Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

«Ρεσιτάλ» έδωσε χθες ο 52χρονος πρώην προπονητής του μπάσκετ, Νίκος Σειραγάκης ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Πειραιά όπου ξεκίνησε η εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό της μεγαλύτερης στα ελληνικά και ευρωπαϊκά χρονικά υπόθεσης παιδεραστίας. Όχι μόνο δεν έχει μετανιώσει για τις πράξεις του, αλλά τώρα τις αρνείται πλήρως και δηλώνει «αδικημένος» από την Δικαιοσύνη.

Όταν μάλιστα ερωτήθηκε από τον πρόεδρο της έδρας, Νίκο Βεργιτσάκη, τι ζητά από Εφετείο και τι παράπονο έχει από το πρωτόδικο δικαστήριο, ο Σειραγάκης απάντησε ότι «καταδικάστηκε άδικα» καθώς «ουδέποτε προέβη στις ασελγείς πράξεις που του αποδίδονται» και επανέλαβε ότι όλο αυτό ήταν ένας «κώδικας» με τον οποίο ως φιλοσοφία ζωής συμφωνεί μέχρι και σήμερα. «Δεν αναδείχθηκαν τα πραγματικά περιστατικά» είπε στο δικαστήριο, υποστηρίζοντας ότι όλο αυτό ήταν «μία ακρότητα που προϋπήρχε στο Ρέθυμνο».

Παράγοντες της δίκης περιγράφουν τον 52χρονο ως «προκλητικά αμετανόητο και θρασύ» και μάλιστα προκάλεσε αίσθηση η επιθετική συμπεριφορά του κατά την εξέταση μαρτύρων κατηγορίας. Ο Ν. Σειραγάκης παρενέβαινε συνεχώς και με ειρωνικό και επιθετικό ύφος, έκανε ερωτήσεις και σχόλια εναντίον τους, καταλογίζοντας τους ότι λένε ψέματα.

«Η ζωή μου στην φυλακή είναι μία φρίκη» φέρεται να είπε στην έδρα. Ο ίδιος φέρεται να ζήτησε αυστηρή αστυνομική προστασία κατά την μεταφορά του στα δικαστήρια και καθ’ όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας καθώς εξέφρασε φόβους για την ζωή του.

Ο Ν. Σειραγάκης κρατείται στις φυλακές των Γρεβενών απ’ όπου και έγινε η μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού για τις ανάγκες της δίκης του στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

Η δίκη διακόπηκε για τις 10 Νοεμβρίου οπότε και αναμένεται να έχουμε την έκδοση της απόφασης.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο τον καταδίκασε σε ποινή κάθειρξης 220 ετών κατά συγχώνευση (εκτιτέα τα 25 έτη).

Κρίθηκε ένοχος για 33 περιπτώσεις κατάχρησης ανηλίκων σε ασέλγεια και για τρεις απόπειρες ενώ απαλλάχθηκε για 17 περιπτώσεις ανηλίκων.

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι τρεις τακτικοί δικαστές τάχθηκαν υπέρ της αναγνώρισης του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου, όμως υπερίσχυσε η άποψη των τεσσάρων ενόρκων και έτσι απορρίφθηκε.

Ομόφωνα απορρίφθηκε το ελαφρυντικό του μειωμένου καταλογισμού που ζήτησε η υπεράσπιση.

Η υπόθεση που αποκαλύφθηκε τον Δεκέμβριο του 2011 μετά από πολύμηνη αστυνομική έρευνα, αφορά δεκάδες εφήβους του Ρεθύμνου, τους οποίους ο προπονητής φέρεται να εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά λόγω της ιδιότητας του και της απεριόριστης εμπιστοσύνης που έτρεφαν προς το πρόσωπο του οι ανήλικοι.

Το απόγευμα της 1ης Δεκεμβρίου του 2011 αστυνομικοί έκαναν έφοδο στο σπίτι του γνωστού προπονητή, γνωρίζοντας ότι εν απουσία της συζύγου και των παιδιών του, βρισκόταν μέσα με δύο 13χρονα αγόρια.

Σχεδόν ένα χρόνο παρακολουθούσαν τον Σειραγάκη αστυνομικοί της Ασφάλειας Ρεθύμνου. Όλα ξεκίνησαν μετά από κάποιες καταγγελίες γονέων, οι οποίες όμως ήταν κάπως ασαφείς. Οι καταγγελίες δεν μιλούσαν επακριβώς για σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών αλλά για περίεργη συμπεριφορά του προπονητή σε βάρος των ανήλικων, γεγονός που τους είχε ανησυχήσει και τους ανάγκασε εν καιρώ να τα …αποτραβήξουν από τα χέρια του με κάποιο πρόσχημα.

Ο γνωστός προπονητής έπαιρνε ιδιαίτερες προφυλάξεις γεγονός που δυσκόλευε τρομερά τις έρευνές τους ώστε να τον συλλάβουν επ’ αυτοφώρω. Μέσα στη νύχτα, τη μία τους …οδηγούσε στις ερημιές και στα βουνά μέσα από δύσβατα μονοπάτια, την άλλη σε κακοτράχαλες παραλίες και την τρίτη τους «κλείδωνε» έξω από τις κλειστές πόρτες διαμερισμάτων. Σε πολλές περιπτώσεις η προσέγγιση των χώρων από τους αστυνομικούς ήταν παντελώς αδύνατη αφού θα γινόταν αντιληπτή ακόμα και η …ανάσα τους. Υπήρξαν μάλιστα φορές που οι αστυνομικοί της ομάδας κρατούσαν με «τα χίλια ζόρια» την ψυχραιμία τους και κρατούσαν αποστάσεις, φοβούμενοι ότι μία λάθος κίνηση θα τους γύριζε μπούμερανγκ.

Χρειάστηκε κάποιες φορές να «μαζέψουν» με πειστικό τρόπο «διαρροές» και να δείξουν ότι όλα ήταν φυσιολογικά για να μην αποκαλυφθούν σε μία μικρή κοινωνία όπως αυτή του Ρεθύμνου. Υπήρξαν πιέσεις για να τελειώνουν την υπόθεση και μάλιστα αμφισβητήθηκαν -όπως αναφέρεται- όμως απέφυγαν τις βιαστικές κινήσεις, ζυγίζοντας ότι το υλικό που είχαν στην διάθεση τους δεν επαρκούσε για να στοιχειοθετήσουν την κατηγορία.