Θλιβερή διαπίστωση των απομάχων της ζωής, των συνταξιούχων πολιτικών υπαλλήλων και όχι μόνο, που δεν γνωρίζουν εάν αύριο το πρωί θα βρίσκονται στη ζωή λόγω γηρατειών και άλλων πολλών αιτίων που δύσκολα απαριθμούνται. Οι σοβαρές περικοπές που γίνονται τα τελευταία χρόνια που περνούμε είναι εγκληματικές εις βάρος των ανθρώπων της δουλειάς, του μόχθου και της δημιουργίας, που σήμερα δεν ημπορούν να βάλουν μόνοι τους ένα ποτήρι νερό να το πιουν.

Οι πολιτικοί συνταξιούχοι, και κυρίως αυτοί της μεγάλης ηλικίας των 80 και πλέον χρόνων είναι σα να βρίσκονται στην εντατική και τους κόβουν το οξυγόνο (με το να τους κόβουν τη σύνταξή τους) που επί 35 ολόκληρα χρόνια εργαζόμενοι πλήρωναν στα ταμεία τους και τώρα στερούνται βασικά φάρμακα και όχι μόνο.

Ο γράφων την παρούσα διαμαρτυρία ήταν ασφαλισμένος στο Τ.Α.Δ.Κ.Υ, ένα από τα πλέον ανθηρά ταμεία της Τ.Α. των εργαζομένων, που όταν έγινε η συγχώνευσις των ασφαλιστικών ταμείων έβαλε στο νέο ταμείο 360 εκατομμύρια και τώρα υποφέρουμε αφάνταστα όλοι μας.

Δεν θα συνεχίσω, σεβόμενος τον εαυτό μου, αλλά αυτή η συμπεριφορά των αρμοδίων είναι άκρως εγκληματική... και πάντα τα εγκλήματα πληρώνονται... Δεν θα κάνουν τους καλούς εις βάρος των Ιερών δικαιωμάτων μας.

Είμαι υπεράνω κομμάτων. Δεν έχω αυτή την πολυτέλεια, μου αρκούν τα προβλήματα τα δικά μου, της γυναίκας μου και η αγάπη μου στα άριστα εγγονάκια μου που σπουδάζουν και θέλω να τα βοηθώ διότι είναι άριστα και καλά παιδιά.

Ευχαριστώ πολύ την εφημερίδα που φιλοξενεί στις στήλες της αυτή την ανθρώπινη διαμαρτυρία.

Οι άνθρωποι των γηρατειών να σεβαστούν λιγάκι

κι αντί για τη βοήθεια τους

δίνουνε φαρμάκι.

Αυτοί που δεν τους

σκέπτονται

κάποτε θα γεράσουν

κι όπως περνούμε δύσκολα

κι αυτοί θα τα περάσουν.

Παναγιώτης Στρατάκης συνταξιούχος Ο.Τ.Α.