ΛOYΞEMBOYPΓO: Του Γιώργη Αεράκη * - [email protected]

Τον πιο έξυπνο τίτλο για τις εκλογές στην Ισπανία, τον είχε η εφημερίδα "Περιόδικο ντε Καταλούνια" η οποία έκανε ένα λογοπαίγνιο με το όνομα του σοσιαλιστή ηγέτη (Θαπατέρο = παπουτσής στα Ισπανικά), γράφοντας "Zapatazo a Aznar = Κλοτσιά στον Αθνάρ".

Πραγματική κλοτσιά εναντίον του Αθνάρ, του πρωθυπουργού που πήγε ενάντια στη θέληση της συντριπτικής μερίδας του ισπανικού λαού που σε ποσοστό 90% περίπου δεν επιθυμούσε τη συμμετοχή της Ισπανίας στον πόλεμο εναντίον του Ιράκ.

Ο Αθνάρ και το κόμμα του τιμωρήθηκαν από τους ισπανούς ψηφοφόρους, όχι μόνο για τη συμμετοχή της χώρας τους στον πόλεμο, αλλά και για τον βρώμικο και ανήθικο τρόπο με τον οποίο προσπάθησαν να διαχειριστούν την επαίσχυντη τρομοκρατική επίθεση. Ενώ δεν υπήρχε κανένα στοιχείο, βιάστηκαν να κατηγορήσουν την βασκική οργάνωση ΕΤΑ, αν και επίθεση σε τίποτα δεν θύμιζε τις πρακτικές της συγκεκριμένης οργάνωσης. Και όταν πια είχαν στοιχεία και οι υπηρεσίες ασφαλείας είχαν προβεί σε συλλήψεις μουσουλμάνων τρομοκρατών, προσπάθησαν να καθυστερήσουν την ανακοίνωση. Το παιχνίδι παιζόταν ως εξής: Αν κατόρθωναν να περάσουν το μήνυμα στο εκλογικό σώμα ότι το κτύπημα προερχόταν από την βασκική τρομοκρατική οργάνωση ΕΤΑ ο ισπανικός λαός θα ψήφιζε συντηρητικά, δηλ. το Λαϊκό Κόμμα, δίνοντάς του εντολή να τσακίσει τους τρομοκράτες. Εάν όμως η Αλ Κάιντα κρυβόταν πίσω από το δολοφονικό κτύπημα, ο κόσμος θα καταψήφιζε τους συντηρητικούς που ενέπλεξαν τη χώρα στον πόλεμο εναντίον του Ιράκ. Πόσο αργά περνούσαν οι ώρες για τον Αθνάρ το Σαββατοκύριακο! Οι ίδιες όμως οι μυστικές υπηρεσίες της Ισπανίας μη αντέχοντας την πίεση του λαού που απαιτούσε καθαρές απαντήσεις στα ερωτήματά του, αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι το χτύπημα προέρχεται από την Αλ Κάιντα. Το αποτέλεσμα της Κυριακής ήταν καταστροφικό για τον Αθνάρ και το κόμμα του που ετοιμαζόταν να πανηγυρίσει πριν το κτύπημα την τρίτη κατά σειρά νίκη του. Ο νέος σοσιαλιστής πρωθυπουργός ανακοίνωσε ήδη την επιστροφή, μέχρι τον Ιούλιο, των ισπανών στρατιωτών από το Ιράκ και ξαναπλησιάζει πολιτικά την Ευρώπη, που τόσο είχε απομακρυνθεί από κοντά της ο Αθνάρ με τα περίεργα και επικίνδυνα όπως αποδείχτηκε παιχνίδια του με τις ΗΠΑ. Όσον αφορά στην τρομοκρατία δυστυχώς τα χειρότερα δεν τα έχουμε δει ακόμη. Και μόνο ο φόβος που θα μας λούζει κάθε φορά που θα συνωστιζόμαστε με κόσμο, είναι αρκετός να μας μαυρίσει τη ζωή.

Κι ένα σχόλιο για τα αποτελέσματα των δικών μας εκλογών την προηγούμενη εβδομάδα. Το εκλογικό σώμα έδωσε μια καθαρή νίκη στην Νέα Δημοκρατία ζητώντας της να διαχειριστεί τα κοινά για τα τέσσερα επόμενα χρόνια. Είναι ένα αποτέλεσμα που όσο και αν πικραίνει ορισμένους θεωρώ ότι θα κάνει καλό στη δημοκρατία μας. Αναλύσεις και σχόλια έχουν γραφεί πολλά, από ειδικότερους περί τα εκλογικά από εμένα. Θα τονίσω με τη σειρά μου μερικές σκέψεις που αναφέρθηκαν κατά κόρο από όλους σχεδόν τους αναλυτές και έχει σχέση με την ήττα του ΠΑΣΟΚ. Απομάκρυνση του ΠΑΣΟΚ από κοινωνικές ομάδες που το στήριζαν παραδοσιακά, αλαζονεία και έπαρση, διαφθορά στη δημόσια διοίκηση, αποκλεισμό στελεχών, επικράτηση προσώπων που δεν είχαν αντίκρισμα στην κοινωνία.

Από την άλλη πλευρά δεν προβλήθηκε το θετικό έργο που έκανε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ την τελευταία τετραετία. Τα μεγαλοστελέχη έδειχναν κουρασμένα. Σαν έτοιμα από καιρό να παραδώσουν την εξουσία. Αν το ΠΑΣΟΚ πάει στις ευρωεκλογές με τη λογική να βολέψομε τον πικραμένο, να τακτοποιήσομε τον στεναχωρημένο κτλ. θα γνωρίσει και άλλες ήττες. Αυτό που χρειάζεται είναι να αφουγκραστεί την κοινωνία να σιχτιρίσει τους ανυπόληπτους που έγιναν κομματικά στελέχη και στη συνέχεια μετατράπηκαν σε λαμόγια και να κινηθεί με ανθρώπους με ήθος και που έχουν να επιδείξουν στους συμπολίτες τους επιτυχίες. Γιατί, πώς βρε αδερφέ θέλεις να βάλεις τάξη στη χώρα αν δεν μπορείς να μας αποδείξεις ότι σε προσωπικό επίπεδο τα έχεις καταφέρει;

Αν τα κόμματα, όλα τα κόμματα, συνεχίσουν να στέλνουν στην ευρωβουλή ανθρώπους που δεν γνωρίζουν πολλές ξένες γλώσσες, που δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι γίνεται στην Ευρώπη και στον κόσμο, με μόνη λογική την τήρηση ισορροπιών και της τακτοποίησης αυτών που δεν κατάφεραν να εκλεγούν στις εκλογές θα έχουμε εθνική χασούρα. Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να στέλνει στην Ευρώπη μέτριους. Δεν είμαστε Γερμανία να έχουμε 99 ευρωβουλευτές. Εμείς έχουμε μόνο 25. Πρέπει λοιπόν τα κόμματα, επαναλαμβάνω όλα τα κόμματα, να στέλνουν τον αφρό στην Ευρώπη. Και διατί να το κρύψωμεν άλλωστε! Εκεί παίζεται όλο το παιχνίδι. Δυστυχώς, και ντρέπομαι που το γράφω, έχουν παρελάσει ευρωβουλευτές στο Στρασβούργο που η είσοδός τους έγινε τόσο αθόρυβα σαν να ήταν γάτες. Κατσά-κατσά που λέμε στην Κρήτη. Το χειρότερο όμως είναι ότι κανένας δεν κατάλαβε που έφυγαν. Το έργο που κάνανε για μια πενταετία ήταν μηδαμινό. Μετά τα αποτελέσματα το ΠΑΣΟΚ θα αναγκαστεί να κάνει την αυτοκριτική του (δεν γίνεται ποτέ σε περίπτωση νίκης), να επαναπροσδιοριστεί, να αποκόψει ότι σάπιο κρέμεται πάνω του. Αρκετή από αυτή τη σαπίλα δεν θα χρειαστεί να κάνει καμιά ενέργεια να την απομακρύνει. Φεύγει μόνη της για αλλού. Αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο δυστυχώς, στον κήπο του κόμματος της εξουσίας να φυτρώνουν λαμόγια. Από εδώ και πέρα η Νέα Δημοκρατία θα κληθεί να τους αντιμετωπίσει.

Το ΠΑΣΟΚ με νέο πρόσωπο και ιδέες να διεκδικήσει πάλι την εξουσία όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου. Στη δημοκρατία μας η αλλαγή μόνο καλό κάνει. Αν πάμε τέσσερα χρόνια πίσω θα θυμηθούμε ότι ο κ. Καραμανλής δεν πήρε τηλέφωνο να συγχαρεί τον κ. Σημίτη, νικητή των εκλογών του 2000. Αν δε πάμε αρκετά χρόνια πίσω θα πρέπει επίσης να θυμηθούμε ότι οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ απουσίαζαν από την παράδοση των Υπουργείων τους στις εκλογές του 1990. Εμείς λοιπόν οι απλοί πολίτες, οι χωρίς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις από κομματικούς μηχανισμούς χαιρετίζομε την συναίνεση. Κάπου διάβαζα πρόσφατα ότι μια Δημοκρατία για να ωριμάσει χρειάζεται τριάντα χρόνια. Η δικιά μας τα κλείνει φέτος. Να τα χιλιάσει! Βέβαια είμαι σίγουρος ότι η ατμόσφαιρα αυτή δεν θα κρατήσει και πολύ. Σε τρεις μήνες έχουμε ευρωπαϊκές εκλογές και τα κόμματα θέλουν θετικά αποτελέσματα. Οι Ολυμπιακοί αγώνες εξάλλου δεν επιτρέπουν να υψωθούν πολύ οι τόνοι καθώς έχει χαρακτηριστεί εθνική υπόθεση. Όλα αυτά όμως τελειώνουν τον Σεπτέμβρη. Και τότε, με τα κοινωνικά προβλήματα να διογκώνονται, θα δούμε και πάλι τι σημαίνει συναίνεση στην Ελλάδα.

* Ο Γιώργης Αεράκης γεννήθηκε στα Ανώγεια και κατοικεί στο Λουξεμβούργο. Έχει σπουδάσει νεώτερη Ευρωπαϊκή Ιστορία στη Γαλλία, είναι υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Λουξεμβούργου.