Δίδαξα το μάθημα των θρησκευτικών 30 χρόνια. Αισθανόμουν ευχαρίστηση και υπερηφάνεια αναλύοντας τις υψηλές αξίες της ορθοδοξίας. Η ουσιαστική διδασκαλία στα παιδιά δεν είναι λόγια, αλλά είναι κυρίως βίωμα στο σπίτι του Θεού που μεταφέραμε το Σχολείο κάθε Κυριακή. Δεν είμαι θρησκόληπτος ορθόδοξος, διδάχτηκα να είμαι όπως οι περισσότεροι Έλληνες. Ζηλεύω τους πιστούς και θεωρώ τη θρησκεία το άλας που εμποδίζει τη σήψη του λαού και όχι το όπιο που τον δηλητηριάζει. Αντανάκλαση της υπαρξιακής αναζήτησης και ανακούφιση στο βάρος της υπαρξιακής αγωνίας.
Η συμπεριφορά του υπουργού Εθνικής Παιδείας προς τη θρησκεία προκαλεί τους ορθόδοξους Έλληνες. Έχει την εντύπωση ότι ακόμη διευθύνει την εφημερίδα Αυγή και όχι την εκπαίδευση των Ελλήνων. Ο λαός μας εμπιστεύθηκε να διαχειριστούμε τη βαθιά οικονομική κρίση και να τον απαλλάξομε από τη λιτότητα. Δεν μας είπε να διαλύσομε τα πάντα, να εκθεμελιώσομε το κράτος που κτίζαμε αιώνες με αίμα. Η γιγάντια προσπάθεια των Σχολείων που έχετε αναλάβει να διευθύνετε πρέπει να έχει τελικό αποτέλεσμα την παιδεία, την μόρφωση των νέων. Έχομε σκεφθεί ποτέ όλοι όσοι μιλούμε για την εκπαίδευση τι σημαίνει μόρφωση. Η συμφωνία με μια ιδεώδη παιδαγωγική πρότυπη μορφή την οποία ορίζει το Σύνταγμα για να μένει σταθερή και να μην αλλάζει από κάθε υπουργό. Τα παιδαγωγικά ιδεώδη δεν καθορίζονται αυθαίρετα και τυχαία. Αντλούνται πρώτα από τη μακροχρόνια εθνική παράδοση. Η νέα γενιά πρέπει να πατήσει στέρεα στο παρελθόν για να αντικρίσει με βεβαιότητα το μέλλον. Στη χώρα μας τα εκπαιδευτικά ιδεώδη κινήθηκαν στις αξίες του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού.
Έχομε κοινοβουλευτική δημοκρατία και Σύνταγμα από το οποίο ξεκινούν τα καθήκοντα του υπουργού και όλων. Το Σύνταγμα στο άρθ. 16 παραγγέλνει στην εκπαίδευση και στον Αρχηγό της (θέλω την ηθική πνευματική επαγγελματική φυσική αγωγή των Ελλήνων. Την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και διάπλαση ελεύθερων και υπεύθυνων πολιτών). Ορίζει με λεπτομέρεια τις αρετές του μορφωμένου που έχει καθήκον η εκπαίδευση να πραγματοποιήσει.
Ο υπουργός οραματιζόμενος την πορεία της ευρύτερης κοινωνίας, τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς συσχετισμούς προς τα πού κατευθύνονται, συντονίζει, εμπνέει και κατευθύνει με ασφάλεια την εκπαίδευση μέσα από την πολυπλοκότητα της παγκοσμιότητας. Δεν κολλά στις ξεπερασμένες μαρξιστικές ιδεολογίες. Με νόμους εξειδικεύει και κατανέμει τους γενικούς και μακροχρόνιους σκοπούς χωρίς να ξεφεύγει από το Σύνταγμα. Αυτό είναι το καθήκον του. Με ποια μαθήματα και με ποια μέθοδο θα επιτευχθεί η εθνική και θρησκευτική συνείδηση υπάρχουν άριστοι ειδικοί επιστήμονες που θα ορίσουν και τα μαθήματα και τη μέθοδο και την οργάνωση του Σχολείου.
Σε μια οργανωμένη κοινωνία δεν είναι “αποφασίζομε και διατάσσομε”. Αν θέλει άλλη πορεία, άλλη φιλοσοφία άλλη ιδεολογία, αλλάζει το Σύνταγμα και το πολίτευμα. Τον υπουργό τον ενοχλούν όλοι με τη σειρά θεσμοί που στήριξαν την ελληνική κοινωνία. Δεν του αρέσουν οι παρελάσεις, πρέπει να σταματήσουν. Η πρωινή προσευχή στα σχολεία να καταργηθεί. Η αριστεία είναι ρετσινιά, τα αρχαία Ελληνικά και τα θρησκευτικά πρέπει κα καταργηθούν στα Σχολεία. Η ιδιωτική εκπαίδευση δεν μας χρειάζεται. Αν παρακολουθήσομε την πορεία των απαιτήσεων του υπουργού βλέπομε γενικά ότι κτυπάνε το προαιώνιο σύνθημα που από την εποχή του Ομήρου κράτησε ζωντανό το ελληνικό έθνος. (Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια). Αντίθετα προβάλλονται τα μαρξιστικά συνθήματα. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Ο χωρισμός της εκκλησίας και του κράτους. Ο χωρισμός του Σχολείου και της θρησκείας.
Η ελληνική αριστερά ως επί το πλείστον κομμουνιστικής προέλευσης λάτρεψε το σταλινικό καθεστώς που έκλεισε τις εκκλησίες και απαγόρευσε τη θρησκεία. Τους σκοπούς και τους στόχους της εκπαίδευσης στην Ελλάδα δεν τους καθόρισε ούτε ο Μαρξ ούτε ο Σμιθ. Τους καθόρισε ο Όμηρος, ο οποίος την Ελλάδα πεπαίδευκεν. Ο σημερινός κομμουνιστής υπουργός σκοπεύει να αλλάξει την πορεία της εκπαίδευσης προς την ιδεολογία του και να διασπάσει την προαιώνια ελληνοχριστιανική ενότητα. Τα δύο βαθιά ρεύματα του ορθόδοξου χριστιανικού μυστικισμού και του ελληνικού κλασικού ανθρωπισμού δεν έπαψαν ποτέ να διαπερνούν την Ελληνική εκπαίδευση. Την ορθοδοξία οι Έλληνες την θεωρούν εθνική θρησκεία συνυφασμένη με τα ήθη και τα έθιμα, την οικογενειακή τους ζωή και τον τόπο τους. Οι μεγάλες χριστιανικές γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, Ευαγγελισμός κλπ είναι σύμβολα σημεία αναφοράς και μεγάλες ημέρες των Ελλήνων οπότε το εθνικό σύνολο αισθάνεται περισσότερο την ενότητα
Ανεξάρτητα από αυτά, η θρησκευτικότητα είναι γνώρισμα του ανθρώπου και πηγάζει από τη φύση του. Η μεταφυσική τάση να συνδέσει την πεπερασμένη υπόστασή του με την άπειρον δύναμη είναι βιωμένη ως θείον. Συγχρόνως είναι και κοινωνικός θεσμός. Με τις δοξασίες και τη λατρεία του παγιώνει μορφές συμπεριφοράς και σχέσεις που θεμελιώνουν τη συνοχή της κοινωνίας. Οι πολιτικοί δεν λείπουν από τις θρησκευτικές γιορτές. Η θρησκεία συγκίνησε τις ανθρώπινες μάζες βαθύτερα από την επιστήμη. Οι πολιτικοί που χρησιμοποίησαν τη δύναμη της θρησκείας πέτυχαν. Το πρόβλημα δεν είναι αν θα πρέπει να διδάσκονται στα Σχολεία τα θρησκευτικά, αλλά αν διδάσκονται σωστά, για να μην έχομε τη διαστρέβλωση των δογμάτων που οδηγεί στον τζιχαντισμό.
Η ανεξιθρησκία του άρθρου 13 του Συντάγματος προϋποθέτει μια επικρατούσα επίσημη θρησκεία του κράτους το οποίο απλώς μπορεί να ανέχεται υπό ορισμένους όρους και υπό προϋποθέσεις και άλλες θρησκείες. Αυτές υπακούουν και σέβονται τους νόμους της χώρας που τις φιλοξενεί. Ο προσηλυτισμός απαγορεύεται. Δεν μας χρειάζεται η διαφήμιση της μαντήλας στις παρελάσεις.
Κύριε Υπουργέ αφήστε το ειρωνικό χαμόγελο και αλλάξετε πορεία.
Συνεργαστείτε με την Εκκλησία. Οι Έλληνες δεν είναι και ούτε ποτέ θα γίνουν κομμουνιστές μπολσεβίκοι. Θα συνεχίσουν να μάχονται υπέρ βωμών και εστιών. Η Εκκλησία πάντα θα αποτελεί το τελευταίο αποκούμπι, τη σανίδα σωτηρίας σε μαύρες εποχές λιτότητας. Η γριούλα που της κόπηκε η σύνταξη θα φεύγει κάθε Κυριακή από την εκκλησία ανανεωμένη, γεμάτη όρεξη για ζωή, αλαφρωμένη από την υπαρξιακή αγωνία και τη φτώχεια.
* Ο Στέλιος Μανουσέλης είναι εκπαιδευτικός
