο, η δημοσιογράφος Τζούλια αποφασίζει ν’ ανακαλύψει τη μυστηριώδη δύναμη που βρίσκεται πίσω από τον φόνο, με τη βοήθεια του αστυνομικού πρώην εραστή της.
Ταινία τρόμου που μεταφέρει το ομότιτλο κόμικ, το οποίο δημιούργησε το 2010 ο σκηνοθέτης Μπάουσμαν μαζί με τους Ρομπ Λέβιν, Τρόι Πίτερι και Μπινγκ Κανσίνο.
Καθώς λοιπόν ο Μπάουσμαν χειρίζεται πρωτότυπο υλικό που ξέρει κι αγαπάει ως συνδημιουργός του, το αποτέλεσμα παραμένει πρόσφορο και μπορεί κανείς να το φανταστεί να εξελίσσεται σε μια καινούρια σειρά τρόμου, αφού διαθέτει ευφάνταστες ιδέες, όπως το σπίτι που αποτελείται από δωμάτια φόνων, κι ο Κάλι προσφέρει μια αναπάντεχα εύστοχη ερμηνεία ως απόκοσμος κι ανατριχιαστικός Τζεμπεντάια Κρόουν, χωρίς να χρειάζεται την ευκολία ή την υπερβολή του προσθετικού μακιγιάζ που συνηθίζεται στο είδος.
Απλώς ένιωσα ότι οι κανόνες λειτουργίας της πλοκής (συνθήκες, κίνητρα, στόχοι), δε διασαφηνίζονται αρκετά ώστε να διατηρηθεί αμείωτη η κρισιμότητα των διακυβευμάτων. Επίσης οι χαρακτήρες θα μπορούσαν να έχουν αναπτυχθεί παραγωγικότερα. Ενδεικτική είναι η έξυπνη αξιοποίηση της δημοσιογραφικής εξειδίκευσης της Τζούλιας, η οποία όμως παραμένει μια έκλαμψη σ’ ένα κατά τ’ άλλα επίπεδο σενάριο, που αφήνει ανεκμετάλλευτο τον δυναμισμό των ερμηνειών κι υπονομεύεται ακόμη περισσότερο από την περιστασιακή αρρυθμία της σκηνοθεσίας και του μοντάζ.

