Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στην ομάδα των γιατρών της Εντατικής Παίδων του ΠΑΓΝΗ, στους παιδιάτρους αλλά και στους παιδοπνευμονολόγους του νοσοκομείου απευθύνει μέσω της “Π” μια Ηρακλειώτισσα μητέρα μετά τη νοσηλεία τού μόλις 3,5 ετών γιου της με πνευμονία στο νοσοκομείο. Η κ. Ξένια Αβραμή νιώθει ευγνωμοσύνη για τους γιατρούς που όπως λέει έσωσαν το παιδί της, στάθηκαν δίπλα της ανθρώπινα και δεν της ζήτησαν τίποτε.

Σε επιστολή της στην “Π” αναφέρει:

“Τον φετινό Ιούνιο εντελώς ξαφνικά μέσα σε 5 ώρες η γαστρεντερίτιδα του μικρού μου γιου εξελίχθηκε σε πνευμονία και ο Γολγοθάς μόλις άρχιζε...

Κάνουμε εισαγωγή στο Βενιζέλειο και την 4η μέρα με ενημερώνουν οι γιατροί ότι μας μεταφέρουν στην Εντατική του ΠΑΓΝΗ. Τα πράγματα ήταν δύσκολα.

Ήξερα ότι ο γιος μου είχε υγρό στους πνεύμονες και μου είπαν ότι θα έκαναν παρακέντηση. Φτάνοντας εκεί μου πήραν το 3,5 ετών αγοράκι μου και μου είπαν απλώς περιμένετε να σας ενημερώσουμε... Πέρασαν κάποιες ώρες ακούγοντας το γιο μου να φωνάζει και να είναι η πρώτη φορά που έφευγε από κοντά μου, δε θέλω να θυμάμαι αυτές τις ώρες.

Και επιτέλους άνοιξε η πόρτα.

Εκεί μέσα στην Εντατική μάς έκαναν πλήρη ανάλυση για την κατάσταση του γιου μας. Ναι, είχε πνευμονία, ναι είχε υγρό στους πνεύμονες, ναι είχε το μικρόβιο του πνευμονιόκοκκου, αλλά δεν είχε πυρετό και η κλινική του εικόνα ήταν άψογη. Είχε όρεξη για παιχνίδι, για κουβέντα, για φαγητό, οπότε απλά μας είπαν ότι εμείς ως Εντατική κρίνουμε ότι θα αντιμετωπίσουμε την κατάσταση με ενδοφλέβια αντιβίωση και όχι με παρακέντηση και φυσικά σε θάλαμο απλό, όχι εκεί, αλλά δίπλα στην Παιδιατρική. Έτσι έμεινε μόνο 24 ώρες μόνος του χωρίς τη μαμά του.

Ήταν το μόνο βράδυ που έφυγα από το νοσοκομείο να πάω να δω τον άλλο μου γιο, τον κατά 1 χρόνο μεγαλύτερο και έφυγα ήσυχη.

Όταν είδα από κοντά την Εντατική, τη δουλειά, την κατάθεση ψυχής, την προσπάθεια να είναι καλά ο γιος μου με την τηλεόρασή του, με την κουβέντα των γιατρών, τα καρτούν και το φαγητό του τα έχασα. Ύστερα δίπλα στην Παιδιατρική οι γιατροί, η ομάδα των παιδοπνευμονολόγων η ηρεμία τους, η πλήρης ενημέρωση, οι εξετάσεις του. Μέτραγαν και υπολόγιζαν τις ακτονογραφίες να είναι λίγες για τη ραδιενέργεια ενώ εγώ τους έλεγα πότε θα κάνει ακτινογραφία να δούμε αν υποχώρησε το υγρό και πόσο, και εκείνοι όλοι τους ήρεμοι να μου μιλάνε.

Και ύστερα από 20 ολόκληρες μέρες επιτέλους φύγαμε.

Μετά από αυτό που ζήσαμε, νιώθω την ανάγκη να πω ένα μεγάλο “Ευχαριστώ” σε αυτούς τους γιατρούς που έσωσαν το παιδί μου, στάθηκαν δίπλα μου και δεν μου ζήτησαν τίποτα.

Σε εκείνους που με ήθος, γνώση, ανθρωπιά, δίνουν τη ζωή τους, την ψυχή τους ολόκληρη στα παιδιά. Ευχαριστώ θερμά την ομάδα της Εντατικής του ΠΑΓΝΗ όπως και την ομάδα παιδοπνευμονολόγων του ΠΑΓΝΗ και ιδιαίτερα την κα Μιχαηλίδου Εύη για την πολύτιμη βοήθειά\ τους”.