«Ιφιγένεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου» χαρακτηρίζει τη Βιάννο ο Του Κάστρου Ταχυδρόμος, Δημήτρης Ν. Θεοδοσάκης, ο οποίος μίλησε στην «Π» με αφορμή το βιβλίο του «Μαρτυρική Βιάννος. Από την Κατοχή στο Ολοκαύτωμα (δεύτερος τόμος).
«Είναι μία αναφορά στην περίοδο της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα, τότε που ο φασισμός έβγαλε πλέον το προσωπείο του κι έκανε αυτά τα φρικιαστικά εγκλήματα. Η Βιάννος ήταν μια Ιφιγένεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που αφού θυσιάστηκε την εγκατέλειψαν», τόνισε ο κ. Θεοδοσάκης.
Σημείωσε ότι «πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να πούμε στους νεότερους ότι θα πρέπει πάση θυσία να υποστηρίζουμε τη Δημοκρατία με τα τόσα της προβλήματα και όχι να ακολουθήσουμε το φόβο που έχει γεμίσει πλέον τις καρδιές των Ευρωπαίων πολιτών με την έξαρση των εθνικιστικών κινημάτων».
Θεωρεί πως αν κάποτε «πέσει» το οικοδόμημα της Ευρώπης από τα εθνικιστικά κινήματα , κινδυνεύουν οι λαοί να αντιμετωπίσουν ανάλογα φοβερά γεγονότα. «Θα πρέπει να ξεσκεπάσουμε το χθες, να δούμε το πικρό χθες για να οικοδομήσομε ένα καλύτερο αύριο», τόνισε.
Ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου, Ανδρέας, καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., γράφει για το βιβλίο:
«Το ολοκαύτωμα της Βιάννου και οι θηριωδίες των ναζί ενέπνευσαν το Βιαννίτη ποιητή να ασχοληθεί με τη συγγραφή του παρόντος βιβλίου. Ο επιδέξιος συγγραφέας δεν αρκέστηκε σε μια απλή καταγραφή ιστορικών γεγονότων, αλλά κατόρθωσε με κόπο και σπουδή να συγκεντρώσει πληροφορίες και μαρτυρίες, πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό, ονόματα και διηγήσεις για τους σπουδαίους εκείνους κατοίκους της Βιάννου του 1943, που με γενναιότητα, περηφάνεια και μεγαλείο ψυχής, στάθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα και θυσιάστηκαν. Τους ανθρώπους που θρήνησαν για τα αγαπημένα τους πρόσωπα, τα οποία τόσο άδικα και αδόκητα έχασαν τη ζωή τους.
Με καθαρότητα και απλότητα λόγου κατάφερε να προσεγγίσει τη μεγαλύτερη καταστροφή που προκλήθηκε στην αγιοτόκο και ηρωοτόκο κρητική γη. Να φέρει τους αναγνώστες σε κοινωνία και επαφή με τον τόπο, αλλά κυρίως με τις πονεμένες μορφές των ηρώων της Βιάννου, μαρτυρώνοντας και υπενθυμίζοντας ότι οι κύριοι και βασικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας είναι πάντοτε οι άνθρωποι».
