Η μέχρι το 1952 άλλοτε κραταιά αυτοκρατορία της Μεγάλης Βρετανίας με αποικίες και στις πέντε ηπείρους του πλανήτη, η οποία σήμερα ονομάζεται Ηνωμένο Βασίλειο αναφέρεται δε ως και Μ. Βρετανία, είναι γνωστή για την πολιτική της, τον πολιτισμό της και την οικονομία της.
Μπορεί να μην έχει την προπολεμική αίγλη της λόγω της συμμετοχής της ως πρωταγωνίστριας στον πόλεμο ενάντια στον φασισμό, δεν παύει όμως να είναι μια μεγάλη, δυναμική κρατική οντότητα που η ιστορία της δεν της το επιτρέπει να έχει θέση ως μέλος σε μια ασύνδετη ΕΕ υπό την ηγεμονία της Γερμανίας.
Μιας γερμανικής Ευρώπης των συμφερόντων του εθνικισμού, της βάρβαρης λιτότητας με σωρεία δυσεπίλυτων προβλημάτων, με κορυφαίο αυτών των προσφύγων μεταναστών.
Επανειλημμένα η Βρετανία είχε ζητήσει από την ΕΕ υπό την απειλή της ότι θα εγκαταλείψει αυτήν, εάν δεν εκχωρηθούν μεγαλύτερες αρμοδιότητες καί περισσότερη κυριαρχία στα μέλη της, οι Βρυξέλλες όμως δεν ανταποκρίθηκαν διότι το Βερολίνο έχει επιλέξει το δικό του αυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης που εξυπηρετεί τα δικά του και μόνο συμφέροντα. Βλέποντας επιπλέον και τη μεγάλη δυσπραγία της ΕΕ καθώς και του ότι οι εισφορές της προς αυτήν είναι πολύ μεγαλύτερες από τις απολαβές της, αποφάσισε με το γνωστό δημοψήφισμα του Ιούνη του τρέχοντος έτους να ζητήσει από τους Βρετανούς πολίτες την αποδέσμευσή της και το πέτυχε με μεγάλη πλειοψηφία.
Ξεφεύγοντας με αυτό τον τρόπο από το γραφειοκρατικό σύμπλεγμα των Βρυξελλών με τους δυσκίνητους μηχανισμούς και με το οπλοστάσιο που διαθέτει όπως 1) Το Σίτι του Λονδίνου η μικρή και ανθηρή αυτή πολιτεία του Λονδίνου, ένα ημιαυτόνομο κρατίδιο με πολλά προνόμια και ιδιόρρυθμο κλίμα, φιλοξενεί μεγάλα επιχειρηματικά και χρηματοοικονομικά κέντρα και κολοσσούς δισεκατομμυριούχων της παγκόσμιας οικονομίας. Την τράπεζα της Αγγλίας, το χρηματιστήριο του Λονδίνου, όλες τις βρετανικές τράπεζες, παραρτήματα των 384 ξένων τραπεζών, 70 αμερικανικές τράπεζες, εκδοτικά συγκροτήματα, οικονομικά μονοπώλια, την τράπεζα του Βατικανού, την Ομοσπονδιακή Τράπεζα Αποθεμάτων των ΗΠΑ κ.α.
Έγινε μαγνήτης για το διεθνές κεφάλαιο και το σπίτι των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη. 2) Την τεχνογνωσία που διαθέτει με την εμπειρία και τη στρατηγική της σκέψη αν χρειαστεί (γιατί στην οικονομία αρκεί μια αλλαγή για να βρεθεί κανείς από τους ουρανούς στα τάρταρα) θα διαπραγματευτεί και θα συνάψει συμφωνία για ένα μοντέλο τύπου Νορβηγίας - Καναδά με ειδικό εμπορικό και επενδυτικό καθεστώς για να ανακτήσει ξανά τη θέση που της ανήκει στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι.
Ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας ο πολύς κ. Σόιμπλε, γνωρίζει πολύ καλά ότι με βάση τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2016 το εμπορικό έλλειμμα της Βρετανίας από τις συναλλαγές της με την ΕΕ αυξήθηκε σε 24 εκατομ. αγγλικές λίρες, που σημαίνει ότι η μεγάλη κερδισμένη από τις δοσοληψίες με τη Βρετανία είναι η ΕΕ.Πάραυτα ο κύριος αυτός συνεχίζει να απειλεί ότι η Βρετανία μετά από την έξοδο της από την ΕΕ δεν θα έχει τα προνόμια πρόσβασης στην ενιαία αγορά που απολαμβάνουν χώρες που δεν συμμετέχουν στην ΕΕ όπως Ελβετία- Νορβηγία και συνεχίζει ακάθεκτος να απειλεί για το κλείσιμο των εμπορικών συνόρων. Είναι τόσο μεγάλο το μίσος του όχι μόνο εναντίον της Βρετανίας αλλά και των άλλων χωρών (βλέπε Ελλάδα) ως γνήσιος απόγονος της ναζιστικής Γερμανίας. Τα δύσκολα προβλήματα που θα προκύψουν για τη μετά ΒΡΕΧΙΤ εποχή αφορά τις 27 χώρες της ΕΕ με στασιμότητα της οικονομίας υψηλή ανεργία, προσφυγικό-μεταναστευτικό, ασφάλεια συνόρων για την επίλυση των οποίων, όπως φαίνεται δεν υπάρχει η μεταξύ των κρατών συνοχή για την αντιμετώπισή τους.
Η σημερινή τραγική κατάσταση που υπάρχει στην Αφρική και στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής που αγγίζει όλο τον πλανήτη με πρώτη την Ευρώπη πιθανόν να είναι και η ταφόπλακά της. Πώς, πότε και γιατί συμβαίνουν αυτά τα γεγονότα στις αναφερόμενες περιοχές έχουν αναλυθεί από διαπρεπείς αναλυτές της πολιτικής.
Οι διαμάχες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για το ποιος θα έχει τον έλεγχο των παραπάνω αναφερόμενων περιοχών έφεραν τις ανατροπές των καθεστώτων Ιράκ, Λιβύης, Αιγύπτου, σημερινό εμφύλιο της Συρίας, με την Ευρώπη παρούσα η οποία απλώς κώφευε, ελλείψει τώρα και τριάντα χρόνια ηγεσιών του πολύ μεγάλου πολιτικού μεγέθους.
* Ο Βασίλης Αναγνωστόπουλος είναι συντ/χος τραπεζικός, πρώην δ/ντής Ιονικής Τράπεζας
