Στην Ιεράπετρα και σ’ άλλες περιοχές, εγγύς και μακράν, τις τελευταίες μέρες ζήσαμε κατάπληκτοι, στενοχωρημένοι, αποσβολωμένοι την πρόσφατη αιφνίδια εκδημία του μακαριστού πλέον, αγαπητού, σωστού, ακέραιου, ολοκληρωμένου με πλούσιο και σημαντικό έργο Μητροπολίτου κυρού Ευγενίου που τόσο νωρίς κοιμήθηκε στα εννιάμερα της αγαπημένης μητέρας του Ροδάνθης.

Επεισή συμβαίνει να μένουμε συχνά στην Ιεράπετρα πολύ κοντά στην κρύπτη που είναι κάτω από το ιερό του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη κοντά στην Αγία Φωτεινή και το Πνευματικό Κέντρο, στον τάφο δηλαδή των Μακαριστών Μητροπολιτών Ιεράπετρας και Σητείας Φιλοθέου του Α’, Φιλοθέου του Β’ και Ευγενίου, παρακολούθησα αρκετές ακολουθίες που γίνονται το Σαρανταλείτουργο που ορίσθηκε και βίωσα την κατάνυξη, την ολόθυμη συμμετοχή πολλών και τον πορβληματισμό όλων και το απρόσμενο πλήγμα στην τοπική εκκλησία, αλλά βλέποντας όλα να συνεχίζονται κανονικά, υποδειγματικά ένιωσα ανακούφιση.

Βεβαίως υπάρχει ο άξιος και αγαπητός τοποτηρητής, Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γεράσιμος και ο εξίσου άξιος, αγαπητός σε όλους και βαθύς γνώστης των ζητημάτων της περιοχής πρωτοσύγκελλος κ. Κύριλλος.

Είναι γνωστό επίσης ότι το σύστημα διοίκησης της Εκκλησίας διέπεται από κανόνες που εφαρμόζονται αυστηρά αλλά δίκαια και τηρούνται από όλους. Δεν είναι ελαστικοί ούτε κάνει ο καθένας ό,τι θέλει.

Κοιμήθηκε ο “εις τύπον και τόπον Χριστού” Μητροπολίτης, όλα όμως συνεχίζονται ομαλά και αδιατάρακτα. Νιώθει κανείς της αιωνιότητα της αγίας Εκκλησίας μας.

Σκεφτόμουν και τη διοίκηση - λειτουργία της Πολιτείας. Τι γίνεται στις περιπτώσεις αλλαγών, προκήρυξης εκλογών; Λειτουργεί κάτι σωστά; Ή επικρατεί διάλυση, αδιαφορία, ωχαδερφισμός; Ιδιαίτερα μετά την κατάργηση της αξιολόγησης, που πρέπει να είναι ορθή και αντικειμενική. Ασφαλώς υπάρχουν και οι ευνείδητοι.

Τι συμβαίνει με την πλημμυρίδα των τροπολογιών και φωτογραφικών διατάξεων; Υπάρχει άλλος δρόμος για την “όμορφη και παράξενη πατρίδα μας” από την συνεννόηση, σύμπνοια, συναίνεση, δίκαιη κατανομή των βαρών, εφαρμογή των νόμων και σωστή εκτέλεση του καθήκοντος από τον καθένα μας, σύμφωνα και με το παράδειγμα της αιώνιας Εκκλησίας μας; Πιστεύω όχι...

Η Εκκλησία δίνει λύση στο πρόβλημα και μέγα μυστήριο του θανάτου με τη χαρμολύπτη, τον Σταυρό και την Ανάσταση του Ιδρυτή της, Οδηγητή και Σωτήρα μας Χριστού, την μετάνοια στις αστοχίες, την αιώνια ζωή όλων των πιστών, που τηρούν το λόγο του Θεού.

Γι’ αυτό και η ταφή του μακαριστού Ευγενίου έκλεισε με τον αναστάσιμο ύμνο “Χριστός Ανέστη...” Αιωνία του η μνήμη. Την ευχή του να έχουμε...

Ι.Ν.Π