Στην Ελλάδα τη χώρα των διακοπών, της χαλάρωσης, του εφησυχασμού, της ατέλειωτης οικονομικής κρίσης και της αισιόδοξης αριστερής μεταναστευτικής πολιτικής, το πρόβλημα του προσφυγικού ζητήματος επανέρχεται δριμύτερο, σκιάζοντας επικίνδυνα τον αυγουστιάτικο ελληνικό ουρανό, με μια αναμενόμενη νέα προσφυγική απειλή…
Σύμφωνα με έγκυρες δημοσιογραφικές πληροφορίες, το τελευταίο εικοσαήμερο που ακολούθησε το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία, οι προσφυγικές ροές από τη γείτονα χώρα έχουν αυξηθεί κατά 80%.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ τους τελευταίους μήνες μετά τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία και την ανάπτυξη της Νατοϊκής δύναμης στο Αιγαίο, έφταναν εβδομαδιαίως στην Ελλάδα περίπου εκατό άτομα, τώρα ο αριθμός τους αυξήθηκε κατακόρυφα.
Θεωρείται φυσικό επακόλουθο η ανησυχία και οι φόβοι για νέο μεταναστευτικό κύμα Αύγουστο και Σεπτέμβριο, εάν η Τουρκία σπάσει τη συμφωνία και δεν τηρήσει την υπογραφή της. Σίγουρο είναι ότι οι εξελίξεις θα καθοριστούν τον Σεπτέμβριο, αφού θα φανεί οι Βρυξέλες και Άγκυρα θα τα βρουν στο θέμα απελευθέρωσης της βίζας για τους Τούρκους πολίτες.
Μέχρι τώρα υπολογίζεται ότι βρίσκονται στην Ελλάδα περίπου 50-55 χιλιάδες μετανάστες – πρόσφυγες. Εκτιμάται επίσης ότι εξ αυτών, το τελευταίο διάστημα έχουν «αποδράσει» καταφέρνοντας να βρουν διόδους στις γειτονικές βαλκανικές χώρες πάνω από πέντε χιλιάδες, με σκοπό να περάσουν στις χώρες της Ευρώπης.
Ο Αύγουστος λοιπόν και ο Σεπτέμβριος θεωρούνται κρίσιμοι μήνες σύμφωνα με τους ειδικούς πολιτικούς και μεταναστευτικούς μελετητές, για την εκδήλωση ενός νέου μεταναστευτικού κύματος προς τη χώρα μας και την Ευρώπη. Βέβαια οι πρώτοι που φέρονται ενήμεροι γι αυτό το θέμα είναι όπως πάντα τα κυκλώματα των πολυεθνικών δουλεμπορικών οργανώσεων που δρουν στην περιοχή μας, έτοιμοι να συνεχίσουν με το αζημίωτο το απάνθρωπο δουλεμπορικό τους έργο.
Αποτελεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός ότι μετά το πραξικόπημα που έγινε στην Τουρκία και την παρατηρηθείσα αύξηση των προσφυγικών ροών προς την Ελλάδα, η πλειοψηφία αυτών που έφτασαν ήταν από την Αφρική και πολύ λιγότεροι Σύριοι.
Ενδεχομένως αυτό να οφείλεται στην ευρωπαϊκή επιχείρηση αντιμετώπισης του μεταναστευτικού κύματος από τη βόρεια Αφρική.
Μια άλλη εκτίμηση λέει ότι οι Αφρικανοί είναι ο «προπομπός» του μηνύματος που στέλνει η Άγκυρα προς την Ευρώπη, ότι εάν δεν υπάρξει συμφωνία θα ακολουθήσει ένα δεύτερο μεγαλύτερο μεταναστευτικό «τσουνάμι».
Έμπειροι γνώστες γεωπολιτικοί αναλυτές λένε ότι το ίδιο είχε συμβεί και το 2015.
Αρχικά αυτοί που έφταναν στα νησιά ήταν Αφρικανοί και στη συνέχεια ακολούθησε το γνωστό προσφυγικό κύμα των Σύρων. Προς το παρόν οι αυξημένες ροές μπορεί να μην δημιουργούν την ανάγκη να τεθεί η χώρα σε κατάσταση συναγερμού, όμως η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να ετοιμάζεται για το χειρότερο σενάριο. Κρίνεται επίσης απαραίτητο το επόμενο διάστημα η Ελλάδα να βρίσκεται σε κατάσταση επιφυλακής, για να μην επαναληφθούν οι απαράδεκτες εικόνες μεταξύ των άλλων και η κατάληψη του λιμένα Πειραιά, με την αποτυχημένη διαχείριση από τον ανέτοιμο κρατικό μηχανισμό των χιλιάδων μεταναστών.
Όλοι γνωρίζουμε ότι το 2015 η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πορευόταν χωρίς οδηγό και χωρίς πυξίδα στην πορεία αντιμετώπισης του μεταναστευτικού προβλήματος. Όλοι θυμούνται την επιδεικτική χαλαρότητα και τις ακτιβιστικές πρακτικές των ανώτατων υπηρεσιακών κυβερνητικών παραγόντων εκείνη την περίοδο.
Μετά την ευρωπαϊκή παρέμβαση, την εμπλοκή της Νατοϊκής δύναμης και την αλλαγή με τον νέο υπουργό μεταναστευτικής πολιτικής στην Ελλάδα, η υπόθεση του μεταναστευτικού είχε τεθεί υπό σχετικό έλεγχο.
Σαφέστατα και η ευθύνη για την άσκηση της εθνικής μεταναστευτικής πολιτικής ανήκει στην εκλεγμένη από τον ελληνικό λαό κυβέρνηση της χώρας.
Ανεξάρτητα με την ορθότητα άσκησης και εφαρμογής αυτής της πολιτικής, οι κρατικοί λειτουργοί και οι φορείς της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης έχουν υποχρέωση να συνεργαστούν και να συνδράμουν για την υλοποίησή της.
Ένα χρόνο μετά την κατασκευή του πρώτου καταυλισμού προσφύγων στον Ελαιώνα Αττικής, οι περισσότερες δομές στερούνται οργάνωσης και αρκούνται σε ένα καθεστώς άτυπης ανάθεσης καθηκόντων και διοίκησης.
Μπορεί οι πρόσφυγες και οι μετανάστες να μην είναι ό,τι καλύτερο για ένα τόπο που καταρρέει από τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση της ιστορίας του, όμως η οργάνωση και ο σχεδιασμός για την αντιμετώπιση του προσφυγικού είναι επιτακτική ανάγκη, για να μην καταρρεύσει οριστικά και αμετάκλητα η χώρα.
Απαιτείται οι αρμόδιοι για το προσφυγικό κυβερνητικοί παράγοντες να «προσγειωθούν» σε σταθερό έδαφος, για ένα σοβαρό σχεδιασμό εν όψει του επικείμενου δύσκολου προσφυγικού χειμώνα.
Οι Έλληνες πρέπει να λειτουργήσουν ενωμένοι στην αντιμετώπιση αυτής της νέας προσφυγικής απειλής, απαιτώντας τη στήριξη και την εφαρμογή των διεθνών κανόνων που προβλέπονται από τον Ο.Η.Ε. και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Απ’ αυτή την προσπάθεια δεν μπορεί να εξαιρεθεί η Κρήτη, η οποία υποχρεούται να αναλάβει μέρος από το βάρος του τεράστιου εθνικού προβλήματος, συμμετέχοντας οργανωμένα και μεθοδικά στην κοινή εθνική ανάγκη χωρίς ταμπού, λαϊκισμούς, σκοπιμότητες και προκαταλήψεις, τηρώντας απαράβατα τον κανόνα του μέτρου που της αναλογεί.
