Κείμενο Αρης Βασιλειάδης

Φωτογραφίες Αλίντα Μαυρογένη

Το χαμόγελο ενός ανθρώπου σημαίνει πολλά. Και αξίζει ακόμα περισσότερα όταν εκφράζει το θαυμασμό του για κάποιο άλλο. Όταν μάλιστα αυτός ο άλλος είναι η Μαρινέλλα, τα πράγματα παίρνουν μια ιδιαίτερη τροπή που κρύβει μεγάλες εκπλήξεις. Ο Φρέντυ Πυτιλάκης αντίκρισε για πρώτη φορά τη Μαρινέλλα έντεκα χρονών.

Οι γονείς του μετά από επίμονες παρακλήσεις του δεν άντεχαν άλλο και πήγαν όλοι μαζί στη “Νεράιδα” όπου η Μαρινέλλα εμφανιζόταν εκείνη την περίοδο. Ήδη ήταν μύθος και ο μικρός Φρέντυ δε χόρταινε να τη βλέπει. Τα παιδικά του μάτια ανακάλυπταν αργά και ηδονικά ένα καινούργιο σύμπαν. Το φαινόμενο “Μαρινέλλα” έμοιαζε στα μάτια του μ' έναν ανεξερεύνητο πλανήτη, ο οποίος μάλιστα σχεδόν είκοσι πέντε χρόνια μετά συνεχίζει να τον μαγεύει το ίδιο. Αν όχι και περισσότερο.

Η πρώτη γνωριμία τους όμως έγινε νωρίτερα και αποδείχτηκε σημαδιακή. Ήταν επτά χρονών όταν κέρδισε σε μια γιορτή το δίσκο της Μαρινέλλας “Σ' αγαπώ”. Αμέσως του τράβηξε την προσοχή. Τον άκουγε κάθε μέρα θέλοντας να μάθει όλο και περισσότερα για την τραγουδίστρια που του έκλεψε την καρδιά. Και επειδή οι πραγματικές αγάπες δεν σβήνουν ποτέ η λατρεία του για τη Μαρινέλλα χρόνο με το χρόνο όλο και δυνάμωνε. Δεν χόρταινε να τη βλέπει, να την ακούει, να μαθαίνει λεπτομέρεις για τη ζωή της, για το πόσο άλλαξε τα δεδομένα στο χώρο της διασκέδασης. Παράλληλα άρχισε σαν μανιώδης συλλέκτης να μαζεύει και να αγοράζει ό,τι είχε να κάνει με εκείνη.

Σήμερα μπορεί να είναι περήφανος - και αν υπήρχε κατηγορία θαυμαστών στα ρεκόρ Γκίνες σίγουρα θα είχε κερδίσει – για την τεράστια συλλογή του. 160.000 φωτογραφίες της μεγάλης ερμηνεύτριας, βίντεο, δίσκοι, τηλεοπτικές συνεντεύξεις, εφημερίδες, περιοδικά, αφιερώματα, προγράμματα, αφίσες, ηχητικά ντοκουμέντα, σπάνια δισκογραφία, οπτικό υλικό, εκπομπές. Ένα μοναδικό υλικό που ακολουθεί βήμα βήμα, ανάσα ανάσα τη Μαρινέλλα τόσο στην προσωπική της ζωή όσο και στην επαγγελματική αναδεικνύοντας το άρωμα του μύθου που τη συνοδεύει όλα αυτά τα χρόνια. Εκεί αποτυπώνονται τόσο το σπάνιο ταλέντο της όσο και οι αγωνίες της, οι ανησυχίες, τα ερωτηματικά και τελικά ο χαρακτήρας της που δεν σταματάει να βάζει στόχους και να τους κατακτάει.

Το σπίτι του Φρέντυ Πυτιλάκη είναι όπως και τα όνειρά του, πλημμυρισμένο από την αύρα αυτής της σπάνιας καλλιτέχνιδος και, όπως λέει ο ίδιος, επιθυμία του είναι να τη μοιραστεί με τους χιλιάδες θαυμαστές της σ΄ όλον τον κόσμο. Στα σχέδιά του είναι να δημιουργήσει άμεσα ένα Κέντρο Έρευνας, Τέχνης και Πολιτισμού αφιερωμένο στη Μαρινέλλα και το έργο της. Εκεί θα είναι ταξινομημένο όλο το αρχείο του για να μπορέσουν όλοι να μάθουν, να μελετήσουν, να αναλύσουν, να απολαύσουν, να συζητήσουν και να προσεγγίσουν το φαινόμενο που λέγεται “Μαρινέλλα”.

Η φιλία του Φρέντυ με τη Μαρινέλλα μετράει αρκετά χρόνια. Άρχισε στο Ηρώδειο, στην παράσταση “Γυναικών Πάθη”, όταν εκείνος ήταν 16 χρονών και την είδε από κοντά στο τέλος της παράστασης. Συνεχίστηκε το 1998 όταν πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι με επιτυχία και η Μαρινέλλα τον συμβούλευε. Δεν ξεχνάει βέβαια τη ζεστή αγκαλιά της στο καμαρίνι του Ηρωδείου, μετά τη θριαμβευτική της συναυλίας “Η Μαρινέλλα τραγουδά και θυμάται”, όταν της ψιθύρισε τρέμοντας “σ' αγαπώ” και εκείνη του απάντησε “και εγώ σε αγαπώ”, συμπληρώνοντας “έχεις το όνομα Φρέντυ που πρωταγωνιστεί στη ζωή μου μαζί με τον Φρέντυ Γερμανό και τον Φρέντυ Σερπιέρη”.

Μερικά χρόνια αργότερα, ξανά στο Ηρώδειο, στη συναυλία της “Με βάρκα το τραγούδι” κατά τη διάρκεια ενός τραγουδιού της φώναξε “δασκάλα”, κάτι που της άρεσε τόσο πολύ που κράτησε το στιγμιότυπο στη ζωντανή ηχογράφηση του δίσκου της εξηγώντας πως και εκείνη θεωρεί δασκάλα της τη Σοφία Βέμπο.

Λένε ότι οι μεγάλες αγάπες πάνε στον Παράδεισο. Δεν πάνε μόνο. Τον ζούνε και εδώ.