Δεκαπενταύγουστος ήταν και πάει

Το γλέντι έχει ανάψει, το κέφι είναι στο τσακίρ και στην πίστα επικρατεί το αδιαχώρητο. Δεκαπενταύγουστος ήταν και πάει και σιγά σιγά ακολουθούν οι αναμνήσεις του καλοκαιριού. Μακάρι να κρατούσαν οι χοροί μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό είναι στη σφαίρα του ανέφικτου.

Κάναμε τους πρόσφυγες κομμάτι των πανηγυριών

Μετά από ένα overdose πανηγυριών λόγω του Δεκαπενταύγουστου, οι εικόνες που καρφωθήκαν στο μυαλό μου και στο δικό σας φαντάζομαι (εφόσον είχατε τη τύχη να διασκεδάσετε σε κάποιο κρητικό γλέντι από τα εκατοντάδες που στήθηκαν και φέτος στην Κρήτη) είναι για τα πανηγύρια και από τα πανηγύρια. Και με την κυριολεκτική και με τη μεταφορική έννοια. Είτε εκτός είτε εντός γλεντιών και πανηγυριών, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ήταν πανηγυρτζίδικη. Δώσε στον Έλληνα πανηγύρι και πάρε του την ψυχή. Είναι και αυτή η ανεμελιά του Δεκαπενταύγουστου και η σχεδόν εμμονική άποψη περί υποχρεωτικής διασκέδασης, που κάπου το πράγμα ξεφεύγει. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η ιστορία με τα απόνερα του προσφυγικού να φτάνουν μέχρι την Κρήτη. Ένα ζήτημα πολύ σοβαρό αντιμετωπίστηκε και αντιμετωπίζεται δυστυχώς με όρους πανηγυριού. Χωρίς σοβαρό σχέδιο, με προχειρότητα και με συσκέψεις που δίνουν τροφή για αρνητικά σχόλια, όσο και αν οι προθέσεις κάποιων είναι καλοπροαίρετες. Αυτή είναι η μια πλευρά διότι υπάρχει και η άλλη: του αναθέματος, του αφορισμού, του μίσους, του ρατσισμού και της προτροπής να πάρουμε τα όπλα. Λαϊκισμός, στείρα αντιπολίτευση, επικίνδυνες δηλώσεις, ατέλειωτες διαψεύσεις, έτσι για να διευρύνεται το γαϊτανάκι της αντιπαράθεσης.

Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Δεν ξέρω αν η Κρήτη είναι η «εκλεκτή φυλή», όπως διερωτάται ο Μουζάλας, αλλά τέλος πάντων ας συμφωνήσουμε ότι έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που την κάνουν να ξεχωρίζει, όχι πάντα με θετικό τρόπο. Από τη στιγμή που πρόσφυγες και μετανάστες θα καταμεριστούν σε όλη την ελληνική επικράτεια, η Κρήτη σαφώς και δεν μπορεί να μείνει απέξω. Το πού θα πάνε και πώς θα πάνε είναι μια άλλη κουβέντα, που δεν μπορεί να τορπιλίζεται εξαρχής. Και προφανώς θα ληφθεί υπόψη ότι η Κρήτη είναι από τους μεγαλύτερους τουριστικούς πορισμούς της Ελλάδας, που πλέον έχει απομείνει με μια ατμομηχανή να τραβά την ταλαίπωρη οικονομία της. Δεν πιστεύω ότι στόχος των κυβερνώντων, όσο και αν είναι για τα πανηγύρια κάποιες από τις επιλογές τους, είναι ν’ αποτελειώσουν τον τουρισμό.

Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το θέμα της «εισαγωγής» προσφύγων από τη Γερμανία στο πλαίσιο του Δουβλίνου 3 είναι πολύ σοβαρό για ν’ αντιμετωπίζεται ελαφρά τη καρδία. Το τι ισχύει και τι δεν ισχύει παραμένει ασαφές.

Ένα όμως είναι δεδομένο: θα ήταν τουλάχιστο unfair με τα δυσβάσταχτα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, να της επιστρέψει η Γερμανία 3.000 πρόσφυγες, τη στιγμή μάλιστα που έχει να διαχειριστεί 60.000 που βρίσκονται στα εδάφη της (hot spots και κέντρα φιλοξενίας).

Και τουλάχιστον μέχρι τώρα η Μέρκελ στο κομμάτι του προσφυγικού δεν έχει δείξει τέτοια δείγματα. Εξάλλου χθες το Βερολίνο δήλωσε ότι εξαιτίας του υφιστάμενου νομικού καθεστώτος δεν εγείρεται τέτοιο θέμα.

ΣΑΜΠΑΝΙΕΣ

Και μιας και περί πανηγυριών ο λόγος, στο κλίμα των ημερών και η κυβέρνηση. Σχεδόν ταυτόχρονα με την ανακοίνωση των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ που δείχνουν ύφεση της ελληνικής οικονομίας και το δεύτερο τρίμηνο του 2016 (βούτυρο στο ψωμί της αντιπολίτευσης για την έκδοση ανακοινώσεων) ήρθε το δημοσίευμα των Financial Times για τα σημάδια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και στο Μαξίμου μόνο σαμπάνιες που δεν άρχισαν ν’ ανοίγουν!

Σου λένε ότι η απάντηση στην « τρόικα εσωτερικού» ήρθε από μια έγκριτη εφημερίδα διεθνούς απήχησης. Μόνο που ο ήχος της ευτυχίας από την έκρηξη των σαμπανιών κράτησε για λίγο, διότι στο καπάκι (και όχι στο φελλό) ακολούθησε άλλο δημοσίευμα του επίσης έγκριτου «Γκάρντιαν» που έκανε αρνητικές προβλέψεις για την ελληνική οικονομία. Αυτό και αν είναι «σκωτσέζικο ντουζ».

Η ΣΥΝΤΑΓΗ

Στο πανηγύρι της Ελλάδας συμμετέχει και το γερμανικό Spiegel, που περιγράφει τα αδιέξοδά μας σε προσφυγικό και οικονομία και κάνει πρόβλεψη για τη δοκιμασμένη και εύκολη συνταγή: πρόωρες εκλογές το Φθινόπωρο. Μην τυχόν και διαταράξουμε τη σχέση μας με την κάλπη.

ΑΝΤΑΜΩΜΑΤΑ

Ο Δεκαπενταύγουστος εκτός των άλλων είναι ευεργετικός. Κάνεις και βλέπεις πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις τον υπόλοιπο χρόνο. Το «Αύγουστε καλέ μου μήνα να ήσουν δύο φορές το χρόνο» κρύβει μεγάλες αλήθειες. Μπορείς ακόμα να συναντήσεις ανθρώπους από το μακρινό παρελθόν σου στο προσκύνημα μιας εκκλησίας ή και στις παρυφές ενός γλεντιού. Μια θερμή αγκαλιά και η αναμόχλευση παλιών κοινών ιστοριών από τα χρόνια της νιότης και της ξεγνοιασιάς δεν είναι και λίγο πράγμα στη μιζέρια των ημερών μας. Το ξαναζωντάνεμα μιας παλιάς φιλίας που είχε χαθεί στη λήθη και τα προβλήματα του χρόνου δεν είναι και μικρή υπόθεση.

ΟΙ ΦΥΛΕΣ

Ένα ολόκληρο βιβλίο μπορεί να γράψει κανείς με όσα κυκλοφορούν στα κρητικά γλέντια του Δεκαπενταύγουστου. Και δε μιλάμε για τον παραδοσιακό Κρητικό με τη βράκα, τα στιβάνια, τη μουστάκα και τα άλλα αξεσουάρ μιας μπρουτάλ φυλής. Αυτά έχουν εξαλείψει και η μόνη σχέση με την παράδοση είναι μια μικρή ενότητα για να χορέψουν παραδοσιακά συγκροτήματα με τις αντίστοιχες ενδυμασίες. Τώρα οι φυλές των γλεντιών περιλαμβάνου μέχρι και make up artist με ξυρισμένα κεφάλια, χιπστεράδικη γενειάδα και τατού στα μπράτσα. Καλλίγραμμα μοντέλα που ξέρουν ότι είναι ωραία και συμπεριφέρονται μοιραία. Αγόρια με μούσκουλα, κοιλιακούς φέτες και γενική αποτρίχωση. Ξαναμμένους δημοσίους υπαλλήλους με αστική καταγωγή αλλά υπαίθρια ενσωμάτωση κατόπιν σοβαρής προσπάθειας. Και αυτές είναι μόνο μερικές από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

ΟΙ ΟΛΛΑΝΔΟΙ

Πάντως μια από τις πραγματικά ωραίες εικόνες σε κρητικό γλέντι που συναντήσαμε και φέτος ήταν η συμμετοχή τουριστών. Και όχι στη λογική… τους πάμε σ’ ένα γλέντι για να δουν τι εστί κρητικό φολκλόρ. Η παρέα περίπου 10 Ολλανδών που εμείς συναντήσαμε στην αυλή ενός δημοτικού σχολείου της ενδοχώρας ήταν μια παρέα που ήπιε, έφαγε, χόρεψε και διασκέδασε με την ψυχή της μέχρι πρωίας. Η μουσική δεν έχει σύνορα και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Κάποιοι άλλοι εκτός μουσικής είναι που βάζουν σύνορα και ορθώνουν φράχτες και τείχη για ν’ αποκλείσουν τους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου.

ΤΟ ΚΡΑΓΙΟΝ

Εντάξει οι λουκουμάδες και τα προς πώληση βαζάκια μελιού μπορούν να συνυπάρξουν στις παρυφές ενός γλεντιού. Αλλά και τα κραγιόν, πού να χωρέσουν τα κραγιόν στον ίδιο πάγκο; Κι όμως στο δαιμόνιο μυαλό του Μανόλη όλα μπορούν να χωρέσουν και άλλα τόσα. Η ανάγκη για το μεροκάματο της επιβίωσης μα και εκείνο το ταξίδι στην Αμέρικα πάντα στα υπόψη βάζουν συνεχώς ιδέες στο μυαλό του Μανόλη.

Η ΠΑΝΑΓΙΑ

Να συμφωνήσουμε ότι ο ρόλος της Παναγίας είναι πολυδιάστατος και η Χάρη της θαυματουργή για ολόκληρη την Ορθοδοξία. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι όλα πρέπει να τα αφήνουμε στα χέρια της Παναγίας. Αδιαμφισβήτητα η δύναμη της Παναγίας είναι ανεξάντλητη αλλά δεν μπορεί για τα όποια δικά μας λάθη και αστοχίες να επικαλούμαστε την Παναγία. Καλή η επίκληση στην Παναγία, αλλά όχι μόνο τις κρίσιμες στιγμές, όχι μόνο όταν φτάνουμε στο αμήν!

«ΕΦΥΓΕ»

Από το… σπίτι του, τον Άγιο Μηνά, κηδεύεται στις 11 σήμερα το πρωί ο πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου, Αντώνης Παπαδημητρίου, που έφυγε από τη ζωή. Η σορός του τέως προϊσταμένου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Μηνά θα βρίσκεται από τις 8 το πρωί στον οικείο ναό, ενώ η ταφή του θα γίνει στην Αγία Βαρβάρα.