Του Εμμανουήλ Λιοδάκη, ιεροκήρυκος
Δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερος συνδυασμός σαν αυτόν που σήμερα η Εκκλησία μας παρουσιάζει. Το Ευαγγέλιο του Σπορέως συμπίπτει τώρα με τη σπορά που ετοιμάζουν οι γεωργοί ετοιμάζονται για τη σπορά. Αυτή την εποχή βρήκε και η εκκλησία τον πιο κατάλληλο καιρό για να αρχίσει την σπορά του λόγου του Θεού στις πρόσφορες καρδιές των ανθρώπων. Δεν είναι όμως τυχαίο που πανηγυρικά εορτάζεται και η μνήμη των Αγίων Πατέρων της Ζ' Οικομ. Συνόδου.
Οι Πατέρες δεν είναι μόνο η ευλογημένη κατηγορία που διαθέτουν την εύφορη (γη) ψυχή που ο Ευαγγελικός λόγος βρήκε καρποφορία αλλά είναι ακόμα οι Μεγάλοι Οικουμενικοί διδάσκαλοι που με την θεόπνευστη διδασκαλία τους κατήχησαν όλους αυτούς που ζούσαν μακριά από τις αθάνατες.και σωτήριες ευαγγελικές πηγές.
Με πολλή προσοχή ακόμα σαν έμπειροι γεωργοί ερμήνευσαν τα μυστήρια της πίστεως, για την εδραίωση του ορθόδοξου χριστιανικού λαού. Πόθος τους ήταν, και αυτό φαίνεται από τα συγγράμματά τους, να μην υπάρξει η πρώτη κατηγορία ανθρώπων, που ανήκουν στην παράταξη του πατημένου δρόμου, που δεν δίνουν καμία όημασία όταν στις καρδιές τους σπείρεται ο λόγος του Θεού, αλλά ούτε αφήνουν τις ψυχές τους να ομοιάζουν με το χώμα του δρόμου που θα σκληρυνθεί από το πάτημα των περαστικών και γι' αυτό δε μπορεί ο σπόρος να φυτρώσει και να αυξήσει.
Δεν θέλουν ακόμα να βλέπουν ούτε μέσα ούτε έξω από την Εκκλησία ανθρώπους που να ανήκουν στην δεύτερη κατηγορία που εύκολα, όταν ακούνε το κήρυγμα ενθουσιάζονται, με την πρώτη δοκιμασία όμως απελπίζονται και αλλάζουν πορεία. Αυτή η κατηγορία ομοιάζει με την «πέτραν και φυέν-ο σπόρος-εξηράνθη, δια το μη έχει ικμάδα». Αλήθεια! Πόσοι τέτοιοι χριστιανοί υπάρχουν γύρω μας που έχουν επιφάνεια, αλλά δεν έχουν βάθος και ο θείος λόγος όταν έρθουν οι πρώτες δοκιμασίες ξηραίνεται, γιατί δεν έχουν ρίζα. Οι Πατέρες δεν μένουν ικανοποιημένοι ούτε με την τρίτη κατηγορία των χριστιανών.
Γιατί οι άνθρωποι αυτοί έχουν βέβαια καλή διάθεση, αλλά οι πολλές μέριμνες γεμίζουν την ψυχή τους με αγκάθια, που ενώ βλαστάνει ο σπόρος και φθάνει μέχρι το στάδιο της καρποφορίας, εξαιτίας των μεριμνών, συμπνίγεται από τα αγκάθια που είναι άγρια και καταστρέφουν τους καλούς βλαστούς. Πόσο χαίρεται όμως η Εκκλησία όταν βλέπει χριστιανούς που ανήκουν στην τέταρτη κατηγορία που φρόντισαν με τον αγώνα, την εξομολόγηση και την Θεία Κοινωνία να ετοιμάσουν αγαθή και εύφορη ψυχή. Έτσι στην καρδιά τους ο διάβολος δεν βρίσκει τόπο για να σπείρει ζιζάνια.
Άγρυπνοι οι χριστιανοί αυτοί διαφύλαξαν το χωράφι αυτό που λέγεται ψυχή και με τα δάκρυα της μετάνοιας πότισαν τον θείο σπόρο για να βλαστήσει και να ανθοφορήσει και στον κατάλληλο καιρό να δώσει τους καρπούς της αρετής. Μακάριες και τρισευτυχισμένες οι ψυχές που με την αξίνα της ευσεβείας κατάφεραν να ετοιμάσουν έδαφος σπάζοντας τα βράχια του εγωισμού και της μοιρολατρίας για να καρποφορήσει ο θείος λόγος. Τέτοιες καρποφόρες ψυχές διέθεταν οι Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες των οποίων την ιερή μνήμη τιμά σήμερα 16 Οκτωβρίου η Εκκλησία μας.
Αυτοί πράγματι είχαν καθαρές ψυχές που δέχτηκαν τον σπόρο του Θείου Σπορέως για να δεχθεί τον σωτήριο λόγο του Θεού. Να τις καθαρίσουμε κι εμείς με την εξομολόγηση και στη συνέχεια να ποτίσουμε το πρόσφορο αυτό χωράφι με τα δάκρυα της μετάνοιας. Τότε να είμαστε βέβαιοι ότι η καρποφορία των θείων αρετών θα είναι πλούσια.
