ΠΩΣ ΒΙΩΣΕ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΤΟΥ ΡΙΟ Ο ΜΕΣΣΑΡΙΤΗΣ ΑΘΛΗΤΗΣ
ΓΙΑ... ΜΙΣΗ ΧΕΡΙΑ ΕΚΤΟΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ Ο ΧΑΝΙΩΤΗΣ ΤΣΑΠΑΤΑΚΗΣ
Για... μισή χεριά ο Αντώνης Τσαπατάκης έμεινε εκτός μεταλλίων στα 100μ. πρόσθιο κατηγορίας SB4 των Παραολυμπιακών Αγώνων του Ρίο. Ο Χανιώτης κολυμβητής στο πρώτο 50άρι γύρισε δεύτερος, όμως στο δεύτερο 50άρι και στη μονομαχία του με τον Φουέντες Γκαρσία με τρόπαιο την τρίτη θέση, νικητής βγήκε ο δεύτερος. Έτσι με επίδοση 1:37.69 έμεινε τέταρτος, ωστόσο η εμφάνισή του ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετική και από λεπτομέρειες έμεινε εκτός μεταλλίων. Στο μεταξύ, από τον στίβο ήρθε το 6ο ελληνικό μετάλλιο.
Η Δήμητρα Κοροκίδα, σχεδόν 10 μήνες μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ντόχα, χθες, με καλύτερη βολή στα 4 μέτρα 28 εκατοστά, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στη σφαίρα κατηγορίας F53. Η επίδοσή της αποτελεί εφετινό προσωπικό ρεκόρ, αφού ήρθε στο Ρίο με 4.27. Οι βολές της Κοροκίδα ήταν 4.17, 4.27, 4.28, 3.83, 4.10 και 4.22.
• Χάλκινο μετάλλιο για την ελληνική ομάδα ΒC3, 8-1 την Σιγκαπούρη στο μικρό τελικό του Μπότσια.
“Απόλυτη ευτυχία”...
Ανέβηκε στην κορυφή του κόσμου και τώρα ο Μανώλης Στεφανουδάκης από το Ρίο, προχώρησε σε μια εξομολόγηση από καρδιάς και μιλάει για την επίτευξη του στόχου του, για τις δυσκολίες και ευχαριστεί όλους όσοι τον στήριξαν. Αφιέρωσε το μετάλλιο στην Παναγιά, στην κόρη του και στην αντιπεριφερειάρχη κα Μανασάκη.
Η ίδια αμέσως του απάντησε: “Μανώλη μου σε ευχαριστούμε πολύ που παραμένεις σεμνός και ταπεινός κατακτώντας τις νίκες σου με το σθένος και το ήθος και που σε διακρίνει. Εγώ σε ευχαριστώ διπλά, μου δίνεις δύναμη και κουράγιο για να συνεχίσω και να κερδίσω.
Σε ευχαριστώ πολύ Μανώλη!”
Διαβάστε τον...
“Τέσσερα χρόνια πέρασαν από την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Λονδίνο.
Τέσσερα χρόνια σκληρής δουλειάς, πολλές φορές κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες, μέσα στη βροχή και το κρύο του χειμώνα μα και κάτω από τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού. Πάντα ήμασταν εκεί. Πάντα στο προπονητήριο μου, χωρίς αναβολές και απουσίες. Χωρίς να υπολογίζουμε την κούραση και την εξάντληση του οργανισμού. Κι όλα αυτά για να επιτευχθεί ο στόχος. Ο πήχης είχε ανέβει πολύ ψηλά και μαζί του οι προσδοκίες και το άγχος, δεν υπήρχαν περιθώρια για αναβολές και δικαιολογίες. Ξέραμε ότι μπορούσαμε και θέλαμε να τα καταφέρουμε. Το πίστεψαμε και αποφασίσαμε να το παλέψουμε πάντα προσηλωμένοι στο στόχο...
Και ναι! Έφτασε η ώρα της δικαίωσης, της επιτυχίας και της απόλυτης ευτυχίας!
Ο στόχος επιτευχθηκε.... Η κορυφή των παραλυμπιακών αγώνων και του κόσμου καταρρίφθηκε. Η ελληνική σημαία καρφώθηκε και κυμάτισε στο Ριο. Το χρυσό μετάλλιο κρεμάστηκε στο στήθος μου...
Ο ενθικός ύμνος ήχησε στην άλλη άκρη του κόσμου...
Λίγα μόνο λεπτά πάνω στο βάθρο... μα τόσα πολλά συναισθήματα και σκέψεις.
Τι να πω; Η ευτυχία, η χαρά και η περιφάνεια δεν περιγράφονται εκείνη τη στιγμή. Ξέρεις ότι ένα ολόκληρο έθνος περιμένει από εσένα να ανορθώσεις τη χώρα εκεί που της αξίζει. Και το καταφέρνεις.
Θέλω λοιπόν, σε όλους αυτούς τους Έλληνες που πίστεψαν σε εμένα, με στήριξαν και με εμψύχωσαν να πω ένα τεράστιο «Ευχαριστώ!» Είναι η δύναμη μου!
Ευχαριστώ όμως και τους τρεις ανθρώπους που μαζί αντιμετωπίσαμε όλες τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους προπονητές μου Γιώργο βαρβεράκη, Ιπποκράτη Σκαντζάκη και Ιάκωβο Ιωαννίδη.
Όπως έχω αναφέρει πολλές φορές, τα έξοδα για να κάνεις πρωταθλητισμό είναι δυσβάστακτα για ένα απλό άνθρωπο. Έτσι, όλα αυτά πιθανόν να μην μπορούσαν να γίνουν χωρίς την υποστήριξη των ανθρώπων που πίστεψαν σε μένα από την πρώτη στιγμή που αποφάσισα να ασχοληθώ με τον πρωταθλητισμό. Μια υποστήριξη που δεν ήταν μόνο οικονομική αλλά και ηθική. Πάντα είναι δίπλα μου με τις ευχές και τις σκέψεις τους είτε μεσω τηλεφωμικής επικοινωνίας είτε μέσω e-mail. Τους ευχαριστώ, λοιπόν, μέσα από την καρδιά μου.
Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω τα μέλη της οικογένειάς μου που στέκεται στο πλευρό μου και με υποστηρίζει διαμορφώνοντας τη ζωή και το πρόγραμμα τους της σύμφωνα με τις απαιτήσεις του δικού μου προγράμματος.
Το μετάλλιο αυτό θα ήθελα όπως πάντα να το αφιερώσω πρώτα απ’ όλα στην Παναγία που είναι βοηθός και οδηγός μου. Στην κόρη μου που με στερείται ατελείωτες ώρες. Και τέλος, σε ένα πολύ αγαπημένο μου άνθρωπο, που ξέρω ότι αν το πρόβλημα ύγειας του δεν τον εμπόδιζε θα ήταν μαζί μου στο Ρίο. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι άλλος από την Βιργινία Μανασσάκη που ξέρω ότι θα παλέψει και θα βγει νικήτης στη δύσκολη μάχη που βρίσκεται αυτή την περίοδο”.
• Επιστολή στον χρυσό παραολυμπιονίκη Μανώλη Στεφανουδάκη έστειλε ο Σπύρος Δανέλλης εκφράζοντας τα θερμά του συγχαρητήρια για τη μεγάλη και σημαντική επιτυχία του Κρητικού αθλητή.
