Του π. Ηλία Βολονάκη

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγίας. Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι για όλους τους χριστιανούς ένα πανηγύρι θεομητορικό, αφιερωμένο στη Μητέρα του Θεού και κατά Χάριν Μητέρα όλων των χριστιανών. Την ημέρα αυτή εορτάζουμε την Κοίμησή της και την Αγία της Μετάσταση, δηλαδή την αναχώρηση της πανάγνου ψυχής της από τα επίγεια στα ουράνια σκηνώματα και τη συνακόλουθη πορεία του σώματός της στον παράδεισο.

Η εκκλησία αποδίδει ιδιαίτερη τιμή στην Υπεραγία Θεοτόκο. Την υμνεί ως ανωτέρα απ’ όλα τα δημιουργήματα του Θεού, ακόμη και από τους Αγγέλους.

Είναι η Κεχαριτωμένη, σύμφωνα με την προσφώνηση του Αρχάγγελου Γαβριήλ. Η Εκκλησία μας την θεωρεί ως καύχημα του ανθρωπίνου γένους, επειδή με την καθαρότητα του βίου Της και την αγιότητά της είλκυσε την αγάπη του Θεού και αξιώθηκε να γεννήσει τον Υιό και Λόγο Του. “Έγινε Μητέρα Εκείνου του οποίου άξιζε να γίνει Μητέρα” όπως λέγει ο Άγιος Νικόλαος Καβόσιλας” και ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς συμπληρώνει: “Κανένας δεν αγάπησε το Θεό περισσότερο από την Παναγία και κανένα δεν αγάπησε ο Θεός περισσότερο από αυτήν”.

Η Παναγία είναι το πρότυπο του κάθε ανθρώπου και ειδικότερα της γυναίκας. Ο βίος της Πανάγιος, το ήθος της αμείωτο, η ταπεινοφροσύνη της άφθαστη, το πνεύμα θυσίας της στον ύψιστο βαθμό, η αγάπη της πηγαία, βαθιά ειλικρινής. Εκπροσωπεί το πρότυπο της γυναίκας που μέλημά της δεν είναι το “εγώ”, η καλοπέραση, ο ευδαιμονισμός, αλλά το να είναι η πηγή κάθε καλού και ο συνδετικός κρίκος της οικογένειας, του σημαντικού όσο και μοναδικού αυτού κυττάρου της κοινωνίας.

Σε έναν από τους ύμνους της εορτής ο υμνογράφος διερωτάται: “Ποια πνευματικά άσματα να προσφέρουμε, Παναγία, αφού με την αθάνατη Κοίμησή σου αγίασες ολόκληρο τον κόσμο;”.

Και ο μακαριστός Φώτης Κόντογλου γράφει: “Μοσχοβολά όλη η χώρα μας από τη μυστική ευωδία της Θεοτόκου της αληθινής Μητέρας της ζωής. Οι άνθρωποι, στολισμένοι με το όνομά της, τα χωριά μας, τα βουνά, οι κάμποι, τα νησιά, τα ερημοκκλήσια, τα μοναστήρια μας, τα καράβια μας, τα πάντα αναφωνούν: “Επί σοι χαίρει Κεχαριτωμένη, πάσα η κτίσις”.

Οι πατέρες της Εκκλκησίας λένε ότι η Θεοτόκος με την μεσιτεία της, τον Θεό έκανε άνθρωπο και τον άνθρωπο Θεό, τον ουρανό ένωσε με την γη και την γη με τον ουρανό, το δε ανθρώπινο γένος ελευθέρωσε από την φθορά.

Η τιμή προς την Υπεραγία Θεοτόκο είναι συνδεδεμένη με το πρόσωπο του Θεανθρώπου Σωτήρος γι’ αυτό και η Παναγία εικονίζεται πάντοτε με τον Θεό Υιό της.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει: “Κανείς δεν μπορεί να έλθει προς τον Θεό παρά μόνο δι αυτής ως Μητέρα του Υιού του Θεού”.

Τιμή εκ μέρους μας ανήκει στην Θεοτόκο και προπαντός ορθή πίστη και προσκύνηση.

Η Παναγία μας παραμένει “η πάντων χαρά” “η ελπίς του κόσμου”, ο αγιασμός όλης της κτίσης. Όχι μόνο διότι έχει γίνει μητέρα όλων των ανθρώπων μεσίτρια και βοηθός στις θλίψεις και τις δοκιμασίες μας.

Κυρίως διότι μας αγιάζει δηλαδή μας οδηγεί στην πηγή της ζωής, στον Σωτήρα μας Χριστό.