Το Χόλιγουντ ποτέ δεν πεθαίνει

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ

FANTASTIC BEASTS AND WHERE TO FIND THEM

Σκην.: Ντέιβιντ Γέιτς

Πρωτ.: Έντι Ρέντμεϊν, Κάθριν Γουότερστον, Νταν Φόγκλερ, Κόλιν Φάρελ, Έζρα Μίλερ, Σαμάνθα Μόρτον

Ο βρετανός μάγος Νιούτ Σκαμάντερ φτάνει στη Νέα Υόρκη, όπου η γνωριμία του με τον άμαγο Τζέικομπ θα έχει ως συνέπεια την απόδραση φανταστικών ζώων μέσα από τη βαλίτσα του. Παράλληλα, μια Ομπσκιούρια τρομοκρατεί την πόλη, ενώ ο Σκοτεινός Μάγος Γκρίντελβαλντ προετοιμάζει μυστικά την επίθεσή του.

Περιπέτεια φαντασίας, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της 51χρονης βρετανής Τζέι Κέι Ρόουλινγκ, συγγραφέως της λογοτεχνικής σειράς με ήρωα τον νεαρό μάγο Χάρι Πότερ. Τα «Ζώα» κυκλοφόρησαν το 2001 κι αποτελούν μέρος του σύμπαντος του Πότερ. Συγκεκριμένα, τα γεγονότα τους προηγήθηκαν κατά αρκετές δεκαετίες εκείνων στις ιστορίες του Πότερ, και υποτίθεται ότι ο Σκαμάντερ καταγράφει τις περιπέτειές του σ’ ένα από τα βιβλία που ο Πότερ διδάσκεται κατά την πρώτη του χρονιά στο Χόγκγουορτς. Τo σενάριο έγραψε για πρώτη φορά η ίδια η Ρόουλινγκ, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο 53χρονος βρετανός Γέιτς, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τον λογοτεχνικό κόσμο της Ρόουλινγκ, καθώς διεκπεραίωσε τις τέσσερις τελευταίες ταινίες της σειράς του Πότερ.

Πέντε χρόνια μετά το τέλος της κινηματογραφικής σειράς ταινιών με ήρωα τον Χάρι Πότερ, η Warner Bros. δε θα μπορούσε να μείνει άπραγη στην εποχή που κυριαρχούν τα διευρυμένα κινηματογραφικά σύμπαντα. Έτσι, ξεκινάει φέτος την καινούρια της σειρά, η οποία πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι θα εκταθεί σε πέντε ταινίες συνολικά, με τις δύο επόμενες ήδη προγραμματισμένες για τον Νοέμβριο του 2018 και 2020 αντιστοίχως. Δεδομένου μάλιστα, ότι η φετινή ταινία μόλις άνοιξε το σαββατοκύριακο που πέρασε, με παγκόσμιες εισπράξεις άνω των 200 εκατομμυρίων δολαρίων, το σχέδιο του στούντιο φαίνεται ότι μπορεί να προχωρήσει ακάθεκτο.

Το νέο εγχείρημα κρίνεται μάλλον επιτυχημένο, παρότι δε χειρίζεται ακριβώς με τη μεγαλύτερη επιδεξιότητα τα πολλαπλά καθήκοντα που αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας. Ένας διεκπεραιωτής σκηνοθέτης με εμπειρία και γνώση του υλικού, έχει να χειριστεί τρεις υπο-πλοκές, από τις οποίες η μία συστήνει το νέο αφηγηματικό σύμπαν, η δεύτερη θέτει το κρισιμότερο διακύβευμα της φετινής ταινίας, και η τρίτη προετοιμάζει εκείνο της επόμενης, μ’ ένα τέλος- έκπληξη που φυσικά δε θα χαλάσω εδώ. Μπορεί όλες να πετυχαίνουν τον στόχο τους, αλλά το κάνουν με φανερό το άγχος της επιτυχίας, καθώς εκτυλίσσονται περισσότερο μηχανικά και λιγότερο οργανικά απ’ ό,τι θα μπορούσαν. Ευτυχώς τουλάχιστον συνθέτουν παράλληλα και μια συνολικότερη αλληγορία υπέρ της διαφορετικότητας, αν κι η ίδια η προοδευτικότητα της υπεράσπισής της βρίσκεται ανάμεσα στα διακυβεύματα της πλοκής, με προς το παρόν επιλεγμένη την πιο συντηρητική έκβαση, γεγονός που ελπίζουμε ότι οι επόμενες ταινίες θα χειριστούν με τη σειρά τους ολοένα προοδευτικότερα.

Οι ουσιαστικοί δημιουργοί της ταινίας πάντως είναι άνθρωποι όπως οι σχεδιαστές παραγωγής Στιούαρτ Κρεγκ και Τζέιμς Χάμπριτζ, από τους οποίους ο τρεις φορές βραβευμένος με Όσκαρ, Κρεγκ, είχε σχεδιάσει όλες τις ταινίες με τον Πότερ, η ενδυματολόγος Κολίν Άτγουντ και φυσικά τα επιτελεία του μακιγιάζ και των οπτικών και ηχητικών εφέ. Είναι αυτοί που ζωντανεύουν με συναρπαστική αληθοφάνεια τον κόσμο της μαγείας, με όλα τα πλάσματα, τις ιδιότητες, τα κόλπα και τις εκπλήξεις του.

Όσο για το καστ, για δεύτερη συνεχόμενη φορά μετά το «Κορίτσι από τη Δανία» («The Danish Girl», Τομ Χούπερ, 2015), ο ιδανικά επιλεγμένος Ρέντμεϊν προσωπικά μού φάνηκε υποτονικός και ξανά επισκιασμένος από τη γυναικεία συμπρωταγωνίστριά του, που εδώ είναι η εξαιρετικά συμπαθής και δυναμική Γουότερστον. Μέσα σε μια τόσο φορτωμένη πλοκή, το χιούμορ του Φόγκλερ δε λειτουργεί πάντα, ο Φάρελ είναι ένας ικανοποιητικός κακός, ενώ είναι μόνο κρίμα που ο απόκοσμος Μίλερ και η μοχθηρή Μόρτον δεν προλαβαίνουν να έχουν περισσότερο χρόνο.

ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

INTO THE FOREST

Σκην.: Πατρίσια Ρόζεμα

Πρωτ.: Έλεν Πέιτζ, Ίβαν Ρέιτσελ Γουντ, Μαξ Μινγκέλα, Κάλουμ Κιθ Ρένι

Στις Η.Π.Α. του κοντινού μέλλοντος, ένας πατέρας με τις δύο νεαρές κόρες του ξεμένουν στο σπίτι τους στο βουνό, όπου πρέπει ν’ αντιμετωπίσουν τη μακροχρόνια κατάρρευση του συστήματος ηλεκτροδότησης σε όλη τη χώρα.

Δράμα βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της 60χρονης αμερικανής Τζιν Χέγκλαντ, που κυκλοφόρησε το 1996 και το οποίο εδώ μετατρέπει σε σενάριο η σκηνοθέτρια Ρόζεμα, επιχειρώντας μια μετα-Αποκαλυπτική παραβολή, που δυστυχώς δε φαίνεται να έχει πολλά ή ενδιαφέροντα πράγματα να πει, παραμένοντας αναληθοφανής, κοινότοπη κι επίπεδη. Η ιδέα είναι πρόσφορη και το καστ ικανότατο, αλλά το σχόλιο για τη θέση του ανθρώπου ανάμεσα στη φύση και τον πολιτισμό, χάνεται μέσα σ’ ένα δάσος από τετριμμένες καταστάσεις.

Καταρχάς, η πειστικότητα της πλοκής υπονομεύεται από το γεγονός ότι η κεντρική σεναριακή ιδέα, η διακοπή της ηλεκτροδότησης, αφήνεται αστήρικτη και καταντάει εξεζητημένη. Από τη σημασία μια πιθανής εξήγησης θα μπορούσαν ν’ αξιολογηθούν πληρέστερα οι αποφάσεις των δύο κοριτσιών, κι ειδικά η τελική τους επιλογή, την οποία, όσα έχουν προηγηθεί, δεν καθιστούν με πειστικότητα ως την αναγκαιότερη πιθανή.